Tijdens de London Fashion Week richten merken zich op hun unieke type freak en nerd

Londen —

Dit seizoen hebben ontwerpers tijdens de London Fashion Week duidelijk gemaakt dat een catwalk niet langer de enige manier is om een ​​show te organiseren. Voor elke catwalk met een hoog octaangehalte gedurende het vijfdaagse programma waren er een aantal ontspannen presentaties en informele bijeenkomsten, waarbij sommige merken probeerden geld te besparen, zaken te vertragen en verbinding te maken met hun gemeenschap voorbij de stijfheid van de toegewezen zitplaatsen.

In haar tweede seizoen als CEO van de British Fashion Council vatte Laura Weir het het beste samen tijdens haar openingstoespraak op vrijdagochtend. “Deze week is niet alleen een programma met shows”, zei ze, terwijl ze de talrijke presentaties, diners en evenementen die er plaatsvonden opsomde. De kracht van Londen, zo vervolgde ze, ligt in het feit dat de stad niet ‘een formule volgt’, maar ‘de culturele temperatuur bepaalt’.

De Londense merken, die lang werden gezien als het smerige broertje op de modekalender, zijn anders dan de meer commercieel levensvatbare labels New York Fashionweekdie eerder deze maand hun bekwaamheid demonstreerden in het verkopen van kleding, vaak met een bredere aantrekkingskracht. Dat wil niet zeggen dat Londense ontwerpers niet weten hoe ze moeten verkopen, maar hun aanpak is doelgerichter.

Of het nu gaat om Chet Lo’s recreatie van een avondmarkt in Hong Kong, Chopova Lowena’s folklore-mashup voor eigenzinnige meisjes, of Tolu Coker’s verkenning van de zwarte identiteit in de diaspora, de Londense indiemerken hebben de neiging om de minderbedeelden onder de aandacht te brengen en te bedienen – van individuen uit de LGBTQ+-gemeenschap tot mensen van kleur. Door dit te doen hebben verschillende ontwerpers een toegewijde aanhang verzameld. En het waren deze gemeenschappen die ze probeerden te betrekken – niet alleen via de kleding, maar deze keer via momenten die gasten aanmoedigden om zowel met de ontwerpers als met elkaar om te gaan.

Laura Ingham, adjunct-directeur van het wereldwijde modenetwerk van Vogue, herinnerde zich tegenover CNN een gesprek van de afgelopen week met een collega, waarin ze bespraken “de kracht die mode heeft om verhalen uit verschillende culturen te vertellen, en het belang van gemeenschap.” Mode, zo zei ze, kan een rol spelen bij het ‘verenigen van alle gemeenschappen, terwijl het ook een licht kan schijnen’ op de meest veelbelovende ontwerpers van de stad, van wie velen ‘hun unieke standpunten verdubbelden’.

Zoals ontwerper Emma Chopova, de ene helft van het merk Chopova Lowena, bekend om zijn modieuze, ouderwetse esthetiek, zei: “Onze gemeenschap is alles voor ons.” Sinds 2022 tonen Chopova en mede-oprichter Laura Lowena-Irons hun ontwerpen slechts één keer per jaar via een catwalk, waarbij ze in plaats daarvan doorgaans een digitaal lookbook uitbrengen. Voor de eerste keer hielden ze een presentatie, compleet met AstroTurf, waar gasten minigolf konden spelen Cupcakes met tuinthema om van te knabbelen. “We willen onze mensen blijven voeden”, zei Chopova – schijnbaar zowel figuurlijk als letterlijk.

Onder de ontwerpers die dit seizoen ook de catwalk mijden, was Talia Byre, die in plaats daarvan een intieme bijeenkomst organiseerde om een ​​limited edition zine te vieren waarin het proces van het maken van haar nieuwste collectie werd gedocumenteerd. Ondertussen bood ontwerpster Kazna Asker iftar aan, een maaltijd voor degenen die de Ramadan observeren, terwijl ze textiel presenteerde dat ze had verzameld tijdens haar recente reizen naar het Midden-Oosten. En de medeoprichters van Knwls, Alex Arsenault en Charlotte Knowles, openden een pop-upwinkel versierd met schilderijen van kunstenaars die ze al sinds school kenden. Op een ochtend organiseerde het duo, dat sinds 2025 een samenwerking met Nike heeft, een Pilates-sessie in de ruimte. Arsenault hoopte dat dergelijke activiteiten fans zouden aanspreken. “Dat is wat mensen tegenwoordig willen, ze verlangen naar iets fysieks,” zei hij.

Elders presenteerde Talia Loubaton voor het eerst haar gewilde merk Liberowe tijdens de London Fashion Week. Terwijl veel van haar collega’s bij Central Saint Martins (Loubaton afgestudeerd aan de MA Fashion-cursus) de neiging hebben om meer uitdagende, avant-gardistische kleding te maken, biedt Liberowe eenvoudigweg draagbare jassen voor werkende vrouwen, zij het met een mannelijke draai. “Ik was altijd de meer commerciële student”, zegt ze lachend. Pasjes met vroege klanten bij haar thuis leerden Loubaton voor wie ze kleding maakte. “Dat was mijn weerstand. Het was soms moeilijk om die visie vast te houden. Ik houd ervan om te ontdekken, maar ik houd ervan om vrouwen te vieren. Dat is wat mode voor mij is”, zei ze.

Grotere, meer gevestigde merken leken ook meer verbinding te zoeken. Jonathan Anderson, nu in Parijs gevestigd als artistiek directeur van Dior, keerde terug naar Londen om de opening te vieren van de nieuwe winkel van zijn gelijknamige label in de centrale wijk Pimlico van de hoofdstad. Op dezelfde avond organiseerde de gelijknamige ontwerper Roksanda Illincic een diner voor ‘vrienden van het huis’, die gekleed kwamen in de levendige, vloeiende ontwerpen van het merk. Ondertussen vierde Erdem Moralioglu de twintigste verjaardag van zijn merk met een show die werd bijgewoond door onder meer Keira Knightley, Helen Mirren en Glenn Close – hoewel hij de avond ervoor een cocktail voor vrienden en nauwe medewerkers organiseerde in de multi-brand store Dover Street Market.

Sommige merken gingen nog steeds door met een traditionele catwalkshow. Simone Rocha keerde terug naar het Alexandra Palace Theatre in Noord-Londen om haar collectie vol rozetten, gesplitst maatwerk en sportkleding te presenteren (via een nieuwe samenwerking met Adidas). Toch behield de ontwerpster een gevoel van familiale warmte, deels dankzij haar moeder Odette, die gasten en vrienden persoonlijk verwelkomde bij het vinden van hun zitplaats. Het was ook een familieaangelegenheid bij Conner Ives, de Amerikaanse lieveling van London Fashion Week, die vorig jaar viraal ging voor een ‘Protect the Dolls’-T-shirt dat sindsdien meer dan $600.000 heeft ingezameld voor de in de VS gevestigde liefdadigheidsinstelling Trans Life. Zijn laatste show castte vrienden als modellen, waaronder zijn vriend die zijn catwalkdebuut maakte met de zeven maanden oude hond van Ives, Rex.

In plaats van inspiratie verder weg te zoeken, denken de Londense ontwerpers vaak aan de mensen om hen heen en die het dichtst bij hen staan. Dus hoewel hun shows misschien niet de grootste zijn of altijd de grootste aantrekkingskracht hebben, behoren ze zeker tot de meest persoonlijke. En na jaren van zoeken naar homogeniteit (als gevolg van trends op sociale media en bedrijfsconsolidatie), is er misschien iets waar de bredere mode-industrie van kan leren.