Op de rand van consensus…de drie presidentschappen tussen de veelheid aan namen en de smalle constitutionele deadline »Baghdad Al-Youm News Agency

+A
-A

Bagdad vandaag – Bagdad

Vandaag, woensdag (17 december 2025), sloot voormalig parlementslid Furat Al-Tamimi de adoptie van het “één mandje”-principe uit om de hogere posities in de volgende regering te bepalen, wijzend op de aanhoudende verschillen binnen de drie politieke componenten, en suggereerde dat er meer dan één kandidaat zal worden voorgesteld voor de posities van het presidentschap van de Republiek en het presidentschap van het Huis van Afgevaardigden.

Al-Tamimi zei in een interview met “Baghdad Today” dat “de discussies tussen de politieke krachten over de vorming van de regering nog steeds doorgaan en in een toenemend tempo plaatsvinden, maar wat er achter de schermen gebeurt, onthult duidelijke discrepanties tussen de polen van de krachten binnen de drie componenten met betrekking tot consensus over presidentskandidaten.”

Hij voegde eraan toe: “Het is een zeer onwaarschijnlijke optie om toevlucht te nemen tot het ‘ene mandje’ door middel van een alomvattende overeenkomst die ertoe leidt dat drie namen naar voren worden gebracht en deze tegelijk worden gesteund”, waarbij hij tegelijkertijd benadrukte dat er “een algemene consensus bestaat om zich te houden aan de grondwettelijke timing die onlangs is aangekondigd door de Hoge Raad van Justitie, die duidelijke paden heeft uitgestippeld voor het oplossen van constitutionele rechten.”

Al-Tamimi legde uit dat “die timing begint met het houden van de eerste zitting van het Huis van Afgevaardigden, vervolgens het kiezen van de voorzitter van het parlement en de president van de republiek, wat leidt tot het aanwijzen van een kandidaat om de regering te vormen”, erop wijzend dat “het presenteren van meer dan één kandidaat voor de functies van voorzitter van het parlement en het presidentschap van de republiek een sterke mogelijkheid is.”

Hij verklaarde dat “de situatie anders is voor de positie van premier, waarvoor politiek akkoord over een specifieke naam vereist is”, wat suggereert dat “de overeenkomsten die op de laatste momenten kunnen worden gesloten de beslissende factor zullen zijn bij het kiezen van de houders van hogere posities.”

Al-Tamimi sloot af met te benadrukken dat de consensus van de politieke krachten om zich aan de constitutionele tijdschema’s te houden “een belangrijke factor vertegenwoordigt bij het overwinnen van verschillen en het oplossen van de uiteenlopende visies tussen de drie politieke componenten.”

Deze standpunten komen in het licht van de intense politieke beweging die na de recente verkiezingen in de politieke arena heeft plaatsgevonden, terwijl de winnende blokken proberen een oplossing te vinden voor de grondwettelijke vereisten die verband houden met de vorming van de nieuwe regering, te midden van meningsverschillen binnen de politieke componenten over de mechanismen voor consensus over de drie presidentschappen, in een tijd waarin de grondwettelijke deadlines ertoe leiden dat de eerste zitting van het Huis van Afgevaardigden wordt versneld en de verkiezingen voor de twee presidentschappen worden afgerond ter voorbereiding op de benoeming van de premier.