Rami Hamadeh heeft gedaan wat veel van de beste keepers ter wereld niet is gelukt: Tottenham Hotspur-ster Son Heung-min van het scorebord houden. Maar een paar dagen voordat hij zijn Palestijns team Hamadeh had vorige donderdag een cruciaal en historisch gelijkspel van 0-0 in Zuid-Korea veiliggesteld. Hij trainde alleen in Jeruzalem terwijl hij op zoek was naar een nieuwe club tegen de bloedige achtergrond van de Oorlog tussen Israël en Hamas.
“Het is moeilijk,” vertelde hij DW. “De oorlog is het ergste wat er is. Iedereen, overal, wil in vrede leven. Ik wil mijn mensen niet op deze manier zien sterven, kinderen, vrouwen, mannen. Het is niet makkelijk om te zien wat we elke dag zien.
“Maar we halen onze kracht, onze positiviteit uit de mensen die ons steunen. We spelen echt voor deze mensen die nu in oorlog zijn, en ik hoop dat het snel stopt.”
Wereldbekerdroom in zicht
De Palestijnen hebben een reële kans om zich te kwalificeren voor de Wereldbeker in 2026, nadat ze de derde ronde van de groepsfase in Azië hadden bereikt, als gevolg van de uitbreiding van het toernooi verdubbeling van Azië’s quotum. De Palestijnen kunnen zich kwalificeren door bij de beste twee te eindigen in een groep waar ook Jordanië, Irak, Koeweit en Oman bij horen. Zelfs de teams op de derde en vierde plaats krijgen nog een kans om zich te kwalificeren en Hamadeh’s reddingen in hun zwaarste wedstrijd waren een sterk begin.
“Ook al hebben we maar 0,001% kans, we zullen vechten om op het WK te staan, want wij zijn mensen die graag dromen waar te maken”, vervolgde de doelman.
Hoewel de Palestijnen officieel vijf thuiswedstrijden in de groep hebben, spelen ze die momenteel in Kuala Lumpur, Maleisië. Dat is ondanks een beslissing op het laatste moment van de wereldvoetbalbond FIFA en de Asian Football Confederation (AFC), dat ze deze kwalificatiewedstrijden voor het eerst in vijf jaar thuis konden spelen.
“Ik denk dat het in de toekomst mogelijk zal zijn”, aldus Hamadeh, die de volgende thuiswedstrijd van zijn team op 15 oktober tegen Koeweit speelt.
“De voorzitter van onze federatie zei dat de volgende wedstrijd is, Inshallahom in Palestina te zijn, ons thuis. Dat maakt ons nog sterker, thuis spelen zal een geweldig gevoel voor ons zijn. We nemen kracht van onze fans en het zal vol zijn. Maar, het belangrijkste, het is thuis en als je thuis speelt, is dat anders.”
Deur open voor thuiskomst
De logistieke uitdagingen van een thuiskomst zouden enorm zijn en potentieel onoverkomelijk, aldus journalist Bassil Mikdadi, die de website Football Palestine beheert. Maar de morele vragen zijn nog groter. Een van de meest historische voetbalstadions in Gaza, het Yarmouk-stadion, werd door de Israëlische Defensiemacht gebruikt als interneringskamp, zoals blijkt uit de schrijnende beelden die in december vorig jaar zijn vrijgegeven. En het Palestijnse Olympisch Comité schat nu dat er 400 sporters zijn omgekomen in de oorlog.
Terwijl de FIFA enige actie heeft ondernomen met betrekking tot de kwestie van thuiswedstrijden, heeft de organisatie van Gianni Infantino de kwestie herhaaldelijk voor zich uitgeschoven, het meest recent op 31 augustus, met betrekking tot de De Palestijnse voetbalbond (PFA) roept op tot een schorsing van de wedstrijd tegen Israël. Mikdadi vindt dit onaanvaardbaar.
“Israël heeft al bijna 60 jaar een illegale bezetting van ten minste de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, en dat heeft hen niet hun FIFA-lidmaatschap gekost. En gezien de goed gedocumenteerde wreedheden die zijn begaan tegen het Palestijnse volk in Gaza, tegen voetballers en tegen voetbalinstellingen… Dan denk je dat het een troostprijs is om de Palestijnen thuis te laten spelen.”
In feite bezet Israël, naast de internationaal erkende grenzen, sinds 1967 de Westelijke Jordaanoever en de Golanhoogten, en heeft het ook nederzettingen in beide regio’s. Volgens het internationale recht is dit illegaal. Hoewel Israël zich in 2005 uit de Gazastrook heeft teruggetrokken, opereren haar troepen in de enclave sinds de terroristische aanslagen van 7 oktober door de islamistische groep Hamas.
Israël ontkent dat het op illegale wijze Palestijnse gebieden bezet. Nadat het Internationaal Gerechtshof in juli vorig jaar een adviserende uitspraak deed waarin stond dat de bezetting van de Palestijnse gebieden door Israël illegaal was, De Israëlische premier Benjamin Netanyahu noemde de uitspraak een “beslissing vol leugens”.
De vergelijking tussen de Russische oorlog tegen Oekraïne en de oorlog tussen Israël en Hamas wordt door veel waarnemers ook als gebrekkig beschouwd. Hoewel Oekraïne Rusland aanvankelijk niet aanviel, werd de laatste oorlog tussen Israël en Hamas aangewakkerd door de gebeurtenissen van 7 oktober, toen Hamas-militanten invallen in Israël leidden, waarbij ongeveer 1200 mensen omkwamen en ongeveer 250 gijzelaars werden genomen, voornamelijk burgers.
FIFA-beslissing verwacht in oktober
De PFA had in mei een voorstel ingediend om Israël te schorsen, maar nadat ze in juli en augustus aanvankelijk actie hadden beloofd, zegt FIFA nu dat er in oktober een beslissing zal worden genomen. Zulke vertragingen betekenden dat Israël kon deelnemen aan het voetbalgedeelte van de Olympische Spelen, terwijl ze momenteel deelnemen aan de UEFA Nations League.
“FIFA heeft de onafhankelijke juridische beoordeling ontvangen van de voorstellen van de Palestijnse voetbalbond tegen Israël,” zei FIFA. “Deze beoordeling zal ter beoordeling naar de FIFA-raad worden gestuurd, zodat het onderwerp kan worden besproken tijdens de volgende vergadering die in oktober zal plaatsvinden.”
Israël heeft de beschuldigingen van de PFA ontkend. De voorzitter van de Israëlische voetbalbond, Moshe Zuares, noemde het een “cynische, politieke en vijandige poging van de Palestijnse bond om het Israëlische voetbal te schaden.”
Berichten van thuis
Gezien de omstandigheden is het opmerkelijk dat dit team zo ver is gekomen in de kwalificatie, aldus Mikdadi.
“Ik denk dat het iets zegt over het karakter van het team, de mentaliteit van het team en ook over de kwaliteit en het individuele professionalisme van de betrokken spelers.”
Hamadeh is een goed voorbeeld hiervan. Terwijl veel spelers van de Palestijnse selectie in het buitenland spelen, met name in Libië, blijven er een handvol in hun thuisland. De doelman is er daar één van. Hij heeft een jaar lang geen club gehad en traint in een lokale sportschool met een keeperstrainer, maar hij kan nog steeds op het hoogste niveau presteren. Hij ziet de kwalificaties en de kans om naar het WK in Noord-Amerika te gaan als een kans om zichzelf in de etalage te zetten. Maar meer nog, hij ziet de prestaties van zijn team als een zeldzame sprankje hoop.
“Ik wil je vertellen hoeveel berichten ik heb ontvangen uit Gaza, uit Palestina,” zei hij. “We maken de mensen blij. We spelen voor deze mensen. Wat er in Palestina is gebeurd, is iets walgelijks. Het is niet makkelijk om daar te leven. Nu is het niet makkelijk om te zien wat daar gebeurt. Dus als die mensen die in de oorlog zitten ons zien, geeft dat ons echt de motivatie om te spelen. We spelen om deze mensen blij te maken.”
Bewerkt door: Chuck Penfold
