50 jaar Rajinikanth, de busdirigent van India werd superster geworden

Levensduur in showbusiness is een lastige mijlpaal.

Voor de Indiase superster Rajinikanth gaat 50 jaar in films niet alleen over overleven – het gaat over een ongebroken bewind, waardoor bioscopen in tempels en doelgroepen worden veranderd in toegewijden. Het grootste deel van zijn werk was in de bloeiende Tamil-taalfilmindustrie, waar zijn films generaties hebben gedefinieerd.

In 1975 liep een jonge Shivaji Raekwad – binnenkort bekend bij de wereld als Rajinikanth – door naar een Madras (nu Chennai) -film die zich afspeelde voor Apoorva Rragangal, die debuteerde in een korte maar memorabele rol als een swagggering -rake.

Bijna vijf decennia en 170 films op, Rajinikanth’s nieuwe film, Coolie, uitgebracht op 14 augustus. Het viert zijn reis met een verhaal dat in delen zijn eigen leven weerspiegelt. Hij speelt een arbeidersheld die een rijke, onderdrukkende schurk aanneemt.

De 74-jarige superster is een fenomeen-aanbeden in tempels gebouwd voor hem, zijn beeld gedragen op vliegtuigen tijdens filmpromoties, en aanbeden in verre Japan met de passie die meestal is gereserveerd voor lokale idolen.

Het verhaal van Rajinikanth is dat van een buitenstaander die de meest geliefde insider van de Indiase cinema werd – een held van de arbeidersklasse wiens aantrekkingskracht door taal, klasse en geografie snijdt. Zijn leven is een buitengewone reis van vodden tot rijks-van verlammende armoede tot ongeëvenaarde superster-die hem de Dadasaheb Phalke Award, de hoogste filmische eer van India, en de Padma Vibhushan, de op één na hoogste civiele prijs verdienen.

Voor miljoenen fans en ongeveer 50.000 fanclubs is dit jubileum een andere gelegenheid om hun held te vieren.

Voor hen is hij een halfgod, zijn afgodendiening van mythische proporties. “Goden moeten in iemands vorm verschijnen”, zegt een Rajendran, een fervent fan.

“Rajinikanth heeft de kracht die ons naar hem doet opkijken.”

Naman Ramachandran, auteur van Rajinikanth: een definitieve biografie, merkt op dat de fans van Rajinikanth variëren van Wall Street Bankers tot washerwomen in Tamil Nadu. Zijn magie op het scherm ligt in het weergeven van de droom van de underdog: de kansen verslaan zonder de mensheid te verliezen, schrijft Ramachandran.

Een documentaire over de superster uit 2015 riep de liefde van een man van Rinku Kalsy en Joyojeet Pal op de diepte van deze ijver-van fans die huizen hypotheekhuizen verkopen, familie goud verkopen en filmreleases behandelen als eenmalige festivals.

“Dit is niet fandom,” legde Kalsy uit, “het is identiteit. Hij vertegenwoordigt wat ze streven te zijn – bescheiden, moreel, maar krachtig als het ertoe doet.”

Zijn huis in Chennai is een heiligdom geworden voor duizenden fans die op zoek zijn naar een glimp, een zegen of de naamgeving van een pasgeborene. In 2016 onthulde AirAsia Airline een vliegtuig versierd met zijn gezicht Om zijn film te markeren, Kabali’s release; Een symbool dat zijn afbeelding een film over de lucht zou kunnen dragen.

Toewijding loopt vaak in sociaal werk door zijn fanclubs die bloeddonatiekampen, hulpdrijven, gemeenschapsevenementen in zijn naam organiseren. Zoals Aishwarya Rajinikanth in haar boek schrijft die op een appelbox staat: “Mijn vader gedraagt zich nooit als een superster thuis … behalve in zijn films.”

De fancultuur van Rajinikanth vervaagt ook cinema en het leven.

Elke filmrelease wordt een geritualiseerd spektakel. Als rookie-verslaggever was ik vaak getuige van de waanzinnige Brotherhood op de eerste dag, first-show vertoningen: munten gooiden op het scherm, kamfer verbrand, bloemen gedoucht, uitsparingen in melk, fans schreeuwden zijn naam.

Het kijken naar een Rajinikanth-film is minder een vertoning dan een carnaval dat een bedwelmende mix is van straatcred, arbeidersklasse trots, gemeenschappelijke feestvreugde en delirious vreugde.

Na drie uur van bovenmenselijke rechtvaardigheid, humor, romantiek en wraak zijn bioscopen bezaaid met popcorn zoals confetti, en fans morsen de straat op, gooien met cathartisch genot.

Dit jaar hebben feesten koorts bereikt: in het district Madurai heeft een fan een tempel gebouwd die is versierd met meer dan 5.500 posters en foto’s, gebeden aan een idool van de ster.

Een van de vier kinderen, Rajinikanth groeide op in armoede; Zijn vader was een politieagent. “Toen ik stopte met de universiteit, stuurde mijn vader me om te werken als een coolie (Porter),” herinnerde hij zich. Een familielid hielp hem later een busdirigent te worden.

Een vriend, die zijn passie voor theater opmerkt, bundelde fondsen om hem naar het Madras Film Institute, een filmschool met de staat te sturen. In het instituut was hij talent opgemerkt door de Tamil -filmmaker K Balachander die hem zijn eerste rol in 1975 gaf.

Rajinikanth stond los van de fairhuided, zacht gesproken held archetype van Tamil Cinema Legends zoals MG Ramachandran. Zijn donkere teint, Rustic Drawl en Streetwise Swagger werden een integraal onderdeel van zijn filmische identiteit.

Een deel van de blijvende aantrekkingskracht van Rajinikanth ligt in zijn keuze van verhalen en het aantal rollen dat hij heeft gespeeld.

Hij begon met Andi-Heroes en schurkachtige rollen die Apoorva Raagangal, Moondru Mudichu en Pathinaru Vayathinile wonnen, evenals tragische rollen in Bhuvana Oru Kelvikuri.

Met de blockbuster Billa uit 1980 bevestigde Rajinikanth zijn status als een actieheld.

Hij speelde vervolgens de hoofdrol in hit Tamil -films, populaire Bollywood -films en zelfs een cameo in de Amerikaanse film Bloodstone.

Vanaf de jaren negentig werd hij bekend om grotere dan levende burgerlijke rollen en portretten van spirituele figuren zoals Sri Raghavendrar en Baba. In 1998 werd Muthu onverwacht een sensatie in Japan.

Films als Sivaji en Enthiran, waar hij een robot speelde, waren enorme blockbusters, en ondanks gezondheidsproblemen bleven zijn films enorm commercieel succes behalen.

Critici hebben Rajinikanth ooit afgewezen als een ‘King’ Style King ‘, bekend om zijn sigarettenfilms, zonnebrilwirls en pittige dialogen met wrange humor. Toch zijn de waarden die zijn personages belichamen – loyaliteit, moed, humor en gerechtigheid – zijn tijdloos en universeel.

Filmmaker SP Muthuraman, die met hem in 25 films werkte, schrijft zijn succes toe aan “hard werken, toewijding, goodwill en verantwoordelijk gedrag jegens co-sterren, producenten en distributeurs”.

In Tamil Nadu, waar veel van zijn filmgenoten de politiek zijn binnengegaan, heeft Rajinikanth in de arena geslagen, maar nooit een partij of betwiste verkiezingen heeft gelanceerd. Hij beslaat dus een unieke ruimte – nooit volledig een politicus, maar altijd een moreel baken voor zijn fans.

Filmhistoricus Theodore Baskaran zegt dat de grootste sterren van Tamil Cinema een ruimte innemen die ooit in handen is van volksgoden.

Meer dan een beroemdheid, vormt de invloed van Rajinikanth de toewijding van fans die bij het ochtendgloren in de rij staan met melk en slingers. Ze geloven dat hun swashbuckling -held kleur kan toevoegen aan hun dromen en magie aan hun leven.