Dakota Johnson & Adria Arjona in scherpe schroefbal

Wat velen van ons kennen als screwball -komedies – met name de groten van de jaren 1930 en 40s – noemde filosoof Stanley Cavell beroemd ‘hertrouwen komedies’, waarin een populair sjabloon werd beschreven waarin huwelijkse paren aan het begin van de film uit elkaar dreef, alleen om weer aan het einde te komen. Tussendoor waren alle kapingen.

Voor hun tweede speelfilm na de indrukwekkend geholpen bromance 2019, De klimMichael Angelo Covino en Kyle Marvin keren terug naar Cannes met SplitsvilleEen bonafide hertrouwen komedie die laat zien dat het paar zich uitbreidt naar breder materiaal, terwijl ze veel van hun smaak en eigenaardigheden intact houden.

Co-starring Dakota Johnson En Adria ArjonaDie een paar slimme, dynamische vrouwen tegenover twee totale goofballs spelen, deze neon-verdeelde inspanning zal hopelijk een groter publiek vinden dan de eerste film van het duo. Splitsville kan minder uniek zijn dan De klimMaar het is net zo volbracht, wat zorgt voor de zeldzame indie -komedie waarin stijl net zo belangrijk is als substantie.

Uit de openingsreeks van Bravura, waarin een aangename rit naar een strandhuis tussen Sweethearts Carey (Marvin) en Ashley (Adria Arojna) voor het ergste een waanzinnige wending neemt, weet je dat je in handen bent van ambitieuze filmmakers die iets anders proberen te doen. Geregisseerd door Covino uit een script samen geschreven met Marvin, boeide de film al vroeg met verschillende scènes van fysieke en mentale chaos, voordat hij zich vestigde in een meer klassieke stripformule-zij het een met nog veel wendingen.

Tijdens de noodlottige autorit informeert Ashley Carey dat ze ontrouw is geweest en met hem wil uit elkaar gaan. Hij laat haar aan de kant van de weg en trekt naar het herenhuis aan zee van zijn beste Bud Paul (Covino), die al vele jaren gelukkig is getrouwd met Julie (Dakota Johnson). De twee beweren dat ze hun relatie hebben bewaard door een open stel te worden en ‘flexibeler te zijn met het fysieke’. Wanneer Paul de volgende dag naar Manhattan gaat voor werk, bevindt Carey snel genoeg zich in Julie’s armen, en nog wat.

De rest van Splitsville Volgt wat er met de twee paren gebeurt terwijl ze wegdrijven van hun significante anderen, monogamie opzij werpen en zich naar onbekend wagen naar onderdelen. De situaties waarmee ze worden geconfronteerd-of het nu Ashley is die een litanie van parttime geliefden in het appartement huisvest dat ze nog steeds met Carey deelt, of Paul die zowel zijn zaken als huwelijk verpest nadat hij erachter komt dat Julie hem bedrogen-geef aanleiding tot veel komische momenten.

Deze omvatten een absoluut bonkers vroege vechtscène tussen de twee kerels waarin Covino stadia stadia stadium tussen Jackie Chan en Jacques Tati in staat, met behulp van de inrichting van het luxe huis van Paul als een slagveld waar elk huishoudelijk item een ​​wapen kan worden. Een ander hoogtepunt bevat Carey die rond zijn flat zwerft terwijl de ene man na de andere het leven van Ashley binnenloopt, of liever haar slaapkamer, en komt dan veel te lang rond.

De filmmakers gebruiken deze instanties van extreme binnenlandse aandoening om te onderzoeken wat acceptabel is in een open relatie, en hoe ver paren echt bereid zijn om bij elkaar te blijven. Naarmate Carey dichter bij Julie afdrijft, worden hun partners even opzij gezet, op zoek naar oplossingen die alleen maar meer problemen veroorzaken. Splitsville onderstreept hoe degenen die beweren dat ze de code hebben gekraakt over het handhaven van een succesvol liefdesleven, of het nu bij één partner blijft of er zoveel mogelijk op zoek zijn, uiteindelijk zichzelf kapot maken.

Terwijl De klim Was in de eerste plaats gericht op Covino en Marvin, deze film brengt meer tijd door met de vrouwen, waardoor Johnson en Arjona hun komische karbonades in scènes kunnen laten zien in de nadruk leggen op hoeveel meer hun personages hun leven beheersen dan alle mannen om hen heen. Dit betekent niet dat Ashley en Julie ook niet gewond raken-ze gedragen zich gewoon niet als baby’s als het gebeurt, terwijl Carey en Paul belachelijke copingstrategieën aannemen van pure agressie of passief-agressieve acceptatie.

Verdeeld in verschillende hoofdstukken vernoemd naar bepalingen in een scheidingscontract, Splitsville Begint met veel absurdistische komedie en vestigt zich vervolgens in de tweede helft om de rimpeleffecten van de dubbele breuk te verkennen. Covino’s stijl is voorstander van gewaagde camera-opstellingen (met dank aan Adam Newport-Berra, De studio) dat volgt of Steadicam samen met de actie in lange takes, of anders in een vaste positie blijft totdat een grap eindelijk wordt geleverd. Humor kan een volledige slapstick zijn-Blake Edwards ‘ Het feest Komt in bepaalde scènes in me op – of anders sluw verbaal met veel deadpan -levering.

Op de rotonde van alle goede hertrouwen komedies, Splitsville Neemt de twee paren vrijwel terug naar waar ze begonnen, met als hoogtepunt een verjaardagsfeest voor Paul en Julie’s zoon die voorspelbaar van de rails vliegt. De grote Nicholas Braun (Opvolging) maakt een hilarische cameo in die reeks als een sombere mentalist, waardoor meer absurditeit in het brouwsel wordt gemengd. Maar de film wordt nooit te bizar of gek en onthult Covino en Marvin als filmmakers die veel chaos kunnen oogsten terwijl ze stevig de controle hebben over hun kunst.