Woody Allen bracht hulde aan zijn voormalige muze, romantische partner en vriend voor het leven Diane Keatonwho overleed zaterdag op 79-jarige leeftijdin een oprecht essay gepubliceerd in De vrije pers.
“Het is grammaticaal incorrect om ‘meest unieke’ te zeggen, maar alle grammaticaregels, en ik denk dat al het andere, worden opgeschort als het over Diane Keaton gaat”, schrijft Allen over de Oscar-winnende actrice en stijlicoon. “In tegenstelling tot wie dan ook op de planeet heeft meegemaakt of waarschijnlijk nooit meer zal zien, verlichtten haar gezicht en lach elke ruimte die ze betrad.”
Allen herinnerde zich dat hij Keaton had ontmoet toen ze tegenover hem werd gecast in zijn toneelstuk uit 1969 Speel het nog een keer, Sam. Na een week niet met elkaar te hebben gepraat: “Ze was verlegen, ik was verlegen, en met twee verlegen mensen kan het behoorlijk saai worden.” — Allen merkt op dat ze de lunch deelden tijdens een pauze tijdens de repetities. “Dat was ons eerste moment van persoonlijk contact. Het resultaat is dat ze zo charmant, zo mooi, zo magisch was, dat ik twijfelde aan mijn gezond verstand. Ik dacht: zou ik zo snel verliefd kunnen zijn?”
De twee werden al snel een stel en Keaton was de eerste persoon aan wie Allen zijn werk zou laten zien, waarbij haar mening de enige was die er toe deed.
“Ik heb nooit een recensie over mijn werk gelezen en het kon me alleen maar schelen wat Keaton erover te zeggen had. Als ze de film leuk vond, beschouwde ik de film als een artistiek succes. Als ze niet zo enthousiast was, probeerde ik haar kritiek te gebruiken om het opnieuw te bewerken en met iets te komen waar ze zich beter bij voelde”, schrijft hij.
Allen is uitbundig in zijn lof voor Keaton’s eigen artistieke talenten en merkt op dat ze, naast haar acteer-, dans- en zangtalent, ‘ook boeken schreef en fotografie deed, collages maakte, huizen versierde en films regisseerde’, maar dat ze ‘een mooie sukkel’ bleef met diepe banden met haar familie en opvoeding op het platteland van Orange County.
Allen herinnert zich een Thanksgiving bij Keaton’s familiehuis, waar hij penny poker speelde met de Keaton-clan en de grote winnaar werd, “waarbij hij ongeveer 80 cent ophaalde”, wat de rest van de familie achterdochtig maakte. “Ze dachten dat ik ze lastig viel.”
Keaton was dat jarenlang Allen’s artistieke muzeverscheen in verschillende van zijn films, waaronder haar titulaire, Oscar-winnende rol Annie Hallwaarmee ze de Oscar won. Ze speelde in totaal 8 films van Allen, inclusief de filmversie Speel het nog eens, Sam (1972), Slaper (1973), Liefde en dood (1975), Interieurs (1978), Manhattan (1979), Radiodagen (1987) en Manhattan-moordmysterie (1993).
Allen reikte Keaton in 2017 de AFI Life Achievement Award uit en zei: “Veel van wat ik in mijn leven heb bereikt, heb ik zeker aan haar te danken. Het leven door haar ogen zien. Ze is echt verbazingwekkend. Dit is een vrouw die geweldig is in alles wat ze doet.”
Keaton en Allen bleven dichtbij, en de actrice verdedigde Allen publiekelijk tijdens zijn publieke controverses. Meest recentelijk, tijdens het #MeToo-tijdperk, toen de beschuldigingen van voormalig partner Mia Farrow weer naar boven kwamen, waarbij Allen werd beschuldigd van het misbruiken van hun dochter, Dylan Farrow. Allen heeft de beschuldigingen altijd ontkend. “Woody Allen is mijn vriend en ik blijf hem geloven”, schreef Keaton destijds.
Na ‘een paar geweldige persoonlijke jaren samen’, merkt Allen op in zijn essay, ‘gingen we allebei verder, en waarom we uit elkaar gingen, kunnen alleen God en Freud misschien achterhalen.’ Terugkijkend op haar overlijden merkt Allen op dat “een paar dagen geleden de wereld een plek was waar Diane Keaton ook deel van uitmaakte. Nu is het een wereld waar dat niet het geval is. Daarom is het een somberder wereld. Toch zijn er haar films. En haar grote lach galmt nog steeds door mijn hoofd.”
.
