Vertaald door: Mohammed Adnan
Rapporten van mensenrechtenorganisaties zeggen dat de grensoverschrijdende repressie in Pakistan is geïntensiveerd onder leiding van de stafchef, Asim Munir, vanwege de absolute macht die hij in zijn handen heeft vergaard. Ongeveer drie jaar geleden, met de opkomst van Munir, breidde de dwangmatige arm van de staat zich uit tot buiten de grenzen van Pakistan en richtte zich op journalisten, activisten en steeds meer politieke tegenstanders in de diaspora, zo meldde de Daily Mirror.
Volgens de Daily Mirror interveniëren de Pakistaanse autoriteiten regelmatig in andere landen om hun burgers daar te intimideren, met een duidelijke boodschap dat kritiek op het leger, of deze nu uit Karachi of New York komt, niet zal worden getolereerd, en dat vergelding zich overal tot critici kan uitstrekken.
De krant wees erop dat de meest prominente slachtoffers van deze strategie journalisten zijn. In oktober 2022 werd de prominente tv-presentator Arshad Sharif, die Pakistan was ontvlucht om te ontsnappen aan beschuldigingen van opruiing en bedreigingen van het leger, in Kenia vermoord. Hoewel de Keniaanse rechtbanken zijn moord onwettig achtten, ontbreekt gerechtigheid nog steeds en blijven er twijfels bestaan over de betrokkenheid van het Pakistaanse militaire establishment bij het incident.
In maart 2025 publiceerde onderzoeksjournalist Ahmed Noorani een rapport waarin de groeiende invloed van Munir werd onthuld, en slechts enkele dagen later werden zijn broers ontvoerd in Islamabad en verdween een van zijn collega’s in Balochistan. Vervolgens werd zijn YouTube-kanaal in Pakistan verboden onder het voorwendsel van ‘onderzoek naar cybercriminaliteit’. De internationale gemeenschap heeft deze gevallen veroordeeld als voorbeelden van grensoverschrijdende repressie en heeft opgemerkt dat de eenvoudigste uiting van afwijkende meningen buiten het land niet langer veiliger is dan afwijkende meningen daarbinnen.
Na de journalisten was het de beurt aan politieke activisten, vooral degenen die banden hadden met voormalig premier Imran Khan en zijn partij, Tehreek-e-Insaf (PTI), die sinds de afzetting van Khan in 2022 te maken hebben gehad met een georganiseerde campagne. The Daily Mirror meldde dat het militaire establishment een systematische campagne was gestart om de organisatorische kracht van de partij te ontmantelen.
Binnen werden duizenden partijaanhangers gevangengezet en sommigen gedood, terwijl partijleiders gedwongen werden Khan in de steek te laten, en vrouwelijke aanhangers tijdens detentie werden gemarteld. Wat het buitenland betreft, kregen de demonstraties van de partij voor de Pakistaanse ambassades in Londen, Toronto en Washington in 2025 niet alleen te maken met druk van de lokale politie, maar stonden ze ook onder duidelijk toezicht van ambassademedewerkers en speciale agenten die banden hadden met de Pakistaanse inlichtingendienst. Volgens de krant meldden de demonstranten dat ze bedreigende telefoontjes ontvingen en dat hun families in Pakistan werden ondervraagd door veiligheidsdiensten.
In Groot-Brittannië werden PTI-aanhangers die protesten organiseerden voor de Pakistaanse Hoge Commissie in Londen gefotografeerd en hun foto’s werden gearchiveerd en geplaatst op sociale media-accounts van pro-militaire netwerken, aldus de Daily Mirror. Wat Canada betreft, meldden activisten dat hun familieleden in Pakistan verrassingsbezoeken kregen van inlichtingenagenten die hen vroegen hun familieleden die in het buitenland woonden, te ‘arresteren’. In de Verenigde Staten werden de demonstraties van de partij bij het Capitool medio 2025 bekritiseerd door Pakistaanse functionarissen, en er kwamen berichten naar voren dat ambassademedewerkers lijsten met namen van deelnemers verzamelden.
Door politieke tegenstanders af te schilderen als ‘existentiële bedreigingen’ rechtvaardigt Munir het beleid van toezicht en juridische vervolging tegen Pakistaanse burgers die in het buitenland wonen, aldus de krant.
Mensenrechtenorganisaties hebben deze door de Pakistaanse staat gesteunde repressie steeds meer veroordeeld. Volgens het Comité ter Bescherming van Journalisten (CPJ) vertegenwoordigen de in 2025 geregistreerde zaken tegen verbannen journalisten een gevaarlijke escalatie in het harde optreden van Pakistan. De Daily Mirror voegde eraan toe dat het gebruik van ambassades als instrumenten voor toezicht en intimidatie gastregeringen van zich zou kunnen vervreemden, die zich al zorgen maken over de mensenrechtensituatie in Pakistan.
In de Verenigde Staten hoorde een congrescommissie in juli 2025 getuigenissen over de Pakistaanse repressie van PTI-aanhangers en verbannen journalisten, waarbij werd gewaarschuwd voor sancties als deze aanpak zou worden voortgezet. In Groot-Brittannië stelden parlementsleden vragen over de intimidatie van demonstranten bij de Hoge Commissie in Londen.
Deze ontwikkelingen laten zien dat de door het leger geleide Pakistaanse regering binnenkort te maken kan krijgen met internationale consequenties vanwege haar harde optreden tegen de vrijheid van meningsuiting in het buitenland. Onder leiding van de huidige stafchef heeft Pakistan een beleid van ‘angst exporteren’ genormaliseerd, waarbij journalisten worden vermoord, politieke activisten worden lastiggevallen in buitenlandse hoofdsteden, gezinnen in eigen land worden gestraft en generaals ongestraft bedreigingen uiten in het buitenland. De Daily Mirror legde uit dat wat begon als censuur op lokale journalisten zich heeft ontwikkeld tot een heel systeem van grensoverschrijdende repressie, gericht tegen hele politieke bewegingen. Het lijkt erop dat de toekomst in Pakistan somber is, omdat de schaduw van het leger de burgers volgt waar ze ook gaan, en de vrijheid van meningsuiting zowel binnen als buiten het land is verdwenen.
