Wat is de beste manier om drones te detecteren en te vernietigen?

In de Noord-Deense stad Aalborg maakt de firma MyDefence apparatuur die drones blokkeert en afstoot.

“We hebben een grote belangstelling gehad”, zegt algemeen directeur Dan Hermansen.

Hij zegt dat zijn bedrijf tot begin oktober voornamelijk zaken deed met defensiebedrijven, maar dat het bedrijf nu “volledig is veranderd”.

Het kleine, doosachtige bouwpakket van MyDefence wordt vooral gebruikt door het leger van de NAVO-landen en Oekraïne.

De laatste tijd is de vraag van civiele klanten echter gegroeid.

“Het komt van kritieke infrastructuur,” voegt hij eraan toe, “van grote bedrijven die hun eigen bezittingen willen beschermen.”

Het apparaat detecteert de communicatie tussen de drone en zijn piloot en verbreekt vervolgens die verbinding, legt Hermansen uit, door een krachtig radiosignaal op dezelfde frequentie uit te zenden.

In plaats van uit de lucht te vallen, wordt de drone weggeduwd en maakt hij een gecontroleerde landing. Als het probeert opnieuw verbinding te maken met een GPS-signaal, kan dat ook worden geblokkeerd, voegt hij eraan toe.

Hermansen schat dat radiofrequentiestoring werkt tegen 80 tot 90% van de drones waarmee wordt gevlogen.

Hoewel het dwingen van een ongewenste drone om een ​​noodlanding te maken een goed resultaat is, is het essentieel om deze eerst te kunnen detecteren.

“Het eerste deel gaat eigenlijk over identificatie. En het tweede deel is een interceptorsysteem”, legt Kasper Hallenborg uit, directeur van het Maersk Mc-Kinney Moller Instituut aan de Universiteit van Zuid-Denemarken.

Het identificeren van een drone is niet zo eenvoudig, zegt Andreas Graae, hoofd onderzoek aan het Instituut voor Militaire Technologie van de Deense Defensieacademie.

“(Drones) kunnen heel klein of heel groot zijn, en worden vaak gemaakt van materialen zoals plastic of stoffen die heel moeilijk te detecteren zijn op een traditionele radar”, zegt hij.

Een reeks technologieën wordt voortdurend ontwikkeld om drones te helpen vinden.

Dat omvat akoestische sensoren die luisteren naar het zoemen van de drone; geavanceerde optische camera’s, met zeer hoge resolutie; en steeds geavanceerdere tactische radars, die over grotere afstanden werken en zelfs onderscheid kunnen maken tussen een drone en een vogel.

Eenmaal gedetecteerd, moet een drone worden uitgeschakeld. Elektronische jamming, vergelijkbaar met die van MyDefence, heeft een grote sprong voorwaarts gemaakt, grotendeels dankzij de oorlog in Oekraïne.

“De frontlinies van Oekraïne zijn volledig vastgelopen”, zegt de heer Graae, wat betekent dat drone-controllers de controle over hun machines verliezen.

Rusland en Urkaine hebben zich dus aangepast door drones te gebruiken die worden bestuurd door glasvezelkabels, of door drones te gebruiken die autonoom kunnen navigeren of langs voorgeprogrammeerde routes kunnen vliegen.

Dergelijke drones moeten worden onderschept of neergeschoten en veel bedrijven werken aan nieuwe manieren om dat te doen.

Onder hen is de Zweedse start-up Nordic Air Defence. Het ontwikkelt een goedkope interceptor die is ontworpen om de beoogde drone te raken en deze te dwingen te crashen.

“Het heeft de vorm van een raket en reist dus ongelooflijk snel”, voegt hij eraan toe. “Het is ongelooflijk eenvoudig te vervaardigen. Het is feitelijk 3D-geprint”, zegt Jens Holzapfel, zakelijk directeur van het bedrijf.

Kosten zijn een cruciale factor bij de bestrijding van drones.

Vorige maand zei NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte: “Het is onaanvaardbaar om drones die één- of tweeduizend dollar kosten neer te schieten met raketten die een half miljoen of zelfs een miljoen dollar kunnen kosten.”

Dat is een grote les uit Oekraïne geweest, zegt de heer Graae. “Het is een competitie geworden over hoe goedkoop je een drone-aanval daadwerkelijk kunt uitvoeren, en hoe duur het is om je ertegen te verdedigen.”

“Naarmate vijandige drones goedkoper worden, wordt de verdediger onder druk gezet om goedkope producten te vervaardigen”, beaamt de heer Holzapfel.

Goedkope drones vormen steeds meer een veiligheidsprobleem buiten de frontlinies van Oekraïne.

Polen en Roemenië hun luchtruim was geschonden door Russische drones; terwijl afzonderlijke drone-incidenten werden gemeld, in Noorwegen, Zweden, Litouwen, Roemenië en meest recentelijk op de Duitse luchthaven München.

Ook in Denemarken zijn de spanningen hoog opgelopen na een reeks mysterieuze waarnemingen op luchthavens militaire installaties in de buurt het land.

Dat spoorde het ministerie van Defensie aan om “verschillende capaciteiten” in te zetten die drones kunnen detecteren, volgen en blokkeren; en vorige week kondigde Zweden plannen aan om meer dan 365 miljoen dollar te investeren in anti-dronesystemen, inclusief maatregelen om ze te blokkeren en neer te schieten, evenals de inzet van jager-drones.

De heer Holzapfel van Nordic Air Defense werkt momenteel samen met Zweden en zijn Europese bondgenoten. Naast het leger zijn klanten ook afkomstig van wetshandhavingsinstanties en beveiligingsbedrijven.

Maar hij ziet ook civiele sectoren als de scheepvaart en de olie- en offshore-industrie als potentiële markten.

In een civiele setting. Het simpelweg neerschieten van een drone kan te riskant zijn.

“Het kan behoorlijk gevaarlijk zijn”, zegt Kasper Hallenborg, wijzend op de vallende delen en mogelijk brandbare brandstof.

“We hebben de impact in Polen gezien”, vervolgt hij. “Dat waren gewoon dronefragmenten, die min of meer het dak van een huis verwijderden.”

Vroegtijdige detectie zou helpen, zegt de heer Hallenborg: “Dan kun je het waarschijnlijk ergens neerhalen waar het veiliger is om dat te doen.”

Op korte afstanden is het uitschieten van netten om de drone in de war te brengen een andere methode en er worden ook goedkope lasers ontwikkeld.

Er zijn ook veiligere, zogenaamde soft-kill-opties, waaronder hacken. “Dat is een veiligere manier om de drone te neutraliseren, omdat je dan daadwerkelijk controle hebt over de landing”, zegt de heer Graae.

Van cruciaal belang is dat er dringend behoefte is aan een verkeersbeheersysteem, suggereert de heer Hallenborg, met elektronische kentekenplaten voor elk drone-apparaat en een manier waarop gebruikers de vlucht van tevoren kunnen registreren.

“Dan kunnen we snel vaststellen welke drones er wel en niet mogen zijn”, zegt de heer Hallenborg.

“De (Deense) politie is overladen met mensen die vertellen wat ze in de lucht hebben gezien. Veel van deze drones zijn daar waarschijnlijk met een (legitiem) doel”, zegt hij.