Jason Reitman ontvangt scenarioschrijvende prijs van Mar Del Plata Festival

Op woensdagavond de directeur van Zaterdagavond accepteerde een prijs voor zijn film van Argentinië‘S Mar Del Plata International Film FestivalOp een heel speciale dag voor de Zuid -Amerikaanse natie.

Jason Reitman ontving de Astor Piazzolla Award voor het beste scenario voor zijn dramedy over de lancering van de allereerste uitzending van Zaterdagavond live in oktober 1975. Reitman regisseerde de film en schreef deze met Gil Kenan, een co-ontvanger van de prijs. Reitman woonde de 39 bij^e Editie van Mar Del Plata afgelopen november, maar was de Coastal Argentijnse stad verlaten tegen de tijd dat de prijzen werden aangekondigd.

De presentatie van de scenario-prijs werd gemaakt in de residentie van de Argentijnse consul-generaal in Los Angeles, met mede-artistische directeur Gabriel Lerman bij de hand van het Mar Del Plata Festival, evenals filmmaker Fede Álvarez (Alien: Romulus)die de formele onderscheidingen heeft gedaan.

“Ik ben vereerd om hier te zijn met een van de weinige mannen in deze branche die beter haar heeft dan ik,” grapte Reitman, en erkende Álvarez’s indrukwekkende chevelure. “En (hij is) een betere schutter.”

“Fede, hoeveel nominaties deden Alien (Romulus) krijgen?” Reitman vroeg zijn collega -filmmaker.

“Ik verloor telling,” antwoordde Álvarez. “Je verliest telling.”

“Twee? Is het drie?” Reitman ging verder.

“Oscars?” zei Alvarez. “Het was één.”

“Het was er een?” Reitman zei grapje: ‘Het was er een meer dan Zaterdagavond gekregen.”

De receptie- en prijzenpresentatie viel samen met de onafhankelijkheidsdag van Argentinië en markeerde de 209^e Verjaardag van de scheiding van het land van Spanje.

“Dit is een ongelooflijke eer,” vertelde Reitman aan de verzamelde menigte, waaronder consul -generaal Héctor María Monacci, Notables van de consul en entertainmentindustrie. “En nog belangrijker, gelukkige onafhankelijkheidsdag.”

Naast het dienen als artistiek directeur van het Mar Del Plata International Film Festival samen met Jorge Stamadianos, is Lerman een journalist die schrijft voor publicaties in Argentinië, Chili, Mexico en andere delen van Latijns -Amerika. Hij is een kiezer voor de Golden Globes sinds 2004 en is momenteel lid van de raad van bestuur van de stemorganisatie van de opvolger van de HFPA.

“Gabriel en ik hebben elkaar al lang gekend, en dit is een stad die mensen – Los Angeles – mensen brengt, mensen hier aangetrokken. Sommige mensen worden aangetrokken alleen omdat ze in de buurt willen zijn, maar sommige mensen komen hier omdat ze van films houden,” merkte Reitman op. “En Gabriel kwam hier omdat hij van films houdt. En wanneer je een andere persoon ontmoet die net zoveel van cinema houdt als jij, heb je meteen het gevoel dat je iemand hebt gevonden die je al sinds de middelbare school zoekt.”

Verwijzend naar zijn uiterlijk op de 39^e editie van Mar del Plata, Reitman zei: “Ik was daar met een film genaamd Zaterdagavonddat gaat over de openingsavond van Zaterdagavond liveDat gaat over een groep jonge mensen die samenkwamen om een ​​show op te zetten die nog nooit eerder was gedaan. En toen ik in Mar Del Plata aankwam, was wat ik vond een groep jonge filmmakers die zich precies hetzelfde voelden en ze waren kinderen, en ze hielden van cinema. En na de films zouden ze me meenemen naar deze bowlingbaan, en ze werden echt dronken. En dan zouden ze over films praten totdat de zon opkwam. En het deed me denken aan precies het type gemeenschap waar ik naar op zoek was toen ik een kind was. ‘

“Het was mijn eerste keer in Argentinië,” merkte Reitman op. “Ik werd verliefd op je land. Ik kan niet wachten om terug te gaan. En ik had de meest ongelooflijke ervaring daar beneden.”

De 40^e Jubileumeditie van Mar Del Plata vindt plaats van 6-16 november. Of hij er is voor de 40^e Of het kost Reitman nog een paar jaar om terug te keren naar het festival, je kunt verwachten hem met Sharpie in de hand te zien. Dat heeft betrekking op een anekdote die hij vorig jaar uit zijn ervaring heeft gedeeld.

“Op een ochtend krijg ik een sms van Gabriel en hij zegt: ‘Ze willen dat je je naam hier in beton zet.’ Ik zei: ‘Wat?’ En hij gaat: ‘Ja, het is vergelijkbaar met de Mann Chinees. Je gaat je naam in de grond schrijven.’ En ik dacht gewoon, weet je zeker dat ze willen mij? ” ‘Ja, ze willen dat je het doet.’ Nu heb ik dit nog nooit eerder gedaan, ‘vertelde Reitman. “Als je het schrijft, is het veel moeilijker dan je zou denken. En ik heb hier geen oefening in, maar dit wordt permanent. Het is in de grond. Weet je wanneer je een verjaardagskaart schrijft en je begint letters te schrijven, maar ze zijn te groot? En je begint te realiseren dat je niet genoeg hebt, het is om alle letters te schrijven. Het. Er zijn handafdrukken. Dus als je niet weet dat ik het ben, is er geen manier om te weten wie het heeft ondertekend. ”

Hij concludeerde: “Dus misschien kom ik op een dag terug met een Sharpie, en ik zal de rest invullen.”