De meeste mensen die naar Sport kijken, hadden Rwanda tot voor kort nauwelijks gedacht. De Sponsorhandsovereenkomsten Het toeristenbord van het land heeft Bayern München, Arsenal en Paris Saint-Germain waren vrij laag en werd voor velen snel gewoon een ander logo. Mohamed Keita ziet daar echt gevaar in.
“Mensen zijn zo gebruikt, dus het zien van ‘bezoek Rwanda’ dat ze het niet eens meer zien – het is net als McDonald’s. Niemand denkt na over wat ‘bezoek Rwanda‘Is, wat erachter zit.’
Voor Keita, de Afrika-directeur van de non-profit Human Rights Foundation, heeft het discours over de Rwanda-deals van de clubs, aangewakkerd door een brief van de minister van Buitenlandse Zaken van het naburige dr. Oost -Afrikaans land.
“Ik denk dat de overgrote meerderheid van Rwandezen leeft onder politieke en economische marginalisering. Ze genieten niet van fundamentele mensenrechten. De meerderheid van de bevolking leeft in armoede,” vertelde hij DW.
“De Mensenrechtensituatie is erg verschrikkelijk. Dit is het land waar critici van de overheid routinematig gevangen worden gezet, buitengerechtigde moorden ondergaan, gedwongen verdwijningen gedwongen. Het is een politiestaat, dus de mensen leven in constante angst, onder toezicht. Er is geen mogelijkheid om vrijelijk te spreken. “
Kagame’s drang naar sport
Paul Kagame is al 25 jaar president van Rwanda en heeft in wezen het land de zes jaar daarvoor gerund de genocide in 1994. Hij wint routinematig meer dan 99% van de stemmen bij verkiezingen. In de afgelopen jaren is Kagame steeds zwaarder begonnen te investeren in de sport. Rwanda heeft nauwe banden ontwikkeld met de NBA van Basketball, organiseert in september de fiets Wereldkampioenschappen en lijkt dicht bij het beveiligen van een Formule 1 Grand Prix, die sinds 1993 de eerste in Afrika zou zijn.
Kagame beweerde vorig jaar, dat Rwanda “deze (F1) gelegenheid benaderde met de ernst en toewijding die het verdient” en zijn regering beweert dat de sponsoring van ‘bezoek Rwanda’ een positieve invloed heeft gehad op de toeristische sector van het land. Maar niet iedereen ziet het zo.
“Hij doet dit zelfbediende verhaal waar hij zichzelf portretteert als deze genereuze beschermheer van sport, deze grootmoedige leider en deze baanbrekende figuur in Afrika,” vertelde onderzoeksjournalist Karim Zidan aan DW.
“Kagame probeert zichzelf te positioneren als niet alleen een legitieme leider in het buitenland, maar ook als een legitieme leider voor Afrika en alle Afrikanen.”
De allure van sport voor dictators zoals kagame is duidelijk, het brengt een gezond beeld, glamour, weergave van beroemdheden en, nog belangrijker, een draai aan de microfoon op het wereldtoneel.
“Ik denk dat dat de ambitie is. Het is al een tijdje opgebouwd. Er is een echte intentie van veel mensen om professionele sporten in Afrika op te bouwen om er een lucratieve industrie van te maken. Op evenementen zoals de Algemene Vergadering van de VN was Kagame altijd De eregast, de keynote -spreker – hij is het voorbeeld voor iedereen, “zei Keita
Dat vermogen om het internationale imago te manipuleren en sport te gebruiken om de toegang te verbeteren tot de plaatsen waar stroom wordt vastgehouden, werkt echter niet altijd. “A OT van academici en onderzoekers zouden beweren Qatar verloor internationale politieke kapitaal Van het organiseren van de Wereldbeker (2022) heren omdat er zoveel dingen waren waar ze op werden uitgedaagd, er was zoveel controle. We noemen die zachte ontstekingskracht. Je zocht op een positieve manier naar zachte macht, maar eigenlijk had het een negatief ontkrachtend effect, dus je hebt een tekort, “Verity Postlethwaite, een docent strategisch evenementmanagement aan de sportgerichte Loughborough University in Engeland, vertelde DW
Evenementen trekken de grootste betrokkenheid
Postlethwaite voegt eraan toe dat shirtsponsoring, advertentiehamers en de andere contractuele verplichtingen die zijn opgenomen in de soorten deals die door Rwanda worden getroffen met Bayern, PSG, City en de NBA, hebben de neiging slechts een klein effect te hebben op de publieke perceptie – in tegenstelling tot het organiseren van een belangrijk internationaal sportevenement zoals een Wereldbeker of Olympische Spelen.
“Uit onderzoek blijkt waarschijnlijk vooral dat fans of het grote publiek alleen echt betrokken zijn door evenementen die op een bepaalde plek worden georganiseerd.”
Dus wat zit er dan voor de clubs? Bayern zijn gedacht om ongeveer € 5 miljoen ($ 5,19 miljoen) per jaar te verdienen voor hun partnerschap met Rwanda, Een klein bedrag voor een club die naar verluidt de Engelse spits Harry Kane € 500.000 per week betaalt.
Bayern staat erop dat ze de ontwikkeling van voetbal in het land willen helpen, maar hun CEO Jan-Christian Dreesen gaf deze week toe aan DW dat hij twee personeelsleden naar Rwanda heeft gestuurd en ze zouden “alles in aanmerking nemen en de volgende stappen bespreken.”
Gezien de Rwanda -deal een vergelijkbare controversiële vervangen door Qatar, is het moeilijk, op nominale waarde, om te zien dat de financiële boost de mogelijkheid van slechte PR goed maakt.
“Dat is het soort culturele invloed en soft power die deze clubs hebben. Het verbaast me niet tot op zekere hoogte dat een club als Bayern München dat soort zachte kracht zou willen blijven uitbreiden door relaties in Afrika op te bouwen. Rwanda zou zijn geweest geweest Een grote, grote krijgt in termen van de landen die op dat moment beschikbaar zijn, “zei Zidan.
“Je wilt je publiek laten groeien, je wilt je bereik laten groeien. Je wilt jezelf ook presenteren als een sympathiek team aan deze landen. De club mag in het proces geld verdienen, zelfs als het een kleine bak is. Maar ze krijgen ook om hun bereik te vergroten, en iemand anders betaalt voor de promotiewaarde ervan. “
Internationaal imago de sleutel
In tegenstelling tot Saoedi -Arabië of Qatar, wordt Rwanda niet ondersteund door enorme rijkdom en, zei Keita, geen van deze sportieve druk is voor het Rwandese publiek.
“Ze proberen gewoon internationaal van gedachten te veranderen. Het gaat niet om Rwandezen, het gaat echt om de internationale gemeenschap en het imago. Weet je, dit is een regering die extreme lengte gaat om haar imago te beschermen en een bepaald verhaal te verspreiden.
“Ik denk dat het verschil met Saoedi -Arabië is dat Rwanda veel geeft om het imago van het imago samen te stellen en extreem gevoelig is voor kritiek. Ze ontvangen zoveel slechte pers over alle mensenrechtenschendingen, dus proberen ze dat tegen te gaan door sport.”
Voor de kagame en zijn regering is interesse in het organiseren van sportevenementen een legitiem onderdeel van hun strategie.
Woordvoerster Yolande Makolo van de Rwandese regering zei in 2024 dat het organiseren van een F1 -race het land in staat zou stellen “te verhuizen” van een consument van sport naar een deelnemer aan het sportbedrijf “en dat dergelijke evenementen” de ontwikkeling van Rwanda zouden voortzetten “. Het sportbediening van Rwanda kon geen interview verlenen of een verklaring afleggen aan DW voor dit artikel.
De vraag, voor de meeste waarnemers, is wie er van dat bedrijf zou profiteren. Zidan vermoedt dat Kagame krijgt wat hij wil.
“Ik denk niet eens dat een Formule 1 -race zover is als de ambities gaan, ik denk dat ze groter gaan gaan en op zoek gaan naar FIFA -evenementen, en ze beginnen, misschien op een dag, zelfs voor een Olympische Spelen. Of het mogelijk is of het mogelijk is of het mogelijk is , of ze daadwerkelijk dergelijke gebeurtenissen kunnen financieren, is een ander verhaal.
Bewerkt door: Chuck Penfold
