In Den Haag pakken ‘Kerstelfen’ snel de laatste Sinterklaascadeautjes in

“Niet om mee te slepen.” Janneke van Liempt, filiaalmanager van de Haagse boekhandel Paagman, zegt het een paar keer. Met de kookboeken van Ottolenghi en Jamie die geen achternaam meer nodig heeft, met de grote thrillernamen, de scheurkalenders van Fokke en Sukke, en Peter van Straaten die na zijn dood blijft tekenen. Met kunstbiografieën als die van Erwin Olaf, en natuurlijk met prentenboeken Sinterklaas van Charlotte Dematons, gelegen in manshoge wenteltrapconstructies direct naast één van de vier ingangen.

“Niet te missen”, zegt ze ook over de kerstballen, kerstsokken en kerstviltstiften van het Italiaanse merk Legami, een regelrechte hype onder kinderen. En bij de een goed gevoel Kerstboeken van Laurie Gilmore, die gelijktijdig in het Engels en Nederlands verschijnen, oa Het Pumpkin Spice Cafédie je ook in je schoen kunt krijgen.

Dat ‘Kerstmis niet langer op Sinterklaas wacht’, leuk vinden NRC schreef onlangsook zij is niet aan de aandacht van Paagman ontsnapt. Maar in tegenstelling tot veel winkels die kiezen voor feestneutraal inpakpapier, heeft Paagman twee soorten.

De dag voor kerstavond begint rustig bij Paagman in ‘de Fred’, zoals Den Haag de Frederik Hendriklaan noemt, de grootste winkelstraat van het Statenkwartier. Stoomboten en maneschijn sijpelen uit de luidsprekers. De nieuwste leveringen van het Centraal Boekhuis worden verdeeld over kasten en displays. Sommigen vierden afgelopen weekend al Sinterklaas, en voor wie dat komend weekend doet, zijn er nog drie of zelfs vier koopdagen.

Maar al snel wordt het drukker, eerst bij ouders die hun kinderen naar school hebben gebracht. Zoals Maroen Franse, een gescheiden vader die een boek heeft uitgezocht voor zijn twee kinderen. Kiezen was niet vanzelfsprekend, vertelt hij, maar hij keek naar de leeftijdscategorieën en kwam toen een deel uit de serie tegen Het leven van een verliezervoor “die van elf” omdat hij er al een paar heeft, en voor “die van acht” eentje uit de Batkat-serie. En het moest een boek zijn, zegt hij, omdat hij wil dat ‘ze minder schermtijd hebben’.

Verdringingsmarkt

Lezen is, zoals bekend, een verdringingsmarkt met gaming en andere activiteiten achter een scherm. Sowieso koopt Nederland nog steeds massaal boeken. In totaal 43,2 miljoen in 2023, waarvan een derde in het laatste kwartaal. Veel uitgevers bewaren hun grootste potentieel verkopers dat is precies de reden tot die periode.

Bij Paagman lacht voormalig bondskanselier Angela Merkel je bijvoorbeeld bij aankomst rijkelijk toe Vrijheidhaar memoires. “Ze is op Buitenhof geweest”, zegt filiaalmanager Van Liempt, “Dat resoneert, dus zo’n boek moet je vooraan leggen. Dat lijkt me meteen een goed cadeau.”

Myra Kleiweg vindt het lastig om iets te vinden voor haar twee kleinkinderen. Met haar moeder Hilda, die samen met de Kerstman jarig is en donderdag 84 wordt, dwaalt ze langs de schappen en displays van ‘De Villa’, de grote kinderboekenafdeling van Paagman. Myra’s kleinkinderen (bijna 2 en bijna 3) zijn Japans en zij vindt het “belangrijk dat ze Nederlands leren.” Vorig jaar kregen ze al een prentenboek met sinterklaasliedjes. Nu, na zorgvuldige overweging, wordt het één flap boekmet achter elke kartonnen flap een Nederlands woord. Oh ja, en ook nog een knuffel van Max Velthuijs’ Verrekijker“Omdat ze daar gek op zijn.”

Boekverkopers zeggen graag dat het boek ‘het populairste cadeau’ is, maar dat is de cadeaubon. Herma Jongeling, lerares op een Montessoribasisschool in Den Haag, is hier samen met haar collega Paul de Leu om de cadeaubonnen te kopen die Sinterklaas en zijn Pieten donderdag ontvangen na hun bezoek aan de school.

Maar ze zijn hier elke week, voegt ze er bijna verontschuldigend aan toe. De vorige keer heeft ze het nog steeds De verwarde cavia, terug op kantoorhet nieuwste boek van Paulien Cornelisse. En, op advies van Paul, ook Édouard Louis en Annie Ernaux. Paul leest eigenlijk uit zijn e-reader, zegt hij, maar nu twijfelt hij eraan Ondeugende schoenenopvolger van Bart van Loo De Bourgondiërs. ‘Bel gewoon naar huis.’

Foto’s inpakken

Mirjam van den Berg heeft al naar huis gebeld en een lijstje ontvangen voor een extra cadeautje voor kinderen en kleinkinderen. Een boek, ‘omdat er te weinig wordt gelezen en je niet vroeg genoeg kunt beginnen’, zegt ze. Een van haar kinderen heeft eigenlijk ‘een hekel aan lezen’, maar ze ontvangt nu ‘een leesboek voor haar dochter; ze moet er gewoon doorheen.”

“Zes keer Sinterklaas”, zegt een caissière en legt een stapel van zes dezelfde boeken op de inpaktafel van Lizzy Zaanen (Werk slimmer met AI van Alexander Klöpping). “Ik ben een kerstelf”, zegt Lizzy. Zo heten de extra inpakkers die Paagman tijdens de feestdagen inhuurt voor haar vijf vestigingen. Lizzy en tientallen andere sollicitanten moesten oefenen met inpakken met een video en daarna nog eens in het echt in het magazijn. Het liefst op één manier, met een omslagrand in een andere kleur, dat ziet er chic uit maar kan toch snel gemaakt worden. Tempo is alles.

‘De rij begint hier’, staat er op een bord. Maar veel verderop, aan het begin van de middag, staan ​​mensen ineens met stapels boeken voor de kassa te wachten. Het ‘gekkenhuis’ waar ze bij Paagman tijdens de feestdagen liefdevol over spreken, lijkt begonnen. “Kom op!” zegt Kasper, een van de andere kerstelfen. Met zijn drieën staan ​​ze nu voortdurend achter de tafel te pakken. Sticker erop, klaar. “We hebben die lijn binnen vijf minuten vrijgemaakt.”

Om te delen





E-mail de redacteur