Het is iets wat veel voetbalfans meemaken Wereldbeker Kijk naar feestjes: het ‘thuisteam’ scoort een doelpunt en de fans in een biertuin of pub juichen als één man – en omhelzen elkaar misschien zelfs ter viering – ook al waren ze enkele ogenblikken eerder volslagen vreemden.
Voor Katie Wood, een klinische psycholoog aan de Swinburne Universiteit in Melbourne kunnen deze gedeelde momenten daadwerkelijk ondersteunen geestelijke gezondheid.
‘De grootste beschermende factor voor ons geestelijke gezondheid is verbondenheid – de verbinding met onszelf, met andere mensen, met onze gemeenschap en met onze cultuur”, vertelde Wood aan DW. En sport raakt volgens haar precies deze noot: het brengt mensen samen.
Deze vorm van verbinding is niet beperkt tot families of vrienden. Het kan ook ontstaan wanneer, voor een kort moment, je voelt dat ze deel uitmaken van iets groters. Een WK is de perfecte setting om mensen dit soort gevoel te geven.
Amerikanen vieren feest samen met Algerijnen
Hoe dit er in de praktijk uitziet, is tijdens dit WK te zien geweest: fans uit een grote verscheidenheid aan landen juichen samenwisselen truien uit, of merken dat ze plotseling zij aan zij hetzelfde team steunen.
In Lawrence, Kansas, werd het stadscentrum tijdens de wedstrijd spontaan omgetoverd tot een groen-wit openbaar kijkgebied Algerije En Oostenrijk. Omdat het Algerijnse nationale team daar zijn WK-basis had gevestigd, kwamen honderden lokale Amerikanen opdagen in Algerijnse truien, met de nationale kleuren op hun gezichten geschilderd en vlaggen in hun handen.
Hoe snel wordt ook elders duidelijk voetbal bruggen kan bouwen. Na de Ronde van 16-wedstrijd tussen Zwitserland En Colombia in Vancouver zag DW twee fans truien ruilen als aandenken aan de avond die ze hadden gedeeld. Ondertussen zag men in Seattle, na de uitschakeling van de VS, een Belgische supporter een teleurgestelde Amerikaanse fan troosten.
Een bezoeker van San Francisco vertelde DW over een moment dat hem bijbleef: “Een man zag mijn trui. Hij kende me helemaal niet. Hij liep naar me toe, omhelsde me en zei eenvoudigweg: ‘Dit is het WK.'”
Een gevoel van verbondenheid: een fundamentele behoefte
Katie Wood ziet dit als de unieke kracht van een toernooi als het WK. Mensen die elkaar in het dagelijks leven misschien nooit hebben gekruist, delen voor een korte tijd dezelfde emoties.
“Je kunt uit heel verschillende lagen van de bevolking komen. Maar op het moment dat je hetzelfde team steunt, ontstaat er een collectieve ervaring er ontstaat een gemeenschappelijk doel.”
Dat doel speelt in op een fundamentele behoefte die velen onderschatten: de behoefte om erbij te horen. Het maakt niet uit of iemand al tientallen jaren fan is of voor het eerst naar een wedstrijd kijkt. Wat belangrijker is, is de gedeelde ervaring, de spanning voor de aftrap, het gebrul bij een doelpunt, de gedeelde frustratie na een nederlaag.
“Niemand weet wat wij als mens dag in dag uit meemaken”, vertelde een bezoeker van een fanzone aan DW. “Daarom zijn dit soort momenten zo bijzonder.”
En zelfs degenen zonder favoriet team kunnen verstrikt raken in de sfeer.
“Ik ben gewoon blij”, vertelde een bezoeker in Philadelphia aan DW. “Ik heb niet eens een team, maar ik ben dol op het kijken naar de wedstrijden.”
Een ontsnapping aan de stress van het dagelijks leven
Het WK kan een manier bieden om even afstand te nemen van het dagelijkse leven.
“Als er zoveel gebeurt in de wereld, zoeken we naar manieren om even aan onze dagelijkse routine te ontsnappen”, legt Wood uit. “En het WK voetbal – met alle opwinding eromheen – samen met andere mensen beleven is een heel gezonde manier om dat te doen.”
Natuurlijk ligt de focus van een toernooi als het WK meestal op het voetbal zelf. Voor veel fans gaan de sterkste herinneringen aan een WK echter over de momenten die plaatsvonden in de marge van de wedstrijd zelf.
Dit artikel is oorspronkelijk in het Duits gepubliceerd.
Bewerkt door: Jonathan Harding
