Rapteksten werden gebruikt om een man naar de dodencel te sturen. Het is niet de eerste keer
Een notitieboekje vol rapteksten, persoonlijke gedachten en zelfs baantips, geschreven door James Broadnax op 19-jarige leeftijd, werd cruciaal bewijsmateriaal in zijn proces tegen moord. Aanklagers presenteerden selectief songteksten met vermeende verwijzingen naar bendelidmaatschap en schietpartijen, waarbij ze met succes pleitten voor de doodstraf boven levenslange gevangenisstraf voor Broadnax, die zwart is. Zijn juridische team beweert dat deze tactiek de overwegend blanke jury heeft bevooroordeeld.
Deze controversiële praktijk reikt verder dan de dodencel van Broadnax en Texas. Onderzoekers hebben gedocumenteerd dat rapteksten de afgelopen vijftig jaar in honderden rechtszaken in meer dan veertig Amerikaanse staten zijn geïntroduceerd. Dit staat in schril contrast met de manier waarop rechters vaak andere vormen van creatieve expressie uitsluiten van gebruik als bewijsmateriaal. Deskundigen waarschuwen dat het behandelen van rapteksten als letterlijke dagboekaantekeningen niet alleen hun artistieke waarde minimaliseert, maar ook negatieve raciale stereotypen uitbuit om juryleden te beïnvloeden.
“Het ontkent rapmuziek de status van kunst. Het wordt gekarakteriseerd als autobiografie”, zegt Erik Nielson, co-auteur van het boek “Rap on Trial.” “Het spreekt echt over de onderliggende aannames die sommige mensen hebben over jonge gekleurde mannen – en dat is bijna uitsluitend op wie deze praktijk zich richt – dat ze niet verfijnd genoeg zijn om zich met verschillende literaire middelen bezig te houden. Dat er hier geen sprake is van een metafoor.”
Rap-teksten worden vaak gebruikt in afpersing of bendegerelateerde zaken. Aanklagers proberen de betrokkenheid van de verdachte bij een onderliggend misdrijf vast te stellen door teksten als bewijsmateriaal in te voeren, zei Nielson. Als iemand bijvoorbeeld wordt beschuldigd van een schietpartij, zoeken de aanklagers naar teksten waarin een schietpartij wordt vermeld.
“Als de teksten vóór het vermeende misdrijf zijn geschreven, zullen de aanklagers zeggen dat dit bewijs is van een motief”, zei Nielson. “Als ze achteraf worden geschreven, worden ze gekarakteriseerd als een regelrechte bekentenis.”
Broadnax en zijn neef werden beschuldigd van moord vanwege de schietpartij in 2008 op twee mannen buiten een buitenwijk Dallas muziek studio. Na meer dan tien jaar in de dodencel zal hij op 30 april worden geëxecuteerd.
In hun hangende beroep waarin het Amerikaanse Hooggerechtshof wordt gevraagd de executie van Broadnax stop te zetten, beweren zijn advocaten dat een rechter de mogelijkheid van racistische vooroordelen had moeten overwegen en de jury had moeten instrueren dat zijn teksten niet als autobiografisch mogen worden beschouwd.
“De nadruk op de rapteksten was een sleutelelement in dit racistisch geladen verhaal”, schreven de advocaten van Broadnax. “Erger nog, het dossier in deze zaak bevestigt dat de jury een doodvonnis heeft uitgesproken op basis van de raciale stereotypen die door de rapteksten worden opgeroepen.”
Geniet van onbeperkte toegang tot 100 miljoen advertentievrije nummers en podcasts met Amazon Music
Meld u nu aan voor een gratis proefperiode van 30 dagen. Er zijn voorwaarden van toepassing.
ADVERTENTIE. Als u zich aanmeldt voor deze service, verdienen wij commissie. Deze inkomsten helpen de journalistiek van The Independent te financieren.
Geniet van onbeperkte toegang tot 100 miljoen advertentievrije nummers en podcasts met Amazon Music
Meld u nu aan voor een gratis proefperiode van 30 dagen. Er zijn voorwaarden van toepassing.
ADVERTENTIE. Als u zich aanmeldt voor deze service, verdienen wij commissie. Deze inkomsten helpen de journalistiek van The Independent te financieren.
Kemba, een rapper uit de documentaire ‘As We Speak: Rap Music on Trial’, vertelde The Associated Press dat het introduceren van rapteksten vooral effectief is bij jury’s vanwege aangeboren vooroordelen – en omdat aanklagers veroordelingen willen.
“Er zijn veel mensen die rap of zwarte muziek niet als artistieke expressie zien”, zei hij. “En als je in een rechtszaak zit, wordt er al van uitgegaan dat je iets (verkeerd) hebt gedaan.”
De beklaagden in deze zaken zijn “bijna uitsluitend gekleurde jonge mannen, vaak met zeer beperkte middelen”, en velen kunnen zich geen privéadvocaat veroorloven, zei Nielson.
Maar sommige spraakmakende rappers hebben hun liedjes voor de rechtbank laten introduceren, bijvoorbeeld Jonge misdadigerwiens teksten werden gebruikt als bewijs tijdens zijn proces wegens bende- en afpersing. Hij bekende schuldig te zijn aan deze beschuldigingen en werd in 2024 vrijgelaten.
“De criminalisering van en het aanvallen van hiphop is al vijftig jaar aan de gang in de cultuur”, zegt Nielson, die opmerkte dat het gebruik van rapteksten in de rechtbank begin jaren negentig steeds meer werd gebruikt.
Het monitoren van de artistieke expressie van zwarte mensen dateert uit het vooroorlogse Zuiden, zei hij, hoewel dat steeds intensiever werd naarmate de rapmuziek kritischer werd tegenover machtsstructuren, zoals NWA’s nummer uit 1989 ‘F— the Politie”, waarin politiegeweld wordt veroordeeld.
In 2022, De New York Times‘ Jaeah Lee zocht naar niet-rapvoorbeelden van teksten die vanaf 1950 tijdens het proces werden gebruikt en vond er slechts vier. Drie zaken werden afgewezen en één leidde tot een veroordeling die werd vernietigd. In diezelfde periode vond Nielson ongeveer 700 voorbeelden van rapteksten die in rechtszaken werden gebruikt, inclusief teksten die iemand rapte maar niet eens schreef.
Een ander onderzoek, uitgevoerd door assistent-professor Adam Dunbar van de Universiteit van Nevada, onderzocht stereotypen van rap. Hij presenteerde mensen teksten en zei dat ze uit rap-, country- of metalmuziek kwamen. Als het om rap ging, beschouwden de respondenten de teksten in overweldigende mate als autobiografisch.
“Maar als ze dezelfde teksten te horen krijgen en te horen krijgen dat het country- of heavy metal-teksten zijn, zeggen ze: ‘Nee, het is maar kunst’”, zegt JM Harper, directeur van ‘As We Speak.’
Sommige rappers zijn begonnen rechtstreeks te getuigen van het fictieve karakter van hun muziek. Het jaar voordat hij in 2021 dodelijk werd neergestoken, bracht Drakeo the Ruler het nummer ‘Fictional’ van achter de tralies uit omdat zijn teksten als non-fictie werden behandeld. In 2023 omschreef 21 Savage zijn raps als ‘fictie als de hel’.
“Ik twijfel er niet aan dat ze dit doen uit angst voor vervolging”, zei Nielson.
Een aantal A-lijst-rappers, waaronder Travis ScottTI en Moordenaar Mikehebben bij het Hooggerechtshof een brief ingediend ter ondersteuning van Broadnax, waarin ze waarschuwen om rap-teksten niet als autobiografisch te beschouwen.
Dat hebben de aanklagers in de zaak gezegd Texas De wet staat bewijsmateriaal toe dat relevant is voor de reputatie van een verdachte bij de veroordeling en stelt dat de rechtbank het argument tegen de tekst niet in overweging moet nemen, omdat Broadnax er in eerdere beroepen niet in is geslaagd zijn zorgen te uiten. Staatsrechtbanken hebben andere beroepen van de advocaten van Broadnax afgewezen.
“Uiteindelijk zijn het niet de aanklagers die het allerbelangrijkste zijn”, aldus rapper LL CoolJ vertelde de AP in 2024, eraan toevoegend dat rechters rapteksten beter uit rechtszaken zouden moeten weren. “De vraag is: waarom is het überhaupt toelaatbaar?”
Lucius T. Outlaw III, een professor aan de Howard University School of Law die namens Nielson en Killer Mike de amicusbrief indiende, zei dat rechters bewijsregels afdwingen die specifiek zijn voor elke staat.
Eén rechter zou rapteksten als relevant kunnen beschouwen; een ander is het daar misschien niet mee eens. Je zou je zorgen kunnen maken over het triggeren van “anti-rap, dat is anti-zwarte, vooringenomenheid”, zei hij, “waar een andere rechter zal zeggen: ‘Ik zie dat vooroordeel niet.’”
“Richtlijnen over wat relevant is als het gaat om artistieke expressie en wat al te bevooroordeeld is, zijn zo nodig”, zei hij.
Jeff Bellin, hoogleraar aan de Vanderbilt Law School, zei dat de huidige regels rechters vertellen bewijsmateriaal uit te sluiten als het weinig waarde heeft als bewijs en het gevaar bestaat dat er vooringenomenheid ontstaat.
“De rechter zou de bescherming moeten zijn, maar zij zijn zich vaak niet bewust van de sociale kwesties of de context als het gaat om rapteksten,” zei hij.
Bellin zei dat wetgeving rond deze kwestie moeilijk is, omdat wetgevers geen regels willen creëren die bewijsmateriaal uitsluiten dat echt relevant is voor welke zaak dan ook.
In de afgelopen vijf jaar zijn op federaal niveau en in een half dozijn staten ten minste 27 wetsvoorstellen ingediend om het gebruik van de creatieve uitingen van verdachten, waaronder rapteksten, in strafprocedures te beperken, blijkt uit een AP-analyse met behulp van de bill-trackingsoftware Plural.
Op 9 april Maryland werd de derde staat die wetgeving goedkeurde, waardoor ‘vangrails en een test voor rechters werden gecreëerd die ze kunnen opleggen wanneer aanklagers artistieke expressie willen gebruiken, en niet alleen maar rappen’, zei Outlaw, waarbij hij opmerkte dat er een feitelijk verband nodig is tussen het potentiële bewijsmateriaal en de beschuldigingen.
“Het is niet het wondermiddel, maar het is een enorme, belangrijke stap”, zei hij.
