Jim Shooter, redacteur die ‘de stripindustrie heeft gered’, sterft op 73

Jim Shooter, een hard rijdende reus van een stripboekredacteur die het roer overnam op Marvel op de tedere leeftijd van 27, bracht vervolgens bijna een decennium door met het revolutioneren van de manier waarop superheldenverhalen worden geschreven, getekend en verkocht, stierf maandag in zijn huis in Nyack, NY, hij was 73.

Zijn zoon, Ben Shooter, bevestigde de dood maar specificeerde geen oorzaak. Mr. Shooter werd vorig jaar gediagnosticeerd met slokdarmkanker.

De heer Shooter heeft krachtig gebouwd, met een dreigend 6-voet 7-inch frame, de heer Shooter domineerde de stripwereld wereldwijd voor een groot deel van de jaren 1980, waardoor een kunstvorm nieuw leven werd opgedoken die in verval was door nieuwe markten en nieuwe lezers te vinden.

Hoewel hij nog niet 30 was toen hij het in 1978 overnam in Marvel, was hij al veteraan uit de industrie. Hij verkocht zijn eerste stripverhaal, aan DC, Marvel’s rivaal, toen hij pas 14 was, en hij werkte voor beide bedrijven terwijl hij nog steeds een tiener was.

Als hoofdredacteur bij Marvel, rationaliseerde hij wat een chaotische operatie was geweest, een coherent bewerkingsproces instellen en zijn personeel drijven om deadlines te halen. Hij duwde op de groeiende markt voor stripwinkels en richtte zich op toegewijde fans over de informele lezer.

En hij reed het bedrijf verder in licentiemogelijkheden en ondertekende het soort deals voor speelgoed- en filmaanpassingen die strips tot een blijvende keystone van de Amerikaanse populaire cultuur maakten.

“Ik denk echt dat hij de stripindustrie heeft gered,” zei Harry Broertjes, een journalist die ooit met Mr. Shooter werkte, in een interview.

Mr. Shooter kan imperious zijn, maar hij kan ook vrijgevig zijn en hij verwelkomde nieuw talent in de Marvel -vouw. Opkomende stemmen zoals Frank Miller en Walter Simonson bloeiden onder zijn horloge en brachten een nieuwe, meer verfijnde gevoeligheid voor het genre. Hij verhoogde de loontarieven voor schrijvers en kunstenaars en gaf hen meer controle over hun creatieve output.

Marvel floreerde in de jaren tachtig. Niet alleen steeg de verkoop en winst, maar het ervoer ook een lange reeks historische releases, waaronder het werk van de heer Simonson aan Thor; Het werk van de heer Miller met Klaus Janson op Daredevil; en Chris Claremont en John Byrne’s op X-Men.

Tegelijkertijd bracht Mr. Shooter een traditionele visie op het schrijven van stripboek, en drong aan op eenvoudige, eenvoudige verhalen. Een van zijn vele aforismen was “elk stripboek zou het eerste stripboek van de lezer kunnen zijn”, en hij liet zijn schrijvers een manier vinden om hun hoofdpersonen in elk nummer te introduceren.

Zijn veranderingen waren verdeeld, vooral onder degenen die onder eerdere redacteuren van de vrije loop hebben genoten, vooral Stan Leedie Marvel op de kaart zette met een nieuwe lijn superheldentitels in de jaren zestig. Verschillende Marvel -veteranen vertrokken naar DC.

“Sommige mensen zweren bij hem en andere mensen zweren naar hem,” zei Bill Sienkiewicz, een kunstenaar bij Marvel tijdens de ambtstermijn van Mr. Shooter, in een interview.

In 1986 kocht New World Entertainment het moederbedrijf van Marvel, Marvel Entertainment Group, en een jaar later ontsloeg de nieuwe eigenaren Mr. Shooter. De gevoelens over zijn tijd in Marvel waren zo gepassioneerd dat zelfs jaren later zijn critici in brute termen over hem spraken.

“Vanuit een creatief standpunt was Jim Shooter’s Marvel over het algemeen een woestenij van formeel zelf-imitatie en flagrante winstzoekende,” schreven Jordan Raphael en Tom Spurgeon in hun boek “Stan Lee and the Rise and Fall of the American Comic Book” (2003).

Maar hij was evenzeer geliefd bij veel artiesten en fans, die het Jim Shooter-tijdperk in Marvel zagen als de basis voor de efflorescentie van het vertellen van stripboekverhalen in de decennia die daarop volgden.

“Elk slechte ding dat je over Jim Shooter hebt gehoord, heeft een beetje waarheid,” zei Danny Fingeroth, een andere Marvel -schrijver onder Mr. Shooter, in een interview. “Maar dat geldt ook voor alles wat je hebt gehoord.”

James Charles Shooter werd geboren op 27 september 1951 in Pittsburgh. Zijn vader, Ken, was een staalarbeider en zijn moeder, Eleanor, beheerde het huis.

Jim’s moeder gebruikte kinderstrips om hem te leren lezen, maar hij had in jaren geen stripboek niet doorgenomen toen hij in 1963 in het ziekenhuis voor kleine operatie bevond met een stapel Marvel- en DC -boeken om te lezen.

Hij hield van wat hij in Marvel zag, maar hij vond DC saai. Als een uitdaging haalde hij de verhalende en artistieke elementen uit die hij in Marvel bewonderde en paste ze toe op verhalen die hij schreef met behulp van DC -personages.

In een opwelling stuurde hij ze naar het DC -hoofdkantoor in New York. De redacteuren vonden ze zo leuk dat ze ze niet alleen (met nieuwe kunst) publiceerden, maar ook huurden hem in om te schrijven voor het Legion of Superheroes -lijn van het bedrijf.

Het was een goede timing: Union Strikes en jobsite-verwondingen hadden zijn vader niet in staat om te werken, en zijn familie had het geld nodig.

Terwijl hij nog op de middelbare school was, schreef hij voor DC’s Superman en Supergirl -titels, creëerde hij verschillende nieuwe leden van The Legion of Superheroes, en in 1967 creëerde hij met de kunstenaar Curt Swan een verhaal dat Superman en de Flash in een race in een race putten – een enorm populair nummer.

Nadat hij was geaccepteerd aan de New York University en een baan aan Marvel had aangeboden, verhuisde hij in 1969 naar New York. Hij gaf school door om de baan aan te nemen, maar hij stopte na een paar weken omdat het loon zo laag was.

Hij keerde terug naar Pittsburgh, kreeg een baan in reclame en stopte gedurende enkele jaren volledig uit de stripwereld.

Ongeveer vijf jaar later heeft een groep fans hem opgespoord en moedigde hem aan om terug te keren naar New York. Bood aan banen bij zowel DC als Marvel, hij koos voor Marvel in 1976. Twee jaar later had hij de leiding.

Het huwelijk van Mr. Shooter met Michele Minor eindigde in scheiding. Een volledige lijst met overlevenden naast zijn zoon was niet onmiddellijk beschikbaar.

Na het verlaten van Marvel begon Mr. Shooter een aantal onafhankelijke stripboekbedrijven, waaronder Valiant, Defiant en Broadway. Valiant heeft enig succes gehad, maar alle bedrijven sloten uiteindelijk de winkel. Hij beëindigde zijn carrière als creatieve redacteur voor Geïllustreerde mediaeen bedrijf dat aangepaste strips maakt.

Hij werd ook een vaste waarde op het Comic Convention Circuit, waar hij lezingen zou geven over het vertellen van verhalen. Hij had een eenvoudige boodschap, gebouwd rond het kinderliedje “Little Miss Muffet.”

In een economische 27 woorden en twee zinnen, zei hij, je hebt alles: een personage, een actie, een climax en een resolutie.

“Als je je ‘Little Miss Muffet’ kunt herinneren,” ” Hij schreef in een essay op zijn website“Je kunt je alles herinneren wat je moet weten over de basiseenheid van entertainment, wat een verhaal is.”