Thom Browne over ‘The Man Who Tailors Dream’, een documentaire over zijn leven en carrière

Denk dat je alles weet wat er te weten valt Thom Browne? Denk nog eens na.

Reiner Holzemer, een documentairemaker die andere zeer gerespecteerde films over modefiguren heeft gemaakt, waaronder Dries Van Noten En Martin Margiela, heeft nu het levensverhaal van Browne aangepakt.

Getiteld: ‘The Man Who Tailors Dream’, de 95 minuten durende film film onderzoekt hoe een jongen uit de middenklasse uit Allentown, Pennsylvania, een gekrompen grijs pak creëerde dat uiteindelijk een miljoenenbedrijf voortbracht en het herenkledinglandschap veranderde.

Browne zei dat Holzemer hem in 2021 benaderde met het idee een film over zijn leven te maken, en zijn eerste reactie was verrassing.

“Ik dacht altijd dat een documentaire iets was dat je aan het einde van je leven deed, en dat is niet het geval”, zei Browne glimlachend. Maar vanwege het respect dat de ontwerper had voor Holzemers werken aan Van Noten en Margiela stemde hij toe.

“Reiner is een heel goede verhalenverteller en zijn films zijn zeer meeslepend”, aldus Browne.

Daarom bood hij de filmmaker en zijn team volledige toegang tot zowel zijn bedrijf als zijn persoonlijke leven. Hoewel dat gemakkelijk opdringerig had kunnen zijn, maakte de ontwerper de meeste indruk hoe onopvallend het team van Holzemer was.

‘Hij was bijna drie jaar bij ons,’ zei Browne, ‘maar ik vond het geweldig hoe zachtaardig hij was. Hij kon heel goed luisteren en observeren en was echt een vlieg aan de muur.”

De filmdie vrijdagavond debuteerde voor een select publiek op DocNYC, begint met een fragment uit een van zijn shows en een kijkje achter de schermen bij het proces. De film volgt de ontwerper bij het creëren van vijf collecties, te beginnen met de eerste die werd uitgebracht na de COVID-19-pandemie en vervolgens doorloopt tijdens zijn damescoutureshow in Parijs in mei 2023.

In de loop van de ruim negentig minuten interviewt Holzemer een breed scala aan mensen – van Browne’s zus Jeanmarie Wolf en Janet Jackson tot Anna Wintour, Whoopi Goldberg, Lindsey Vonn en zijn levenspartner, de Andrew Bolton van het Metropolitan Museum of Art. Hector, de teckel van Browne, is ook in een paar scènes te zien, maar was niet aanwezig bij een interview.

In de film zien kijkers Browne als kind – in korrelige zwart-wit homevideo’s, uiteraard gekleed in een maatjas en kniekousen – en het verhaalt hoe hij naar de Notre Dame ging en in het universiteitsteam zwom, waar hij als eerste leerde -hand over hard werken, en behaalde een graad in economie. Maar hij had een hekel aan de baan als adviseur die hij na zijn studie kreeg en ging in plaats daarvan naar Los Angeles om te proberen acteren.

Zoals Johnson Hartig, ontwerper van Libertine en een andere wannabe-acteur die in die beginjaren in Californië bevriend raakte met Browne, zei: “Het pakte niet zo goed uit” voor geen van beiden.

“Ik vond het leuk om te doen, maar ik was waarschijnlijk niet zo goed omdat ik nooit werk kreeg”, zegt Browne in de film.

Dat besef bracht hem terug naar New York, waar hij eindelijk zijn roeping in de mode vond. Maar Browne moest zijn auto verkopen om in 1997 terug te kunnen keren naar de oostkust.

Zoals inmiddels bekend is, begon Browne met het creëren van vijf pakken voor zichzelf en het peilen van de reactie. Hoewel het maatwerk klassieke herenkleding was, waren de verhoudingen allesbehalve. “De reacties waren in het begin niet erg positief”, gaf hij toe.

“Hij nam het meest traditionele item in de garderobe van een man, het grijze pak, en ondermijnde het door met de verhoudingen te spelen – en de mensen waren geschokt, absoluut geschokt,” voegde Bolton eraan toe.

Maar uiteindelijk kregen deze pakken veel aanhang en hun invloed was voelbaar in andere herencollecties toen de broeken korter en strakker werden.

De film verhult Browne’s reis echter niet helemaal en gaat ook in op de uitdagingen waarmee hij te maken heeft gehad sinds hij zijn bedrijf 21 jaar geleden oprichtte. Dat houdt ook in dat hij er in 2009 bijna mee ophield, toen hij toegeeft dat hij “dagen verwijderd” was van de sluiting en de confrontatie aanging met de Duitse kolos Adidas vanwege zijn gebruik van strepen op zijn kleding.

Maar in de rechtbank en op het financiële grootboek zette hij door en blijft hij impact maken in de modewereld.

Over het geheel genomen is de film vrolijk, snel en boeiend, met interviews met beroemdheden en backstage-shenanigans. Maar het biedt ook een persoonlijkere kijk op het leven van de ontwerper, met name zijn liefdesverhaal met Bolton, dat misschien niet iedereen kent.

Dat was belangrijk om erbij te betrekken, vond Browne, net als het interview met zijn zus. “We zijn samen opgegroeid, we hebben samen gezwommen, ze kent mij beter dan wie dan ook”, zei hij. “Ik ben opgegroeid met echt sterke vrouwen in mijn leven, met mijn moeder en zussen, en haar versie was belangrijk om te laten zien wat de familie ziet.”

Hij gaf toe dat het een beetje verontrustend was om te zien hoe alle mensen in de film over hem praatten. “Het was als een buitenlichamelijke ervaring”, zei hij. Maar het feit dat het zijn carrière in de schijnwerpers zette, koestert hij het meest. “Ik wilde altijd dat mensen Thom Browne zouden zien – niet de persoon maar het werk. Ik ben zo trots op het werk, en het werk ziet er zo goed uit (in de film).

En dat werk is nog lang niet klaar. “Dankzij mijn samenwerking met Zegna kan ik nog steeds zoveel doen”, zei hij. “Mijn mannen kunnen groeien naarmate meer mannen begrijpen wat we doen naast het grijze pak. En ik zie vrouwenkleding nog steeds als een nieuwe business.”

Voorafgaand aan de première vrijdag van de documentaire, die in 2025 wereldwijd zal worden verspreid en vertoond, beschreef Brown de dag dat een meerderheidsbelang aan Zegna werd verkocht (voor naar schatting $ 500 miljoen) “niet stonk.”

Dat was een van de vele inzichten die hij deelde tijdens een openbare lezing met Alina Cho op de Metropolitaans Kunstmuseum. Er was een bijna uitverkocht publiek bij het tienjarig jubileum van de serie “The Atelier with Alina Cho”. ‘Voor de goede orde: ik kende je al toen je geen geld had en je bent al die jaren later nog steeds dezelfde persoon,’ zei Cho tegen Browne.

Browne’s label wordt momenteel aangeboden in ongeveer 300 speciaalzaken en warenhuizen, en het bedrijf heeft 107 winkels en conceptwinkels en er zijn nog twee boetieks in ontwikkeling: een buitenpost aan Madison Avenue en East 72nd Street die in maart zal buigen en een Melrose Place locatie in Los Angeles.

Browne is gewend om minstens acht collecties per jaar te maken en zei dat hij ‘zeker’ zal showen tijdens de New York Fashion Week in februari. Als er na een modeshow te veel goede recensies komen, vraagt ​​hij zich af of hij dat wel ver genoeg heeft doorgevoerd.

Gevraagd naar zijn rol als voorzitter van de CFDA zei Browne: “Ik heb zoveel gekregen van de industrie, vooral hier in New York, dat ik terug wilde geven. Ik heb het meegemaakt en ik kan die ervaring leiden en begeleiden. Het is belangrijk dat iedereen beseft dat we allemaal bijna parallelle levens leiden. We hebben allemaal wel eens een moment waarop het lijkt alsof het misschien niet lukt. Het belangrijkste dat ik wilde bewijzen, was dat als je er meer van houdt dan wie dan ook, het wel zal lukken. Maar je moet ook mooie dingen maken die meer zijn dan alleen kleding.”

Wat betreft Het recente vertrek van Peter Do bij Helmut Lang Na slechts twee catwalkshows en de andere stoelendans onder ontwerpers in Europa zei Browne dat modehuizen ontwerpers niet genoeg tijd geven en dat de manier waarop ze worden behandeld “door deze grote bedrijven soms echt een uitdaging is.”

Ondanks het feit dat beroemdheden zich kleden voor belangrijke wereldwijde foto-operaties, zoals Ariana GrandeBrowne, die 376 miljoen volgers op Instagram heeft – meer dan de Amerikaanse bevolking, merkte Cho op – zei dat hij zich niet echt concentreert op de impact daarvan. “Ik concentreer me echt op het project en op de mogelijkheid om te werken met mensen met wie ik heel graag samenwerk. Ik heb mensen in mijn team die daar veel meer over nadenken (bereik van sociale media), ‘zei hij. “Voor mij gaat het er echt om dat ze houden van wat het is, het moment waarderen en ik ervoor zorg dat ze zich zo speciaal voelen als het moment dat rechtvaardigt.”

Hij sprak met Cho over hoe een bezoek van David Bowie aan zijn winkel in West Village in 2005 zijn carrière veranderde en opnieuw bevestigde. Maar retailers waren al vroeg nog sceptisch. De ontwerper zei: ‘Het was echt moeilijk om te verkopen. Ze kenden de naam niet. Ze begrepen de verhouding niet. Er werd subtiel gesuggereerd: ‘Oh Thom, kun je het iets betaalbaarder maken of er misschien een paar mensen in passen.’ Ik wist dat als ik het zo vroeg zou verwateren, we hier vandaag niet zouden zitten.

Zijn beperkte acteerwerk, als een Motrin-commercial en een auditie voor een Hot Pockets in aanmerking kwamen, resulteerde in zijn naamswijziging in ‘Thom’. Omdat hij geen SAG-kaart kon bemachtigen vanwege een acteur met dezelfde naam, maakte hij de overstap. Tijdens lichtere momenten met Cho bloosde de Notre Dame-alumnus toen een foto van zijn Speedo-dragende zwemteamdagen op het scherm flitste. Dat was ook het geval toen ze vroeg of hij af en toe een bril uit het Ritz in Parijs knijpt.

Maar Browne getuigde dat hij trouw is aan zijn routines en dat hij van een schema houdt, zoals hardlopen op de loopband in de ochtend, een ontbijt met koffie en croissants uit San Ambroeus, en een glas of twee champagne om 18.00 uur. De ontwerper rende op de loopband in Parijs toen Michelle Obama bij de inauguratie van president Barack Obama naar buiten stapte in een ensemble gemaakt van stof die in ontwikkeling was voor herenstropdassen. Hoewel dat geen directe invloed had op zijn bedrijf, was het voor mensen een signaal dat hij ook dameskleding ontwierp en dat hij van plan was deze er ‘mooi en sterk’ uit te laten zien.

Zijn nieuwe medewerkers krijgen ‘een startersuniform’ en een handleiding van elf pagina’s, met uitspraken als de bovenste knopen los, overhemden die niet gestreken mogen worden, marineblauw alleen op vrijdag en sneakers alleen in het weekend, maar slechts één soort sneakers. (Browne rent ook in zijn eigen kleding.)

Waarom zoveel regels? “Het is heel belangrijk dat we een zeer gefocust beeld voor mensen vertegenwoordigen”, zei hij, eraan toevoegend dat de beste ontwerpers ter wereld met een sterke signatuur herkenbaar zijn zodra je hun naam hoort. Meer nog, Browne zei dat hij iets wilde creëren dat de mode overstijgt. “Als we allemaal samen zijn, lijkt het bijna een levend kunstwerk. Je ziet de kleding niet echt. Je ziet het hele idee samen.”

Na twintig jaar zakendoen en nu zijn zestigste verjaardag in zicht is, zegt Browne: “Waar ik het meest blij mee ben, is mijn leven met Andrew (Bolton). Wat het bedrijf betreft, ik wil ervoor zorgen dat het op de beste en grootste manier groeit, zonder compromissen te sluiten en op te offeren wat mensen de eerste twintig jaar hebben gezien. Ik wil dat mijn leven net zo stil is als nu. Dat klinkt zo saai”, zei hij lachend.