‘We hadden hier eerder over moeten schreeuwen’: David Tennant in zijn schokkende tv -programma over telefoonhacking | Televisie

‘I Ik heb een telefoontje van de politie en zei dat je naam in een notitieboekje staat en ik ben lid geworden van een van de bundels mensen die dat voor de rechter brachten, ”zegt de acteur, David Tennantvoorzichtig. “Ik bedoel, op het moment dat ik in Doctor Who was, dus ik was nuttig voor een verhaal, denk ik …

“Het kwam niet als een enorme verrassing, maar het hele ding had altijd een grove invasie gevoeld. Het voelde alsof de wereld een beetje gek was geworden, dat we een moreel kompas verloren, dat een laag mensheid werd weggenomen door wat hier gebeurde.”

Tennant is een van de meer dan 1.600 mensen die zich buiten de rechtbank hebben gevestigd met de uitgevers van het inmiddels ter ziele gegane nieuws van de wereld tijdens de telefoonhacking-schandaal, die de grootste zondagse krant van Groot-Brittannië sloot en een licht scheen op de gezellige relaties tussen sommige delen van de media, de overheid en de politie in het VK. Hij is voorzichtig wanneer hij over zijn ervaring praat. “Ik raak erg in de war over waar ik wettelijk over mag praten,” geeft hij toe.

Het was ook allemaal een tijdje geleden. De drip-druppel van verhalen in The Guardian over illegale nieuwsverzameling door het tabloid van Rupert Murdoch; De ineenstorting van de verdediging van de “Rogue Reporter” die de schuld wilde vaststellen voor wangedrag op het nieuws van de koninklijke redacteur van de wereld, Clive Goodman; de openbare afkeer van het hacken van de telefoon van de vermoorde schoolmeisje Milly Dowler; Het proces tegen Rebekah Brooks (vrij en nog steeds hoofd van de papieren van Murdoch in het VK) en Andy Coulson (gevangen gezet nadat hij gedwongen werd af te treden als zowel redacteur van het nieuws van de wereld als, later, als David Cameron’s spin chief).

Het nieuws van de wereld werd gesloten in 2011, waarbij Murdoch zich verontschuldigde bij een parlementaire commissie – “Mijn meest bescheiden dag‘, Zei de media -mogul. De Crown Prosecution Service heeft zijn onderzoek in 2015 gesloten en Tennant ontving zijn verontschuldiging en uitbetaling drie jaar later. Een oud verhaal.

En toch is het niet, zeg Tennant en Jack Thorne, de scenarioschrijver die, samen met Stephen Graham, vorige week een Emmy won voor de Netflix -hit Adolescentie.

Tennant en Thorne praten via video-call (Tennant filmt het tweede seizoen van rivalen “in het midden van een veld, God weet waar”) om de hack, hun nieuwe ITV-dramaserie te promoten.

Het volgt de saga door de ogen van Nick Davies, de Guardian -verslaggever die het verhaal heeft nagestreefd en Dave Cook, de politie -detective die de bijlmoord op de particuliere onderzoeker heeft onderzocht Daniel Morgan. Cijfers verbonden aan het nieuws van de wereld zouden naar verluidt betrokken zijn bij pogingen om zich te bemoeien met het politieonderzoek. Tennant speelt Davies en Robert Carlyle, vooral bekend van het spelen van Begbie in Trainspotting, neemt de rol van Det Ch Supt Cook op.

Thorne, 46, zegt dat hij aanvankelijk niet dacht dat er iets interessants was om te worden verteld over “een groep journalisten die zich slecht gedragen die er werd ontdekt”.

Het was pas toen hij er meer in las dat Thorne besefte dat het “iets was dat veel meer groepen mensen betrokken was, althans nadat het uitkwam”.

“Hoe dat werkte, in termen van die relatie tussen politiek, de politie en de media, is echt, heel interessant”, zegt hij. “En dat ding van het vieren van de journalistiek dat dapper genoeg was om tegen zijn eigen industrie te staan ​​- wat niet iets is dat ik in mijn branche in staat zou zijn – was fascinerend voor mij.”

Hij voegt eraan toe: “Het gaat niet om deze krachtige lichamen – de pers, de politie en de politiek – samenzwering. Ik denk dat er een zelfgenoegzaamheid was, meer dan dat.

“Er was een zelfgenoegzaamheid in de journalistiek, en toen was er een zelfgenoegzaamheid in de manier waarop die andere lichamen naar die journalistiek keken.

“Ze zeiden:” OK, dit is hoeveel we begrijpen, en dit is hoeveel we ervoor kiezen om te begrijpen. En omdat we onze eigen dingen aan de hand hebben, blijven we op dat pad “.”

Het schandaal is de sleutel om te begrijpen hoe we zijn beland waar we nu zijn, zegt hij. Het was een soort “vernietiging van journalistiek”-of, althans, het model waarin de zogenaamde oude media een bepaald niveau van vertrouwen onder het publiek konden aannemen.

Het is ook een onafgemaakt verhaal, zeg Thorne en Tennant.

De fall -out leidde tot een openbaar onderzoek, voorgezeten door Sir Brian Leveson die keek naar de cultuur, praktijken en ethiek van de Britse pers.

Er werd verondersteld een tweede deel te zijn dat de relatie tussen journalisten en de politie zou hebben onderzocht, waaronder criminaliteit en corruptie. De conservatieve regering stopte het in haar sporen. Keir Starmer lijkt even niet geïnteresseerd.

“We hebben er de helft van gehoord”, zegt Thorne. “En Leveson had het vermogen moeten krijgen om terug te gaan en in het bijzonder naar criminaliteit te kijken, wat had kunnen leiden tot een heel aantal verschillende conclusies, wat het mediasandschap misschien ten goede zou hebben veranderd.”

Tennant, 54, voegt eraan toe: “Ik zie geen enkele reden waarom het nog steeds niet zou moeten gebeuren. Ik denk dat het onhandig was. Ik denk dat de eerste vijf en een half miljoen kostte, wat veel geld is, maar het is het soort geld waar ze in andere omstandigheden vrij vrij rondlopen.

“Dus ik denk niet dat dat een overtuigend of dwingend argument is voor waarom het niet is gebeurd. Ik weet niet welke druk werd uitgeoefend, maar ik heb zeker het gevoel dat de overheid destijds vond dat het onhandig was, en dat was een tragedie. Ik weet niet waarom de regering nu blijft negeren.”

De voormalige Britse premier, Gordon Brown heeft ook campagne gevoerd Voor de Met Police om een ​​onderzoek te starten naar beschuldigingen dat het krantenimperium van Murdoch gerechtigheid belemmerde door de verwijdering van miljoenen e -mails, die krachtig worden geweigerd door kranten van de nieuwsgroep, uitgever van zijn dagelijkse tabloid The Sun en het ter ziele gegane nieuws van de wereld.

“Een beetje een fakkel erop, en hopelijk zullen meer mensen naar Gordon Brown luisteren”, zegt Thorne. Tennant is het daarmee eens.

Het drama maakt veel van de angsten van de slachtoffers van telefoonhacking om hun hoofd boven de borstwering te plaatsen en het nieuws van de wereld uit te dagen.

Tennant zegt dat het geen moeilijke beslissing voor hem was om betrokken te raken bij de dramatisering van een zeer acuut pijnlijke periode voor Murdoch en zijn belangrijkste luitenanten.

“Misschien was ik dwaas, en misschien zal ik daar spijt van krijgen, maar ik denk dat we heel eerlijk zijn”, zegt Tennant, die bekritiseerd is in de pagina’s van de zon voor sommige van zijn opmerkingen ter ondersteuning van de rechten van mensen in de transgendergemeenschap. “We zijn behoorlijk objectief, denk ik. Er is verteld vanuit het oogpunt van Nick, en duidelijk had Nick een bepaalde agenda, maar we schilderen Nick ook niet als iemand die het goed heeft, noodzakelijkerwijs.”

Hij voegt eraan toe: “Ik wist gewoon dat ik het verhaal wilde vertellen. Het was niet iets waar ik veel tijd over heb besteed.”

Als slachtoffer van hacking gelooft Tennant dat hij idealiter was geplaatst om zich in te leven in het ongeloof van Davies dat de autoriteiten, en de rest van de Britse media die in de volksmond bekend staan ​​als Fleet Street, bereid waren een oogje dicht te keren naar wat er aan de hand was.

“Ik vond het heel gemakkelijk om aan te sluiten op dat gevoel van morele verbijstering over wat er gebeurt, en dat mensen hiermee wegkomen”, zegt Tennant. “En inderdaad, weet je, de vasthoudendheid van Nick dat hij bij dit verhaal bleef, terwijl de rest van de wereld niet geïrriteerd kon raken.

“Zijn gevoel van morele verontwaardiging was zo groot en hij wist dat dit vreselijk was, en toch leek de rest van de wereld niet in te halen.

“Het is een vereenvoudiging, maar ook een waarheid om te zeggen dat het de grove overtreding van de telefoon van Milly Dowler nodig heeft om de wereld echt plotseling te laten gaan: ‘Oh, wacht even. Dit is vreselijk om mensen te doen. Dit steelt de privacy van mensen. Dit is vreselijk en fout. En hangen een minuut. We moeten hierover schreeuwen.’

Zowel Thorne als Tennant zijn grote consumenten van nieuws. Tennant, af en toe een koper van een fysieke krant, zegt dat hij probeert de dag te beginnen met het Today -programma van BBC Radio 4. Beide mannen betalen abonnementen aan nieuwswebsites.

Thorne zegt dat hij het ‘enorm verontrustend’ vindt dat de waarheid nu zo betwist is in Groot -Brittannië. Hij beschrijft het als een “feiten van feiten”.

“Mijn vader heeft sinds 1962 elke dag een exemplaar van The Guardian gekocht, dus hij is hard,” zegt Thorne. “Ik ben een abonnee van de Times, Telegraph, Guardian. Ik probeer het vanuit allerlei verschillende hoeken te consumeren, omdat ik denk dat dat deel uitmaakt van mijn werk, toch? Er is een beetje een beweging tegen nieuws en zegt:” Het is een beetje te deprimerend … Ik houd niet aan omdat het me te overstuur maakt. ” En ik ga: ‘Je bent een krachtig persoon.’ We zijn in een wereld waar zoveel schade plaatsvindt, en het is onze taak om aan te gaan. “