Engeland WK 2026 teamvoorbeschouwing: spelers om naar te kijken, groeps- en selectielijst | WK 2026 Nieuws
Eerdere WK-optredens: 16
Beste prestatie: Winnaars (1966)
Eerste verschijning: 1950 (Brazilië)
Topscorer: Gary Lineker (10)
De meeste optredens: Peter Shilton (18)
Speler om naar te kijken: Harry Kane
FIFA-wereldranglijst: 4
Armaturen: Kroatië (17 juni, Dallas), Ghana (23 juni, Boston), Panama (27 juni, New York)
Het zijn nu zestig jaar van pijn voor Engeland, dat in 1966 hun enige WK-titel pakte. Maar hoewel de Three Lions deze keer zeker echte kanshebbers zijn, komen ze in de Editie 2026 in een nogal onrustige stemming.
Aanbevolen verhalen
lijst van 4 artikeleneinde van de lijst
De Three Lions liepen door hun groep en werden het eerste Europese team dat zich kwalificeerde voor het WK 2026, aangezien ze hun plaats boekten met nog twee wedstrijden over.
De eerlijkheid gebiedt echter te zeggen dat het niet de sterkste groep was, en hun optredens in de recente vriendschappelijke wedstrijden hebben boegeroep gekregen van het tamelijk ongeïnteresseerde Wembley-publiek, niet in de laatste plaats de nederlagen tegen Senegal En Japan.
Kan Engeland een deuntje krijgen van mensen als Jude Bellingham en Harry Kane? Kunnen de Three Lions een weg terug vinden naar het spelen van vermakelijk voetbal? En kent coach Thomas Tuchel eigenlijk zijn beste ploeg?
Tuchel gokt op ‘chemie’
Die van de Duitse manager selectie van een ploeg trok een paar wenkbrauwen op toen verschillende sleutelnamen werden weggelaten te midden van een paar verrassende insluitsels.
Chelsea’s Cole Palmer en Man City’s Phil Foden, twee van de meest creatieve spelers van Engeland, haalden het niet na teleurstellende seizoenen, terwijl ook Real Madrid’s Trent Alexander-Arnold en Man United’s Harry Maguire de bal misten.
Ondertussen heeft aanvaller Ivan Toney – die voor Saoedi-Arabië speelt voor Al-Ahli en onder Tuchel nauwelijks voor Engeland heeft gespeeld – de selectie gemaakt, samen met enkele andere controversiële keuzes in Tottenham’s Djed Spence, Brentford’s 35-jarige middenvelder Jordan Henderson en Bayer Leverkusen-verdediger Jarell Quansah.
Negen leden van de 26-koppige selectie hebben geen eerdere toernooiervaring.
Tuchel verdedigde zijn selecties door het belang van eenheid te benadrukken.
“Vanaf dag één was het ons duidelijk dat we proberen het best mogelijke team te selecteren en op te bouwen, wat niet noodzakelijkerwijs het selecteren en verzamelen van de 26 meest getalenteerde spelers inhoudt”, vertelde Tuchel aan verslaggevers.
“Teams winnen kampioenschappen. Zo simpel is het. Alles wat ik weet en hoor over het internationale voetbal is dat het om het team en de chemie gaat.”
Niet onder de indruk zijnde fans
De vorige baas van Engeland, Gareth Southgate, had zijn tegenstanders, namelijk over beslissingen tijdens de wedstrijd en omdat hij soms de leiding had over behoorlijk stug, risicomijdend voetbal. Maar hij bracht Engeland wel naar de finale van twee Europese kampioenschappen, en naar een halve finale van het WK in 2018.
Naast het feit dat hij met dit record worstelt, heeft voormalig Chelsea- en PSG-baas Tuchel ook kritiek gekregen over het onvermogen om de Engelse speelstijl te verbeteren, die nog steeds vaak wordt ontsierd door langzame, zijwaartse passes.
En hoewel het logisch is om te experimenteren, is het ook niet duidelijk dat hij zijn beste team echt kent, en pogingen om een valse negen of twee nummer 10’s te spelen zijn niet gelukt.
Desalniettemin bestaat er geen twijfel over dat Tuchel een elitemanager is en dat zijn solide, goed georganiseerde Engelse ploeg de poule won met een record van 100 procent (acht overwinningen van acht), inclusief zware overwinningen uit tegen Servië en Albanië, en daarbij nul doelpunten tegen kreeg.
Te midden van enige consternatie onder de roddelpers over de benoeming van een Duitser in de rol, zou Tuchel er plezier in hebben de nee-zeggers in verwarring te brengen door de Engelse mannenploeg naar een eerste grote trofee sinds 1966 te leiden.
Het Kane-raadsel
Ondanks het winnen van de gouden schoen op het WK van 2018 is Engeland er vaak niet in geslaagd het beste uit zijn aanvoerder en recordscorer te halen op grote toernooien.
Tegen het einde van een lang seizoen worstelt Kane vaak met zijn conditie en kampt hij met stoten, en hij komt vaak naar grote toernooien en kijkt uit op het tempo.
Als Engeland echter een relatief frisse Kane in Noord-Amerika kan inzetten, zou de 33-jarige veel vertrouwen moeten hebben na zijn beste seizoen ooit voor doel.
Kane scoorde gemiddeld meer dan één doelpunt per wedstrijd op weg naar 61 keer scoren in 51 wedstrijden in alle competities voor Bayern München, dat in april tot Bundesliga-kampioen werd gekroond maar in de halve finale van de Champions League werd verslagen door PSG.
De aanvoerder van Engeland heeft ook het WK-scorerecord van zijn land in zicht, aangezien hij nog maar twee treffers nodig heeft om het record van Gary Lineker van tien doelpunten in het toernooi te evenaren.
De strijd om nummer 10
Bellingham is misschien wel de meest effectieve van een aantal getalenteerde Engelse nummer 10’s, maar de 22-jarige heeft een frustrerend clubseizoen achter de rug omdat hij kampte met blessures en de vaak slechte vorm van zijn ploeg. Zijn optredens in Engeland waren de laatste tijd dan ook sporadisch.
Morgan Rogers van Aston Villa heeft wellicht een sterke claim gemaakt om voor hem te starten, gebaseerd op optredens onder Tuchel en zijn sprankelende clubvorm.
Bellingham kan ook verder terug spelen op het middenveld, maar ervan uitgaande dat Declan Rice en Eliot Anderson redelijk vastgenageld staan als middenvelders, is daar misschien ook geen ruimte voor hem. De speler van Real Madrid zal dus in eerste instantie wellicht moeten proberen indruk te maken vanaf de bank.
Heeft Engeland eindelijk hun eeuwige linksbackzwakte opgelost?
Engeland heeft sinds Ashley Cole waarschijnlijk geen echte linksback van wereldklasse meer gehad. Dat kan echter veranderen met de snelle opkomst van Nico O’Reilly.
De 21-jarige Manchester City-speler biedt ook een aanvallende dreiging, aangezien hij dit seizoen zeven doelpunten en drie assists heeft gescoord in de Premier League, en een brace scoorde toen City de finale van de League Cup won.
Hoewel sommige van deze doelpunten afkomstig zijn van het middenveld, lijkt O’Reilly over de verdedigende vaardigheden en het positionele talent te beschikken om een vleugelverdediger van wereldklasse te worden, ook al is hij nog steeds een work in progress.
Hoe ziet hun groep eruit?
Groep L bevat een aantal lastige tegenstanders, en Engeland staat voor een bijzonder zware opener tegen het op de elfde plaats geplaatste Kroatië, dat Engeland in de halve finale van 2018 versloeg.
Panama staat misschien verrassend hoog op de 33e plaats en versloeg de Verenigde Staten op weg om vorig jaar tweede te worden in de CONCACAF Nations League.
En hoewel Ghana op de 74e plaats de vier geplaatste underdogs is, kunnen ze ook een stevige test vormen, omdat ze kunnen bogen op mensen als Antoine Semenyo en Mohammed Kudus.
Speeldata en aftraptijden van de groepsfase van Engeland:
⚽ 17 juni: Engeland vs. Kroatië (Arlington, Texas, VS), 16.00 uur (20:00 GMT)
⚽ 23 juni: Engeland vs. Ghana (Foxborough, Massachusetts, VS), 16.00 uur (20:00 GMT)
⚽ 27 juni: Panama vs. Engeland (East Rutherford, New Jersey, VS), 17.00 uur (21:00 GMT)
De voorspelling van Al Jazeera
Kwartfinales.
Komt het thuis? Waarschijnlijk niet, maar Engeland verwacht het nog steeds.
Volledige ploeg
Keepers: Jordan Pickford (Everton), Dean Henderson (Crystal Palace), James Trafford (Man City)
Verdedigers: Reece James (Chelsea), Ezri Konsa (Aston Villa), Jarell Quansah (Bayer Leverkusen), John Stones (Man City), Marc Guehi (Man City), Dan Burn (Newcastle), Nico O’Reilly (Man City), Djed Spence (Tottenham), Tino Livramento (Newcastle)
Middenvelders: Declan Rice (Arsenal), Elliot Anderson (Nottingham Forest), Kobbie Mainoo (Man Utd), Jordan Henderson (Brentford), Morgan Rogers (Aston Villa), Jude Bellingham (Real Madrid), Eberechi Eze (Arsenal)
Vooruit: Harry Kane (Bayern München), Ivan Toney (Al-Ahli), Ollie Watkins (Aston Villa), Bukayo Saka (Arsenal), Marcus Rashford (Barcelona), Anthony Gordon (Newcastle), Noni Madueke (Arsenal)
