Wanneer het ideaal niet echt is: wat is cognitieve dissonantie en hoe het aan te pakken?

Amara* had altijd succes geassocieerd met stabiliteit-het soort geworteld in een bekende buurt en een bevredigende carrière, allemaal binnen de hechte gemeenschap waarin ze opgroeide.

Als de dochter van Caribische immigranten die een bescheiden leven uit de middenklasse in de VS bouwden, werd ze opgevoed om te geloven dat onderwijs de zekerste weg was naar dat succes. Dus met de steun van haar ouders behaalde ze diploma’s aan de Stanford University en de Universiteit van Michigan, en leek stevig op schema te creëren om het leven te creëren dat ze voor zichzelf had voorgesteld.

Maar nu, zeven jaar na haar expatreis in Qatar, ziet haar realiteit er heel anders uit.

“Ik dacht echt dat ik tegen deze leeftijd in een aardige gated gemeenschap in de VS zou leven, mijn kinderen in evenwicht zou brengen met een bevredigende carrière bij een multinationaal bedrijf, omringd door de vrienden en familie waarmee ik ben opgegroeid,” zei Amara, 38. “Ik heb er nooit van gedroomd om zo ver weg te leven van thuis, en gewoon een verblijf thuis.”

Haar verhuizing naar Doha in 2018 om bij haar man te zijn, markeerde een omweg die na verloop van tijd als een ontsporing begon te voelen.

“Voor mijn eerste baan in Qatar, koos ik ervoor om te nemen wat voelde als een stap achteruit om mijn huwelijk en mijn familie vooruit te verplaatsen. Terugkijkend, denk ik dat deze stap me verder weg verhuisde van het bereiken van mijn ingebeelde realiteit dan ik had kunnen denken,” dacht ze.

Een mismatch

Amara’s ervaring is verre van uniek. Volgens Vinita Mane, een CDA-gelicentieerde therapeut en faculteitsleider aan het Westford University College in Sharjah, “vindt cognitieve dissonantie in deze context plaats wanneer er een mismatch is tussen het ideale leven dat men voor ogen heeft en de realiteit van dagelijkse worstelingen, werkgelegenheid of werkonzekerheid of multitaskering tussen rollen die mogelijk niet aansluiten.”

Deze innerlijke spanning kan verstrekkende effecten hebben. “Het kan emotionele angst, gespannen relaties en soms de ontwikkeling van onaangepast gedrag of coping -mechanismen veroorzaken,” legde Mane uit.

Voor Amara werd de dissonantie het meest voelbaar na de geboorte van haar tweede kind.

“Ik wist dat het op dat moment weer aan het werk ging, niet mijn realiteit zou zijn. En vanaf daar zag ik mijn werkloosheidskloof groter maken en groter worden,” zei ze. “Nu, met drie kinderen, voel ik me steeds minder zelfverzekerd dat ik het personeel naadloos opnieuw zal kunnen betreden en de dingen kan doen die ik ooit professioneel wilde doen.” Afstand van huis en een gebrek aan ondersteuningssysteem vergroot alleen Amara’s gevoelens van dissonantie. “Ik geloof dat het hebben van een gemeenschap waar je op kunt leunen voor hulp en waar je kwetsbaar mee kunt zijn in tijden van uitdaging, zo belangrijk is,” zei ze.

“Nu ben ik op een plek die erg eenzaam kan aanvoelen. Mensen komen en gaan vaak, zodat het emotioneel aftappen kan voelen om in relaties te investeren, alleen om ze abrupt en onverwacht te zien eindigen.”

Expatriates zoals Amara, hetzij in de Golf of elders, komen met veel verwachtingen aan. Ze worden vervolgens geconfronteerd met moeilijke keuzes: om de dominante cultuur te assimileren, te integreren of te scheiden van de dominante cultuur.

“Een van de grootste sterke punten van de mensheid is aanpassingsvermogen. We bezitten het vermogen om te leren, evolueren en integreren in nieuwe omgevingen. Degenen die verandering met openheid en nieuwsgierigheid omarmen, hebben meer kans om dissonantie effectief te beheren,” legde Mane uit.

“Iemands emotionele en psychologische welzijn-en zelfs lichamelijke gezondheid-kan direct worden beïnvloed door het onvermogen om zich aan te passen, vooral wanneer individuen zich te strak vastklampen aan hun oorspronkelijke verwachtingen in plaats van zich aan te passen aan hun huidige realiteit.”

Lange tijd heeft Amara ervaren wat zij beschreef als een aanhoudende, zware emotionele toestand gekenmerkt door diepe droefheid. Dit kwam voort uit onvervulde verwachtingen en het verlies van het leven dat ze ooit had voorgesteld – een die een carrière, financiële autonomie en een geworteld thuisgevoel omvatte.

Hulp zoeken

Door therapie begon ze dat verdriet te verwerken en zichzelf toestemming te geven om teleurstelling te voelen terwijl ze werkte om haar doelen binnen haar huidige realiteit te hervormen.

Amara heeft geleerd dat erkenning de sleutel is. “Ik heb hard gewerkt om mijn gevoelens niet weg te borstelen, maar om ze te noemen, te begrijpen wat hen drijft en te bevestigen dat het niet is om dat leven te bouwen dat ik wilde, me niet minder waardevol of minder competent of minder waard maakt voor liefde en waardering en bewondering.”

Therapie heeft haar aangemoedigd om succes opnieuw te maken en een nieuwe betekenis te vinden. “Ik heb diep kunnen graven om mijn kernwaarden te identificeren en hoe mijn eerdere doelen zich aansluiten. Voortdurend, ik werk aan het maken van nieuwe doelen op basis van die kernwaarden, maar in mijn huidige context.”

Naast dit soort werk beveelt Mane cognitieve herstructurering aan: een therapeutische techniek die negatieve of irrationele denkpatronen uitdaagt en helpt bij het ontwikkelen van een groeimindset. “Een psycholoog kan u door deze reis begeleiden, u helpen uw emoties beter te begrijpen, veerkracht op te bouwen en gezondere manieren van denken te ontwikkelen.”

Tegenwoordig is Amara’s expat -ervaring zeer opzettelijk. “Het cultiveren van dankbaarheid en genade zijn dingen die me een lange weg hebben gekregen in het beheer van het ongemak dat gepaard gaat met de dissonantie.

“Omdat ik ben begonnen mijn doelen opnieuw te bevroren en opnieuw te definiëren, is mijn expat-ervaring verbeterd. Ik kan er zoveel waarde in zien en er veel dankbaarheid in hebben terwijl ik nog steeds ruimte bekleedt voor het feit dat er enkele aspecten van zijn die ik niet leuk vind.”

Ze voegde eraan toe: “Mijn doel is niet om de dissonantie te wissen, maar om het te claimen en mijn leven dag na dag opnieuw te ondernemen.”

* Naam gewijzigd om de identiteit te beschermen