Nederland

Peter Poel, hoofd productie Julidans: ‘Collega’s lachen me soms uit als ik terloops iets rechtzet’

Woensdag 3 juliFamilie

Vanmorgen om 9:00 uur in de stromende regen werden de sets van Euripides Laskaridis gelost in Frascati. Door controles aan de Duitse grens vanwege het EK was de vrachtwagen een dag vertraagd. Alles moest daar worden gelost en gecontroleerd. Wie kan, helpt in zo’n geval. Zelfs onze directeur Anita van Dolen vroeg of ze moest komen. Dat is het leuke van dit team, een groep met weinig hiërarchie. Een klein gezin in een snelkookpan.

Vanmiddag om 13:00 uur komt het advies van het Fonds Podiumkunsten – Julidans krijgt de helft van de subsidie. Een enorme teleurstelling, maar met alles op orde voor het festival is het nu eerst: gaan.

Voor de gevallen ladekast is op tijd een vervanger gevonden. 22:00: de eerste stap is gezet. Alles is op tijd geregeld, de uitvoering van de Frans danscollectief (La)Horde was een groot succes. Terwijl ik naar beneden loop, check ik snel of de cava is ingeschonken en de hapjes er zijn – die automatische piloot blijft aan. In de foyer en op het terras voel je een echte festivaltinteling. We zijn begonnen!

Peter Poel tijdens de voorbereidingen voor Juli Dans.
Foto Roger Cremers

Donderdag 4 juliDoen we iets verkeerd?

Werd wakker met een licht hoofd van de wijn. Telefonische afspraak met mijn vervanger bij de muziektheatervoorstelling De Nederlandse Cocaïnefabriek van Tafel van Vijf Muziektheater en Museum Huis Doorn. Ik fungeer als vraagbaak. ‘s Middags om 14:00 uur hebben we de dagelijkse productievergadering op halve bezetting: iedereen is verspreid over alle locaties in de stad. We zitten nog een beetje in het schemergebied vanwege het subsidieadvies. Julidans bezuinigd! Doen we iets verkeerd? Maar iedereen is razend enthousiast, we rennen ons een slag in de rondte!?

Ik denk dat mijn opleiding tot uitvaartondernemer mij beter heeft gemaakt in dit werk

Op de productie-app: een danseres heeft haar enkel verzwikt, kan niet dansen. Rebecca Heikamp, ​​​​productieleider, gaat met haar mee naar het ziekenhuis. Naar ITA voor overleg: annuleren of vervangen? Anita van Dolen beslist met het gezelschap dat de danspartner van de geblesseerde danseres haar eigen solo mag doen. Tussendoor scoorde ze kinderzitjes op Marktplaats voor de kinderen in het publiek, liet de hoezen wassen. Dat is het allerleukste.

Vrijdag 5 juli Twee kilo afgevallen

Vandaag is het hectisch, met zeven optredens op verschillende locaties, groepen die aankomen of weer vertrekken en alle kleine dingetjes. Het is fijn om te zorgen dat alles klopt. Collega’s lachen me soms uit als ik terloops iets recht hang. Ook mijn Franse assistent kent inmiddels het woord ‘muggenzifter’. Ik denk dat mijn opleiding tot uitvaartondernemer, ooit bedoeld als plan B, me beter heeft gemaakt in dit werk. Ook hier zit de schoonheid in de details.

Tussendoor sprak ik met een vriend die mijn baan bij Acda en De Munnik heeft overgenomen.

Vanmiddag wandelt de fotograaf van NRC met. Het team wist ervan, maar in ITA moet ik zijn aanwezigheid elke keer uitleggen. Een beetje gênant. Zes rondjes door het gebouw gelopen. Geprobeerd om met een elektrische lifter naar Frascati te lopen om de Laskaridis-productie te herladen. Geen sprake van. Dat betekent tillen, want hun vrachtwagen heeft geen achterklep – dat zeiden ze niet – en hun sets zijn zwaar – dat zeiden ze ook niet.

Ik denk dat ik al twee kilo ben afgevallen. Ik zal in de zomer gewoon wat extra moeten eten. Na een kwartier in de show heb ik mijn stoel afgestaan ​​aan een vriend van een van de acteurs. Hij was te laat en zat huilend in de informatiezaal.

Daarna stond ik met Rebecca en assistent productie Eva Anguenot rekwisieten en decorstukken in bubbelplastic te verpakken. Alles in de vrachtwagen geduwd en getild met de technici van Frascati. Geweldig team. Om 01:00 uur was het binnen. Naar huis gefietst en de avond afgesloten met bier en chips met de buurman.

Peter Poel: “Op weg naar Frascati heb ik een Julidansvlag opgehangen bij de Munt.”
Foto Roger Cremers

Zaterdag 6 juli Snoeppot

Na zes uur slaap om 09.00 uur weer wakker. Onderweg naar het theater haalde ik bij Holtkamp de taarten op die bedrijven krijgen bij hun eerste voorstelling in ITA en Bellevue. Zonde om ze te laten bezorgen. Na de drukte van gisteren heeft iedereen extra koffie nodig en de snoeppot op het kantoor van Julidans, een soort duiventil tegenwoordig, is leeggeroofd en opnieuw gevuld. Vandaag is een relatief rustige dag. Dit duizend-dingen-kleedje staat vaak op zijn stoel. (La)Horde, een grote groep, is vertrokken. Ze moesten allemaal op verschillende tijden worden vervoerd. Op Schiphol verloopt alles goed. Het is mogelijk om aankomende groepen te combineren, dat scheelt reizen.

Weer een zieke dresser. Snel actie, want we hebben maar drie dressers voor alle locaties in de stad. Na de voorstelling in Bellevue om 22:00 uur uitgeput naar huis gefietst. Toch nog de tweede helft van Nederland-Turkije gekeken.

Zondag 7 juliStille hoofden

Vandaag tijdens de productievergadering heb ik gecheckt hoe iedereen zich voelt. Soms zit ik te veel in de productieflow om stil te staan ​​en terug te kijken. Ik neem geen vrije tijd, zo ben ik niet. Mijn privéleven staat twee weken stil.

Vandaag neem ik naast de ITA de andere Julidans locaties over van Rebecca. Einde voorstelling in Bellevue om 16:30, meteen de sluiter voor het licht op de fiets naar Frascati voor de doorloop van 17:00. Vanavond wereldpremière Arno Schuitemaker in ITA, kijk er naar uit! Met het gezelschap op het zijpodium getoost op het zijpodium na een prachtig optreden. Raar: ik zag alleen maar zwijgende hoofden in het publiek, maar het applaus was fantastisch. Hoe leuk zou het zijn als mensen opstaan ​​en meedoen?

Peter Poel: “Vreemd: ik zag alleen maar zwijgende hoofden in de zaal, maar het applaus was fantastisch.”
Foto Roger Cremers

Maandag 8 juliVlag Liefde

Vanmorgen weer de was gedaan. Tijd voor boodschappen. E-mails doorgewerkt. Het is een beheersbare dag met alleen optredens in de ITA- en Frascati-hallen. Tot nu toe geen grote rampen; geen stakingen of een vulkaanuitbarsting zoals die in IJsland in 2010, die het vliegverkeer lamlegde. Omdat we vandaag alle busjes en chauffeurs nodig hebben om mensen en goederen te vervoeren, laad ik ook mijn eigen auto in.

De Julidansvlaggen hangen nog steeds in de stad! Terwijl de vergunning verlopen is. Mijn liefde voor vlaggen wekt spot. Een kennis zei: “Ik ben nog nooit ergens heen gegaan omdat er vlaggen hangen.” En bedankt!

Om 16:00 uur komt er een bericht dat drie dansers uit Noord-Afrika hun aansluitende vlucht in Parijs hebben gemist. Hun koffers komen aan, maar er is niemand om ze op te halen. Laten we hopen dat ze snel een trein kunnen halen.

Op weg naar Frascati werd bij de Munt een Julidansvlag rechtop gehangen.

Peter Poel in het Internationaal Theater Amsterdam (ITA).
Foto Roger Cremers

Dinsdag 9 juliGrappen

Bouwdagen in Bellevue, ITA en Meervaart, in Frascati moeten spullen weg. Ik heb tijd om het productiebudget bij te werken. Er zijn extra kosten, ook voor de dressoirs. Alles is duurder, we moeten het doen met 15 procent minder spullen. Daarom slepen we apparatuur van de ene naar de andere locatie. Elke euro wordt optimaal besteed. Als ik zelf met details bezig ben, grappen collega’s: ‘Is dat Peter Poel, hoofd producties?’ Ik zou vaker kunnen delegeren. Misschien volgend festival.




Source link

Related Articles

Back to top button