In één oogopslag lijkt de damessport te versnellen Gelijk loon in een sneller tarief dan ooit tevoren. Uit een rapport van de BBC werd een rapport van 2021 aangetoond dat 90% van sport- Bied nu gelijk prijzengeld aan op hun belangrijkste kampioenschappen en pakte stadions in voor dameswedstrijden in grote sporten zoals voetbal, tennis en cricket zijn gemeengoed geworden. Maar het is niet zo eenvoudig.
“Sport rangschikt nogal slecht tegen allerlei andere sectoren als het gaat om gelijke loon en omstandigheden,” vertelde Lombe Mwamba, de interim -CEO van het Global Observatory for Gender Equality and Sport, aan DW.
Hoewel er weinig sportspecifieke gegevens bestaan, is de consensus dat Elite vrouwelijke voetballers Verdien 15-25% van hun mannelijke equivalenten. Hoewel er uitzonderingen zijn zoals tennis, die op weg zijn naar gelijk prijzengeld voor mannen en vrouwen bij alle toernooien, zijn de gaten belangrijk aan de bovenkant van de meeste sporten.
Daar zijn bijna net zoveel redenen voor als er sporten zijn: het historische verbod op vrouwensporten in veel landen, een gebrek aan bereidheid om erin te investeren, een gebrek aan professionele paden en zwangerschapsbepalingen en, misschien het meest duurzaam, de perceptie die sport is voor mannen en er is slechts een commerciële eetlust voor mannensporten.
Alex Culvin, een voormalige voetballer die nu werkt Global Players Union FifProZei het vergelijken van de salarissen van de topverdieners in de sport het argument voor gelijke loon een slechte dienst – het kijkt alleen naar een klein, vervormd fragment van het beeld.
Salarisvloeren en grassroots veranderingen
“Ik denk dat de top 5% verdieners van de heren de markt echt opblazen. Als je een speler van de lagere competitie bent, verdien je dat niet die € 400.000 ($ 470.000) per week, je verdient waarschijnlijk € 4.000 per week. En sommige damesspelers zijn daar aan.”
Culvin pleit voor zogenaamde salarisvloeren in het damesspel en een meer organische benadering van groei. Deze collectieve overeenkomsten, die aanwezig zijn in de topcompetities in de VS, het VK en Spanje, werken op dezelfde manier als een minimumloon terwijl Vrouwelijke voetballers met succes gevochten Win beperkte zwangerschapsrechten in 2024.
“Ik denk dat het slimme zakelijke ding is om te investeren in je vrouwenteam, omgevingen te bieden waarin ze kunnen gedijen. De inkomsten zullen in het spel komen en de salarissen zullen als gevolg daarvan toenemen,” voegde Culvin toe.
Voor MWAMBWA is het eenvoudig gelijkmaken van het loon onmiddellijk voor alle atleten niet realistisch. In plaats daarvan wil ze veranderingen zien bij de basis, en niet alleen op het veld.
“We weten dat vrouwen een groot deel uitmaken van het sportpersoneel dat vrijwillig, onderbetaald of niet als werk wordt erkend. In veel gevallen hebben vrouwen zelfs als coaches en scheidsrechters en al deze andere rollen gewerkt, maar hebben een gebrek aan mogelijkheden om vooruitgang te boeken vanwege verschillende barrières zoals kosten zoals kosten of gebrek aan cursussen.
“Als we aan de sport willen denken, moeten we breder denken dan alleen het salaris.”
Voorwaarden zijn ook belangrijk
Op het hoogste niveau zijn de omstandigheden vaak aanzienlijk slechter voor vrouwen, zelfs wanneer prijs- of uiterlijk geld gelijk is.
“Er zijn federaties die raamdressing doen om te zeggen dat ze een gelijke werkgever zijn,” zei Culvin, verwijzend naar nationale teams die de wedstrijdkosten in de afgelopen jaren hebben geëgaliseerd.
“Maar al het andere is ongelijk – hoe ze reizen naar games, de faciliteiten of het niveau van chef -kok die ze hebben en dat soort dingen. Alle factoren die spelers in staat stellen te kunnen uitvoeren, zijn zo ongelijk en ongelijk dat het matchkosten echt bijna irrelevant worden.”
Jasmina Covic, een van een klein aantal vrouwelijke voetbalagenten, vertelde DW dat terwijl clubs aan de top van het voetbal investeren in hun vrouwenteam, het geen universeel beleid is.
“Er zijn clubs die er grote problemen mee hebben en die zeggen: ‘Nee, het herenteam heeft altijd voorrang. Als ze het veld niet hoeven te gebruiken, dan kan het damesteam het gebruiken.’
Maar een meer existentiële bedreiging voor de sport van vrouwen komt van de slingering van veel landen, met name de VS, naar het politieke recht. De introductie van wetgeving die bekend staat als Titel IX in 1972, die op geslacht gebaseerde discriminatie in elke door de overheid gefinancierde onderwijsomgeving verbiedt, leidde tot een toename van vrouwelijke participatie. Dat wordt algemeen geaccepteerd om te hebben bijgedragen aan de voorrang van de VS in zowel de Wereldbeker Wereldvoetbal als de Olympische Spelen, de twee grootste sportevenementen ter wereld.
Politiek beeld sombere
Dagen na terugkeer naar functie heeft de Amerikaanse president Donald Trump de wet gewijzigd, die talloze onderdelen heeft, verbieden transgenderatleten van deelname aan evenementen voor vrouwen. Sommigen zien dit als de eerste tekenen van een engerd naar het verminderen van vrouwensporten onder de vlag van zijn ontmanteling van Diversiteit, billijkheid en inclusie (DEI) beleid.
“The Trump administration’s broader assault on what it refers to as DEI – efforts to redress inequities based on historical and current forms of racism and other forms of discrimination – is having a deeply chilling impact. Even the word gender seems to be an anathema to the US government, with, for example, the US mission to the UN (United Nations) seeking to remove this word from every UN resolution,” wrote Heather Barr, the Associate Director, Women’s Rights Division of Human Rights Kijk, eerder dit jaar.
“Wat er op scholen gebeurt, zal zeker van invloed zijn op de sport, omdat veel mensen beginnen met sportbetrokkenheid in het schoolsysteem of verbonden zijn met het schoolsysteem,” voegde Mwambwa toe. “Dus als we wijzigingen zien die zijn beïnvloed door rechtse of rechterwingige leunende politiek die het idee van gelijkheid niet waarderen, dan heeft dat echt een grote impact op de sport.”
Grote evenementen in grote stadions en de grote gebaren van grote organisaties hebben ongetwijfeld een impact – zowel op degenen die spelen als de volgende generatie. Maar op de International Equal Pay Day lijkt het duidelijk dat sport meer inspanningen moet leveren om structurele en historische ongelijkheden in zowel loon als voorwaarden aan te pakken en te navigeren, en de wereldwijde en lokale politiek navigeren als het dichter bij pariteit wil komen.
Bewerkt door: Chuck Penfold
