De vijf deelnemers Brais Albor Rodriguez, Dieter Vlasich Obermann en Jennifer Milleder kiezen net als Farnia Salim en Loïs Cousin voor linnen tijdens het Internationaal Festival voor Mode, Fotografie en Accessoires van Hyères 2026. Twee van hen vallen in de prijzen. De Europese Alliantie voor Linnen en Hennep stelt het materiaal voor deze gelegenheid beschikbaar.
FashionUnited spreekt deze ontwerpers over hun materiaalkeuze en werkwijze. De teelt van dit linnen vindt plaats van Bretagne tot in Nederland.
Wat hebben zij gemeen? Deze jonge makers bekijken linnen niet alleen vanuit ecologisch oogpunt. Hun interesse gaat uit naar de vormbaarheid en texturen van de stof. Ook onderzoeken ze de constructiemogelijkheden en combinaties met andere materialen.
Niet iedereen toont de linnencreaties tijdens de modeshow op de catwalk in het Forum du Casino. De showroom in de Villa Noailles biedt wel ruimte voor een kennismaking met de vijf ontwerpers en hun linnen ontwerpen.
Brais Albor Rodriguez: een rauwe mannelijkheid, tegen de stroom van de catwalks in
Brais Albor Rodriguez wint in 2026 de publieksprijs van de stad Hyères en krijgt een speciale vermelding van de jury. Voor zijn kennismaking met de Europese Alliantie voor Linnen en Hennep associeert hij linnen vooral met korte broeken en zomerkleding.
Dankzij het Festival van Hyères 2026 ontdekt hij onbekende eigenschappen en afwerkingen. Linnen heeft voor hem nochtans al een persoonlijke culturele dimensie. De in Milaan woonachtige ontwerper komt uit het Noord-Spaanse Galicië. Daar is het materiaal een vast onderdeel van de traditionele klederdracht.
Hij gebruikt het linnengaren op verschillende manieren. Voorbeelden zijn een jas van honderd procent linnen met de uitstraling van gekookte wol, een papierachtige stof en gewaxt linnen. Daarnaast verwerkt hij gescheurde en gemengde linnenresten in de randen van een jas van gerecycled bont.
Dieter Vlasich Obermann: een esthetiek waarin mens en natuur samenkomen
Dieter Vlasich Obermann komt uit het Mexicaanse Yucatán. Hij kijkt verder dan de milieuvoordelen van linnen, zoals duurzame landbouw, sterkte en thermoregulatie. De ontwerper verkent juist de vele andere mogelijkheden van de vezel.
Het bewijs hiervan is een experimenteel lijfje van aarde en linnengaren, gecombineerd met een rok van linnen voile. Dieter noemt deze aanpak ‘regeneratief’.
Met verschillende meters ontvangen stof creëert hij nieuwe texturen en reliëfs.
Zijn organische composities verweven plantaardige vezels met stoffen, door bevestiging van linnenvezels op een geborduurde basis, of met mensenhaar. De resulterende oppervlakken weerspiegelen de onderlinge afhankelijkheid tussen mens en natuur.
In het verlengde van zijn ecodesign-aanpak gebruikt Dieter chiazaad als natuurlijk bindmiddel voor de fixatie van bepaalde vezels.
Dit textielonderzoek levert hem de Prix Métiers d’Art op. Deze prijs bekroont de beste samenwerking tussen een jonge finalist van het Festival van Hyères en een maison d’art uit het ecosysteem van Chanel.
Jennifer Milleder: een samensmelting van linnen en Oostenrijks kledingerfgoed
De in Wenen gevestigde Oostenrijkse ontwerpster Jennifer Milleder kent de grote verscheidenheid aan linnenstoffen pas sinds het aanbod van de Europese Alliantie voor Linnen en Hennep voor de wedstrijd. Zo ontdekt ze ook de aanwezigheid van Oostenrijkse leveranciers onder de partners.
Haar zes silhouetten vormen een herinterpretatie van traditionele Oostenrijkse klederdracht. Ze kiest daarom bewust voor een leverancier uit eigen land. Dit versterkt de samenhang tussen de herkomst van de materialen en het verhaal van haar collectie.
Bij de Oostenrijkse weverij Rechberger Weberei, lid van de Europese Alliantie voor Linnen en Hennep, vindt ze een jacquard-stof. Jennifer Milleder maakt hiervan een zeer wijde broek met uitgesproken volumes. Daarnaast combineert ze het materiaal met stoffen vol regionale motieven voor een jas met sculpturale lijnen.
Farnia Salim: van Iraans cultureel erfgoed tot vakbeurs Milano Unica
De in Milaan gevestigde Iraanse ontwerpster Farnia Salim kent linnen al wel als materiaal. Ze is echter minder bekend met de Europese Alliantie voor Linnen en Hennep. Op de vakbeurs Milano Unica ontdekt ze het textielaanbod. Haar voorkeur gaat vooral uit naar natuurlijke tinten die passen bij haar gebruikelijke kleurenpalet, zoals crème en beige.
Haar zes silhouetten overstijgen de uitsluitend negatieve beeldvorming rond Iran. Ze bevestigt hiermee een trotse en vreugdevolle culturele identiteit, gecombineerd met westerse referenties. Het doel is een balans tussen beide werelden.
De vertaling van deze filosofie naar textiel resulteert in een linnenmix met een licht roodachtige gloed en een blijvend neutrale ondertoon.
Loïs Cousin: linnen verruilt landelijke codes voor een stedelijke esthetiek
Ondanks eerdere ervaring met linnen associeert hij deze vezel vooral met canvas in warme, vaak gelige tinten. De ontdekking van gecoat linnen (waxed linen) opent de deur naar een andere esthetiek.
Het pronkstuk van zijn experiment is een zeer wijde linnen broek met een synthetische coating. Deze laag verandert de textuur, de valling en de lichtreflectie van de stof.
Alliantiepartner Linea S levert dit gewaxte linnen voor de wedstrijd. De stof breekt met het gebruikelijke ecodesign-imago van linnen, maar past precies bij de beoogde esthetiek van Loïs Cousin.
De broek bevat elementen van plooiband voor gordijnen, losgekoppeld van hun oorspronkelijke functie. De ontwerper haalt de koordjes uit het band en stikt deze vast. De ontstane plooien geven het kledingstuk extra volume.
Deze vorm van upcycling sluit aan bij zijn interesse in de sporen van de tijd op gebouwen, betonnen oppervlakken en de stedelijke omgeving. Hij toont hiermee de cultuur en vitaliteit van de buitenwijken, voorbij de gebruikelijke clichés.
