Amerikanen schrappen zich voor welzijnsbezigheid in de ‘Big Beautiful Bill’ van Trump

Elizabeth Butler gaat van de ene supermarkt naar de andere in haar geboortestad Martinsburg, West Virginia, om ervoor te zorgen dat ze de beste prijs op elk item op haar boodschappenlijst krijgt.

Samen met 42 miljoen Amerikanen betaalt ze voor die boodschappen met federaal voedsel. Dat geld dekt niet de hele rekening voor haar gezin van drie.

“Ons eten duurt de maand niet eens”, zegt ze. “Ik ga naar al deze verschillende plaatsen om ervoor te zorgen dat we genoeg eten hebben om de hele maand ons mee te doen.”

Maar dat geld kan snel opraken, terwijl het Congres zich opmaakt om te stemmen over wat de Amerikaanse president Donald Trump zijn “grote mooie rekening” heeft bedacht.

Het Food Subsidy -programma dat MS Butler gebruikt – het Supplemental Nutrition Assistance Program, beter bekend als SNAP – is een van de vele items op het hakblok, omdat het Congres probeert de schijnbaar conflicterende eisen van de president te verzoenen om zowel de belastingen te verlagen en de begroting in evenwicht te brengen.

De senaat moet tegen het einde van de week stemmen over hun versie van het wetsvoorstel. Als het voorbijgaat, wordt het door het Huis gestemd, waarna het naar Trump wordt gestuurd om te ondertekenen. Hij heeft beide kamers van het Congres onder druk gezet, die de Republikeinse Partij controleert, om het wetsvoorstel tegen 4 juli aan te nemen.

SNAP biedt huishoudens met een laag inkomen, waaronder oudere Amerikanen, gezinnen met kinderen en mensen die gehandicapt zijn, elke maand geld om boodschappen te kopen. In West Virginia, een van de staten met de hoogste armoede, hangt 16% van de bevolking af van het voordeel.

De staat is ook een betrouwbaar Republikeins bolwerk en stemde overweldigend voor Trump in november, toen hij de belofte liep om de kosten van levensonderhoud voor Amerikanen te verlagen, inclusief de prijs van boodschappen.

“Als ik win, zal ik onmiddellijk de prijzen verlagen, beginnend op de eerste dag,” zei hij op een persconferentie in augustus omringd door verpakt voedsel, melk, vlees en eieren.

Maanden nadat de president die belofte had gedaan, zijn de prijzen van algemeen gekochte boodschappen zoals sinaasappelsap, eieren en spek hoger dan ze in dezelfde tijd vorig jaar waren.

Het is een feit dat niet onopgemerkt is gebleven door mevrouw Butler: “De president heeft de voedselprijzen nog niet veranderd en hij beloofde de mensen dat hij dat zou doen.”

Trump heeft betoogd, zonder een verklaring te geven hoe, dat het besteden van bezuinigingen in de budgetrekening van 1.000 pagina’s zal helpen de voedselprijzen te verlagen: “De verlaging zal iedereen veel meer voedsel geven, omdat de prijzen op weg zijn, boodschappen dalen,” zei Trump wanneer specifiek over bezuinigingen om snijwonden te snappen.

“De ene, grote, mooie rekening zal uiteindelijk snap door kostenverdelingsmaatregelen en gezond verstand werkvereisten versterken,” vertelde een ambtenaar van het Witte Huis aan de BBC.

Republikeinen zijn al lang verdeeld over het financieren van sociale welzijnsprogramma’s zoals SNAP en Medicaid. Hoewel velen denken dat de overheid prioriteit moet geven aan het in evenwicht brengen van de begroting, ondersteunen anderen, vooral in arme regio’s, programma’s die hun kiezers direct helpen.

Terwijl het wetsvoorstel staat, stellen de Senaatsrepublikeinen $ 211 miljard (£ 154 miljard) voor in bezuinigingen met staten die gedeeltelijk verantwoordelijk zijn voor het maken van het verschil.

In theorie zou het passeren van het wetsvoorstel een gemakkelijke politieke lift moeten zijn, omdat Republikeinen zowel kamers van het Congres als het Witte Huis controleren.

Maar omdat de rekening bezuinigingen omvat voor programma’s zoals Snap en Medicaid, die populair zijn bij alledaagse Amerikanen, is het verkopen van de rekening aan alle facties binnen de Republikeinse partij geen gemakkelijke prestatie.

Verslagen van privé -frustratie en afwijkende mening over potentiële bezuinigingen op Medicaid en Snap zijn de afgelopen weken gelekt, waaruit blijkt dat het interne worstelen binnen de partij plaatsvindt.

Senator Jim Justice van West Virginia vertelde Politico in juni dat hij collega -republikeinen heeft gewaarschuwd dat het snijden van snap de partij hun meerderheid in het Congres zou kunnen kosten wanneer kiezers in 2026 opnieuw naar de peilingen gaan.

“Als we niet uitkijken, zullen mensen gewond raken, mensen zullen overstuur zijn. Het wordt het nummer 1 -ding op het nachtelijke nieuws overal,” zei Justice. “En dan zouden we heel goed kunnen ontwaken voor een situatie in dit land waar de meerderheid snel de minderheid wordt.”

Een recente peiling van het Associated Press/NORC Center for Public Affairs Research ontdekte dat 45% van de Amerikanen denkt dat voedselhulpprogramma’s zoals SNAP ondergefinancierd zijn, terwijl slechts 30% denkt dat de financieringsniveaus voldoende zijn. Ongeveer een kwart van de respondenten ontdekte dat programma’s werden overgefinancierd.

Dit is niet de eerste keer dat de partij wordt geworsteld met bezuinigingen om te snappen, zei Tracy Roof, een professor van de Universiteit van Richmond die momenteel een boek schrijft over de politieke geschiedenis van SNAP.

Volgens de Biden -administratie stond het Congres uitgebreide voordelen toe die tijdens Covid zijn geïmplementeerd om te worden afgebouwdOndanks dat zowel Republikeinen als Democraten waarschuwden dat Amerikanen honger konden gaan.

“Een ding over (SNAP) is dat het twee-partijdige ondersteuning heeft, meer dan enig ander anti-armoedeprogramma,” vertelde Prof Roofing de BBC.

Maar deze tijd voelt anders aan, zei ze.

“Een ding dat deze periode een beetje onderscheidt van de eerdere inspanningen om sociale welzijnsprogramma’s te verminderen, is de bereidheid van congresrepublikeinen om te stemmen op dingen waar velen van hen blijkbaar veel zorgen over hebben,” zei ze. “Vroeger waren er altijd gematigde Republikeinen, met name in de Senaat, maar in beide huizen die voor concessies hielden.”

Ze schrijft die onderwerping toe aan twee dingen: angst om aan de verkeerde kant van Trump te komen en een gebrek aan angst voor publieke terugslag voor vertegenwoordigers die congreszetels bezitten waar ze gemakkelijk op kunnen worden gekozen.

De BBC nam contact op met congreslid Riley Moore, die Martinsburg, West Virginia vertegenwoordigt, over de gevolgen van de bezuinigingen op zijn kiezers, maar hij reageerde niet.

Moore stemde voor de eerste wetsvoorstel, waaronder de bezuinigingen om te snappen.

Senator Josh Hawley, Missouri, die een van de meer vocale critici van de bezuinigingen was geweest, is sindsdien verzacht: Hawley vertelde de nieuwsuitgang NOTUS dat hij de meeste Medicaid -bezuinigingen “altijd heeft gesteund” en hij zou “goed” zijn met het grootste deel van wat er in de rekening staat.

Vader van twee Jordan, die vroeg dat zijn achternaam niet werd gebruikt, heeft de afgelopen drie jaar doorgebracht met Snap -voordelen.

Hij en zijn vrouw krijgen ongeveer $ 700 per maand om hun gezin van vier te voeden, maar ze worstelen nog steeds.

De 26-jarige zegt dat zijn vrouw moeite heeft gehad om werk te krijgen en tegelijkertijd voor hun twee kinderen te zorgen, dus als veranderingen om zijn familie te beïnvloeden, is hij bereid om te handelen en een tweede baan te krijgen.

“Ik ga ervoor zorgen dat ik kan doen wat ik kan om mijn familie te voeden”, zegt hij.

Hij en andere West -Virginians volgen wat er gebeurt met het wetsvoorstel in het Congres.

Cameron Whetzel, 25, groeide op in een gezin dat afhankelijk is van SNAP. Maar toen hij en zijn vrouw probeerden te solliciteren, hoorde hij dat het verdienen van $ 15 per uur te veel was om zich te kwalificeren, zei hij.

“Het is niet geweldig, het feit dat ik mijn salaris moet verdubbelen om zich boodschappen te kunnen veroorloven,” zei de heer Whetzel, eraan toevoegend “we hebben geen eieren gekocht in vier maanden alleen omdat ze te duur zijn”.

Hij is gefrustreerd dat ambtenaren in Washington de effecten van de bezuinigingen die ze in het Congres ondersteunen niet begrijpen, zei hij.

“Om een ​​federale snit te maken die dan op de staat zou worden geplaatst die het al worstelt, voelt het gewoon als een paard schoppen terwijl het omlaag is,” zegt de heer Whetzel. “Of u nu in een kleine overheid of een grote overheid gelooft, de overheid moet op de een of andere manier voor iemand zorgen.”

Met aanvullende rapportage van Bernd Debusmann JR