OPMERKING VAN DE REDACTIE: Die in het archief van de popcultuurgeschiedenis, “”Weet je nog?“Is een CNN -stijlreeks die een nostalgische blik biedt op de beroemde outfits die hun tijdperken definieerden.
CNN
–
Volgens de normen van vandaag lijkt de voorkant van de editie van de American Vogue in november 1988 typisch genoeg. Naast de tekst ‘De echte kosten van het uitzien goed’, staart het Israëlische model Michaela Bercu langs de camera, haar winderige haar die over de schouders borstelt van een mode $ 10.000 christelijke lacroix couture jas.
Toch betekende de hoes een revolutie bij de legendarische mode -bijbel. Het markeerde ook twee belangrijke-en gerelateerde-primeurs: dit was de eerste Vogue-cover die werd geproduceerd door hoofdredacteur Anna Wintour en de eerste die ooit een jeans had.
De in Londen geboren Wintour, die donderdag getrapt Uit de rol na 37 jaar (ze blijft als de wereldwijde redacteur van Vogue en de wereldwijde chief content officer van uitgever Condé Nast), was ingehuurd om dingen op te schudden. De vorige redacteur van het tijdschrift, Grace Mirabella, hield toezicht op een toename van het lezers, maar werd door haar eigen toelating in toenemende mate uit de pas met de tijdsgeist uit de jaren tachtig. Condé Nast -leidinggevenden waren naar verluidt bang dat de titel zijn voorsprong verloor. Mirabella had het rode kantoor van de voormalige redacteur Diana Vreeland een schaduw van Beige, dat een metafoor werd voor haar reputatie als te ongewenst.
Anna Wintour spreekt in 2015 met CNN over haar eerste Vogue -cover
Vrijwel elke Amerikaanse Vogue -cover van 1980 tot 1988 was genomen door Richard Avedon, een modefotograaf bekend om zijn grimmige, minimalistische stijl. Modellen werden meestal opgenomen tegen gewone studio -achtergronden in zware make -up en statement sieraden. De covers waren zelfbewust elegant en stonden afstandelijk van de meer reguliere damesweekbladen waarmee ze kiosks deelden.
Het debuut van Wintour was daarentegen warm en gemakkelijk in de omgang. De Duitse fotograaf Peter Lindbergh hield de shoot buitenshuis in plaats van in een gecontroleerde studio; Bercu’s ogen waren noch volledig open en keken niet rechtstreeks naar de camera. Als gevolg hiervan kwam ze over als een glamoureuze Everywoman. De pretentieloze aanpak van Wintour werd schijnbaar belichaamd door een andere coverline over dat eerste nummer: “Paris Couture: Haute maar niet hooghartig.”
“Het zag er gemakkelijk, casual uit, een moment dat op straat was gebroken, wat het was geweest, en dat was het hele punt,” herinnerde Wintour zich in een zwang functie Markering van het 120 -jarig jubileum van Publication.
Toen waren er de jeans. Dit waren geen kijkje in een high-fashion label over Americana, ze waren met een steenwasse denimbroek rechtstreeks van Guess. Nadat hij minder dan een decennium eerder was gelanceerd, was het hoogst profile moment van het denimmerk op dat moment met dank aan Michael J. Fox, die een gokjeans droeg als Marty McFly in de ‘Back to the Future’ van Marty McFly.
Als zodanig, zowel in stijl als in styling, was de eerste cover van Wintour een belangrijke verklaring – een die de toon zette voor honderden problemen. Ze ging verder met het smeden van een redactionele identiteit waarop haar voorgangers misschien hebben neergekeken, van het onder de aandacht brengen van popcultuurpictogrammen tot een man op de cover (Richard Gere, die naast de toenmalige vrouw Cindy Crawford verscheen).
Maar er was ook een element van geluk achter haar debuutprobleem. Wintour heeft sindsdien onthuld dat de jeans een last-minute beslissing was die door onvoorziene omstandigheden de stylist van de shoot, Carlyne Cerf de Dudzeele, werd gedwongen. Bercu droeg aanvankelijk een volledig christelijk Lacroix -pak bestaande uit het kralenjasje (dat Wintour omschreef als “allemaal heel ‘als een gebed'”) en een rok, maar de laatste paste niet goed.
“(Bercu) was op vakantie geweest thuis in Israël en was een beetje aangekomen,” vertelde Wintour in de Vogue -functie van 2012, voordat hij zich kwalificeerde: “Niet dat dat deed. In feite diende het alleen om het idee te versterken om het hoogse grandeur van Couture te versterken en speelde het op het echte leven in het echte leven.”
Wintour heeft sindsdien herinnerd dat de printers van het tijdschrift zo verrast waren door de voorklep dat ze belden om te zien of het ten onrechte was verzonden. De veteraan -editor speelde ook de intentie achter het beeld neer, hoewel ze zeker wist, beter dan de meeste, dat tijdschriften worden beoordeeld op hun covers.
“Nadien, op de manier waarop deze dingen kunnen gebeuren, pasten mensen allerlei interpretaties toe: het ging over het mengen van hoog en laag, Michaela was zwanger, het was een religieuze verklaring. Maar geen van deze dingen was waar,” zei ze. “Ik had net naar die foto gekeken en voelde de winden van verandering. En je kunt niet meer vragen om een coverafbeelding dan dat.”
