Meld u aan voor CNN’s Wonder Theory Science -nieuwsbrief. Verken het universum met nieuws over fascinerende ontdekkingen, wetenschappelijke vooruitgang en meer.
CNN
–
Twee goed bewaarde ijstijd “puppy’s” gevonden in Noord-Siberië zijn misschien helemaal geen honden, volgens nieuw onderzoek.
Nog steeds bedekt met vacht en van nature bewaard gebleven in ijs gedurende duizenden jaren, bevatten de ‘Tumat Puppies’, zoals ze bekend zijn, hints van een laatste maaltijd in hun maag, inclusief vlees van een wollige neushoorn en veren van een kleine vogel genaamd een kwikstaart.
Eerder beschouwd als vroege gedomesticeerde honden of getemde wolven die in de buurt van mensen wonen, werden de overblijfselen van de dieren gevonden in de buurt van wollige gigantische botten die waren verbrand en gesneden door mensen, wat suggereert dat de Canids woonden in de buurt van een site waar mensen mammoeten afgesneden.
Door genetische gegevens te analyseren uit de darminhoud en chemische handtekeningen in de botten, tanden en zacht weefsel, denken onderzoekers nu dat de dieren 2 maanden oude wolvenpups waren die geen bewijs tonen van interactie met mensen, volgens bevindingen die donderdag in het tijdschrift zijn gepubliceerd in het tijdschrift Quaternair onderzoek.
Geen van de gemummificeerde wolfwelpen, waarvan wordt aangenomen dat ze zusters zijn, vertonen tekenen van aangevallen of gewond, wat aangeeft dat ze plotseling stierven toen hun ondergrondse den instortte en ze meer dan 14.000 jaar geleden insloot. De instorting van de den is volgens de studie mogelijk geactiveerd door een aardverschuiving.
De rijkdom aan gegevens uit de overblijfselen werpt licht op het dagelijkse leven van dieren in de ijstijd, inclusief hoe ze aten, wat vergelijkbaar is met de gewoonten van moderne wolven.
“Het was ongelooflijk om twee zussen uit dit tijdperk zo goed bewaard te vinden, maar nog ongelooflijker dat we nu zoveel van hun verhaal kunnen vertellen, tot de laatste maaltijd die ze aten”, schreef hoofdstudie -auteur Anne Kathrine Wiborg Runge, voorheen een doctoraatsstudent aan de Universiteit van York en de Universiteit van Kopenhagen, in een verklaring. “Hoewel velen teleurgesteld zullen zijn dat deze dieren vrijwel zeker wolven zijn en niet vroege gedomesticeerde honden, hebben ze ons geholpen om destijds dichter bij het begrijpen van het milieu te komen, hoe deze dieren leefden en hoe opmerkelijk vergelijkbare wolven van meer dan 14.000 jaar geleden zijn voor moderne wolven.”
De veelheid aan onderzoek naar deze pups en andere exemplaren illustreert ook hoe moeilijk het is om te bewijzen wanneer honden, algemeen beschouwd als het eerste gedomesticeerde dier, deel uitmaakte van de menselijke samenleving.
Gevangen in ontdooide permafrost, werden de Tumat -puppy’s afzonderlijk ontdekt op de Syalakh -site, ongeveer 25 mijl (40 kilometer) van het dichtstbijzijnde dorp Tumat – één in 2011 en de andere in 2015. Ze zijn ongeveer 14.046 tot 14.965 jaar oud. Haar, huid, klauwen en hele maaginhoud kunnen eonen overleven onder de juiste omstandigheden, zei studie co -auteur Dr. Nathan Wales, senior docent archeologie aan de Universiteit van York in Engeland.
“Het meest verrassende voor mij is dat de archeologen erin slaagden om de tweede Tumat -puppy enkele jaren na de eerste te ontdekken,” vertelde Runge aan CNN. “Het is zeer zeldzaam om twee exemplaren te vinden die zo goed bewaard zijn en dan blijken ze broers en zussen/nestgenoten te zijn. Het is buitengewoon.”
Net als moderne wolven aten de pups zowel vlees als planten. Hoewel een wollige neushoorns een vrij grote prooi zou zijn voor wolven om te jagen, is het stuk wollige neushoornhuid in de maag van één pup het bewijs van het dieet van de Canids. De neushoornhuid, met blonde vacht, was slechts gedeeltelijk verteerd, wat suggereert dat de pups in hun hol rustten en stierven kort na hun laatste maaltijd, zei Runge.
De kleur van de wollige neushino -vacht is consistent met die van een kalf, gebaseerd op Eerder onderzoek van een juveniel wollig neushoornspecimen gevonden in de permafrost. Volwassen wollen reuzen hadden waarschijnlijk donkerdere vacht. Het peloton volwassen wolven jaagde op het kalf en bracht het terug naar het hol om de pups te voeden, volgens de auteurs van de studie.
“De jacht van een dier zo groot als een wollige neushoorn, zelfs een baby, suggereert dat deze wolven misschien groter zijn dan de wolven die we vandaag zien,” schreef Wales in een verklaring.
De onderzoekers analyseerden ook een kleine plant over het fossiliseren in de maag van de Cubs, onthullend dat de wolven leefden in een droge, ietwat milde omgeving die diverse vegetatie zou kunnen ondersteunen, waaronder prairiegrassen, wilgen en struikbladeren.
Naast het eten van vast voedsel, verzorgden de pups volgens de onderzoekers waarschijnlijk nog steeds melk van hun moeder.
Wat wetenschappers niet vonden, was bewijs dat mammoeten deel uitmaakten van het dieet van de Cubs, wat betekent dat het onwaarschijnlijk was dat mensen op de site de Canids voedden. Is het echter mogelijk dat mensen wollig neushoornvlees hebben gedeeld met de welpen? Dat is iets wat Wales overwoog, maar nu gelooft hij dat het bewijs in de andere richting wijst.
“We weten dat moderne wolven op grote prooi zullen jagen zoals elanden, elanden en muskus os, en iedereen die naar dierendocumentaires kijkt, zal weten dat wolven de neiging hebben om juveniele of zwakkere individuen uit te varen wanneer ze jagen,” schreef Wales in een e -mail. “Ik neig naar de interpretatie dat de Tumat -puppy’s een deel van een juveniele wollige neushoorn (door volwassen wolven) kregen.”
De oorsprong van het wollige neushoornvlees is onmogelijk te lokaliseren – het wolvenpakket had op het kalf kunnen jagen of het van een karkas of zelfs een slagingsplaats hebben opgemaakt – maar gezien de leeftijd van de welpen en het feit dat de den op hen is ingestort, lijkt het minder waarschijnlijk dat mensen ze rechtstreeks voedden, zei Runge.
Dat de Cubs werden grootgebracht in een hol en gevoed door hun roedel, vergelijkbaar met hoe wolven vandaag fokken en hun jongeren opvoeden, suggereert verder dat de Tumat -puppy’s wolven waren in plaats van honden, zei Wales.
Het schilderen van een breder beeld van wolven van de ijstijd is moeilijk omdat er geen geschreven bronnen of grotkunst die ze weergeven zijn gevonden, dus het is onduidelijk hoe wolvenpakketten en oude mensen zouden hebben omgegaan, zei Runge.
“We moeten proberen rekening te houden met onze eigen vooroordelen en vooroordelen op basis van interacties tussen menselijke wolven,” schreef ze. “En dan moeten we het goed vinden om te weten dat we nooit enkele vragen kunnen beantwoorden.”
Onderzoekers proberen nog steeds te begrijpen hoe gedomesticeerde honden metgezellen voor mensen werden. Een hypothese is dat wolven in de buurt van mensen woonden en hun voedsel opruimden. Maar het domesticatieproces zou generaties duren en vereisen dat mensen dit gedrag tolereren. Een andere hypothese is dat mensen actief gevangen en met de hand opgekomen wolven hebben gevangen, waardoor sommige van hen geïsoleerd raken van wilde populaties, wat resulteert in vroege honden.
Eerdere DNA -tests op de Cubs suggereerden dat ze van een nu uitgestorven bevolking van wolven Dat stierf uiteindelijk uit – en een bevolking die niet fungeerde als een genetische brug naar moderne honden.
“Als we het hebben over de oorsprong van honden, hebben we het over het allereerste gedomesticeerde dier,” zei Wales. “En om die reden moeten wetenschappers echt solide bewijs hebben om claims te maken van vroege honden.”
Al het bewijsmateriaal dat de auteurs van de nieuwe studie hebben gevonden, waren compatibel met de wolven die op zichzelf wonen, zei Wales.
“Tegenwoordig zijn nesten vaak groter dan twee, en het is mogelijk dat de Tumat -puppy’s broers en zussen hadden die ontsnapten (hetzelfde) lot,” zei hij. “Er kunnen ook meer welpen worden verborgen in de permafrost of verloren van erosie.”
Het vaststellen van waar en wanneer honden werden gedomesticeerd, is nog steeds iets van een heilige graal in archeologie, evolutionaire biologie en oud DNA-onderzoek, zei Dr. Linus Girdland-Flink, een docent biomoleculaire archeologie aan de Universiteit van Aberdeen in Schotland. Hoewel het onderzoek van Girdland-Flink naar oude wolven en honden is, was hij niet betrokken bij de nieuwe studie.
Maar het bepalen of de oude overblijfselen zoals de Tumat -puppy’s vroege huishonden zijn, wilde wolven, aaseters of getemde individuen niet eenvoudig vanwege het gefragmenteerde archeologische dossier, zei hij. Geen enkel bewijs kan leiden tot een definitief antwoord. En het is nog moeilijker om een vergelijking te maken met Cubs omdat volwassen eigenschappen helpen onderscheid te maken tussen wilde wolven en gedomesticeerde honden.
“In plaats daarvan moeten we verschillende lijnen van proxy-bewijsmateriaal samenbrengen-archeologisch, morfologisch, genetisch, ecologisch-en nadenken over hoe ze allemaal passen,” schreef Girdland-Flink in een e-mail. “Dus ik verwelkom deze nieuwe multidisciplinaire heranalyse van de Tumat-puppy’s echt.”
Girdland-Flink was niet verbaasd dat de Cubs niet werden geassocieerd met de gigantische slagingsplaats-een afwezigheid van bewijs dat ertoe doet. En in combinatie met het ontbreken van sterke genetische banden met huishoudelijke honden, was hij het ermee eens dat de welpen moeten zijn afkomstig van een wolvenpopulatie die niet bij mensen leefde.
