CNN
–
Voor zijn herfst-winter 2025-show op Paris Fashion Week bleef de Nederlandse ontwerper Duran Lantink de mal breken met zijn ongebruikelijke ontwerpen. In een kantoorruimte die niet misplaatst zou uitzien in de sciencefictionthriller ‘Severance’, bevatte de collectie silhouetten met kromgetrokken proporties, evenals opvallende stijlen met gekke dierenprints en kontuitrezende jeans.
Maar het waren twee prothetische torso’s die de show stal. Ten eerste was een gebeiteld six-pack gedragen door model Mica Argañaraz. Toen kwam de Buxom Climax: Chandler Frye, een opkomend mannelijk model, droeg een paar grote, stuiterende borsten.
Video’s van Lantink’s schandelijke capriolen hebben miljoenen views op sociale media verzameld, terwijl commentatoren argumenteerden of het voorstander was van gender-fluïditeit of belachelijke vrouwelijkheid. Voor Lantink ging het over spelen met het idee van mensen als poppen. “Ik hou van het idee van vrouwen als actiefiguren,” schreef hij in de shownotities.
Misschien wel, maar het maakte ook gebruik van een groeiende trend op de landingsbanen: protheses. In de afgelopen seizoenen hebben modemerken, waaronder Martine Rose, Collina Strada en Balenciaga, implantaten, maskers en 3D -make -uptechnieken gebruikt om modellen te transformeren in dieren, aliens en cyborgs. Het meest memorabel, op Stockholm gebaseerd mode-label Avavav, bekend om zijn Madcap latex creatiesmaakte een draagbare replica van de achterkant van Kim Kardashian uit siliconen.
“(Ontwerpers gebruiken) protheses om schoonheidsnormen aan te vechten en transformatie en identiteit te verkennen, een breder cultureel verhaal te creëren,” zei Tanya Noor, een cursusleider van het haar, make -up en protheses voor prestatie -undergraduate programma aan het London College of Fashion, over een e -mail.
De oudste bekende medische protheses (twee kunstmatige tenen) dateren uit het oude Egypte, waar ze werden gebruikt als Walking AIDS. Ongeveer 300 jaar later, in 300 voor Christus, kwam het eerste bekende prothetische been; Gemaakt van brons en hout, men dacht dat het was gedragen door een Romeinse edelman. Na de Amerikaanse burgeroorlog in 1860 werden meer geavanceerde houten ledematen met rubberen demping gemaakt om te voldoen aan de behoeften van nieuwe geamputeerden.
Vervolgens werden protheses aangenomen met het oog op kunst en entertainment. Aan het begin van de cinema, in 1895, werden protheses gemaakt door een ruw brouwsel van materialen zoals tandvlees, katoen en was. Tegen de jaren dertig zag de uitvinding van schuimlatex rubbermaskers voor het eerst commercieel verkrijgbaar worden dankzij prop maker Don Post, waardoor hij de naam ‘The Godfather of Halloween’ verdiende. Voor het eerst waren levensechte gezichten direct beschikbaar voor zowel artiesten als gokkers. Elders kwam protheses een sleutelrol spelen in De kunstvorm van slepenWaar artiesten prothetische borstplaten en heupkussens gebruiken om verschillende vormen van vrouwelijkheid te tonen.
Tegenwoordig zijn de resultaten opvallender dan ooit: de horrorfilm “The Substance” uit 2024 won een Oscar voor de protheses gedragen door acteurs Demi Moore en Margaret Qualley om visceraal uiterlijk te bereiken (hoewel Qualley later onthulde dat dat De protheses veroorzaakten haar huidschade die een jaar duurde om te herstellen).
Ze zijn ook een groter onderdeel van de rode loper geworden. Malina Stearns, een make -upkunstenaar met speciale effecten, masterminded Doja Cat’s blik op het MET Gala 2023, waar de popster de geliefde kat van Karl Lagerfeld belichaamde in een aangepaste Oscar de la Renta -jurk en gezichtsprotheses. Stearns heeft ook samengewerkt met muzikanten op andere creaties, waaronder The Alien die te zien is in Sabrina Carpenter’s 2024 VMA’s Performance,, Sza’s albumhoes in het bug-eyed en de Krokodil-geïnspireerde wangen en borststukken gedragen door Doechii.
Lantink is ook niet de enige die protheses gebruikt om gendernormen te ondermijnen. “Ik heb veel nepboobs toegepast op mannen en vice versa,” zei Stearns via e -mail.
Op en van de startbaan
Terwijl materialen zoals latex nog steeds industriestandaard zijn als het gaat om protheses, 3D -scannen en afdrukken staat nog complexere creaties toe. En mode, die in toenemende mate aanwijzingen uit de wereld van entertainment neemt, valt nu zijn rekwisietenafdeling over.
In 2019 werkte Balenciaga samen met make -upkunstenaar Inge Grognard om extreem geaccentueerde jukbeenderen en pouts te creëren op de modellen die de catwalkshow liepen. Beeldende kunstenaar en fotograaf Nadia Lee Cohen gebruikte een reeks protheses, pruiken en kostuums om te veranderen in 33 tekens voor haar 2022 “Hallo mijn naam is” Project, terwijl ze de persoon achter elke naamtag opnieuw heeft bedacht die in een tweedehandswinkel werd gevonden. Ondertussen woont Drag Queen Alexis Stone elk seizoen regelmatig naar Paris Fashion Week als een andere beroemde Doppelganger (het meest recent veranderde ze in Adele, een proces dat nam Zes weken onderzoek, beeldhouwen en make -up).
Een oude voorstander van protheses, make-upartiest en ondernemer Isamaya Ffrench heeft van modellen veranderd in elfin-eared wezens voor Burberry; buitenaards voor Paco Rabanne; en dieren voor Collina Strada. “De (lente-zomer 2023) show ging over het afbreken van de kunstmatige barrières die we tussen onszelf en de planeet hebben opgezet. Dus het idee om modellen te transformeren in deze hybride menselijke animalen voelde gewoon goed,” zei Collina Strada-oprichter Hillary Taymour over e-mail.
De protheses werden gekocht bij een rekwisietenstudio en vervolgens met de hand beschilderd en doorboord, om “organisch en enigszins griezelig te voelen”, zei Taymour. Ze had gehoopt dat ze “op een high-fashion manier” te dragen waren “en niet overgaat als gimmicky of feestwinkelsvoer. “Dit waren niet alleen maskers; het waren volledige transformaties,” zei ze.
Bij gebruik in de mode hebben protheses gediend als commentaar op een realiteit waar vulstoffen en facelifts meer gebruikelijk zijn geworden. Martine Rose stuurde modellen met nep neuzen in de catwalk tijdens Milan Fashion Week afgelopen juni in een poging om de Eurocentrische schoonheidsnormen aan te vechten. “Het eerste wat je in mensen ziet, is vaak hun neus. En het is vaak het eerste wat ze veranderen over zichzelf,” vertelde ze Vogue.
Stearns merkte echter op dat hoewel een “plastische chirurgie -look altijd populair is en mensen willen verbeteren (hun uiterlijk)”, de opkomst van protheses in de mode mogelijk meer te maken heeft met “kunst dan cosmetica”. Hoewel cosmetica-procedures doorgaans discreet worden uitgevoerd om functies te verbeteren of te verbergen, zijn de protheses die op de startbaan worden gebruikt vaak ontworpen om op te merken-een belangrijke gelijkspel voor ontwerpers die strijden om opvallende, scroll-stopperende momenten te creëren. “De wens om opvallende inhoud en virale momenten te creëren, leent zich goed voor de combinatie van mode en protheses,” zei Noor.
Taymour beschouwt prothetics als een canvas voor artistieke expressie. “Mode is altijd geweest over identiteitsspel, maar protheses brengen het naar een ander niveau,” zei ze. “Ze lieten ons de menselijke vorm volledig herschrijven – waarom stoppen bij het stylen van kleding als je lichamen kunt stylen?”
Mollie Gibb, een docent van de eerder genoemde haar, make -up en protheses in Londen, Herhaalde dit sentiment en zei dat protheses een manier zijn voor haar- en make -upartiesten om uiterlijk te maken “in overeenstemming met de uitspraken die de kleding afleggen.”
Sommige praktische en progressieve oplossingen zijn op de catwalk verschenen. Alexander McQueen’s Spring-Summer 1999-show bevatte een Paralympische atleet en dubbele geamputeerde met gesneden prothetische benen. Meer recent creëerde opkomende ontwerper Zhongzhi Ding jeans met een ingebouwde penis (compleet met een werkbare urethral) gemaakt van spons. Ze werden geïnspireerd door Tom van Finland, een kunstenaar die bekend staat om het creëren van zeer gemaniemiseerde homo-erotische kunst, en gericht op transgender mannen die geslachtsbevestigende kleding willen dragen.
Ding koppelde de stijgende interesse in protheses aan lichaamsbeeldangst. Via e -mail deelde hij zijn overtuiging dat “in de toekomst (er een vraag naar protheses zullen zijn gericht op meer lichaamsdelen.” Voor het grootste deel blijven protheses in de mode echter een fantasiewerk over nut.
Taymour denkt dat er ruimte is voor protheses om “verder te gaan dan alleen het gezicht en de handen” en “worden gebruikt in volledige silhouettransformaties” die ook dynamische beweging bevatten. “Op dit moment zijn veel protheses statisch, maar stel je voor dat ze animatronica of zachte robotica hadden ingebouwd – als een jurk die ademt of een staart die zwaait,” mijmerde ze. “Mode moet altijd een gevoel van fantasie hebben, dus laten we het nog verder brengen.”
