Geen andere landhelmer op brute Israëlische aanval: Oscar beschermde me niet

Hamdan Bellalde Oscar-winnende co-directeur van Geen ander landvertelde zijn brute aanvallen en vastleggen door Israëlische kolonistenZeggen dat hij werd bespot voor zijn lofbetuiging te midden van zijn ontvoering. Het incident het “slechtste moment van mijn leven” noemen, drong de filmmaker aan op voortdurende internationale aandacht op Palestina en het “bijna-dagelijkse geweld” zijn bewoners ervaren.

In een oprechte New York Times On-ed getiteld “Mijn Oscar voor ‘geen ander land’ beschermde me niet tegen geweld,” Ballal beschreef de desillusie die hij voelde om een ​​prijs te accepteren over “een van ‘s werelds belangrijkste fasen” en daarna terug te keren naar zijn Masafer Yatta -regio om te zien dat hij en zijn gemeenschap “nog steeds gevangen zaten in dezelfde slijpende lus van geweld en onderwerping”.

“In een oogwenk was het alsof de Oscars was nooit gebeurd, alsof de prijs niets betekende, ‘herinnerde hij zich aan de aanval.

Ballal schreef dat de aanval eind maart plaatsvond op een “typische Ramadan -avond”. Toen zijn buurman hem vertelde dat kolonisten aanvielen, haastte hij zich om de scène te documenteren en zich later terug te trekken zodra de menigte groeide en hij zich zorgen maakte over de veiligheid van zijn familie. Toen Ballal de soldaten – die hij herkende – naar hem toe zag komen, leidde hij zijn vrouw en drie jonge kinderen binnen en instrueerde haar om de deur niet te openen, wat er ook gebeurt.

“Ze ontmoetten me buiten de deur van mijn huis en begonnen me te slaan en te vervloeken,” schreef hij over de aangrijpende ervaring, “me bespotten als de ‘Oscar-winnende filmmaker’. Ik voelde dat wapens mijn ribben bashen.

De helmer zei dat hij geboeid was, geboeid, geblinddoekt en in een leger Jeep gooide en zo uren doorbracht op een legerbasis. Hij werd een dag later vrijgelaten. “De aanval op mij en mijn gemeenschap was brutaal. Het kreeg grote hoeveelheden persbericht, maar het is op geen enkele manier uniek,” verklaarde hij.

Ballal voegde eraan toe dat zijn gemeenschap ‘niet alleen geweld kent’, de nadruk op de saamhorigheid en levendige levensonderhoud in de dorpen rond zijn geboorteland Susiya. “Het landschap hier is mooi en breed. Jaar na jaar planten we het land en grazen we onze schapen in de velden. Onze ochtenden beginnen met een kopje thee dronken bij zonsopgang terwijl de kuddes genieten van de dauw die nog vers is op het gras.

Hij zei echter dat de dreiging van aanvallen resulteert in altijd aanwezige gevoelens van angst en verlies, en dat hij ondanks zijn Oscar-overwinning ‘hartzeer’ en ‘teleurstelling’ voelde door het gevoel van ‘machteloosheid’.

“Drie weken eerder, op het Oscar -podium, had ik een voorproefje van kracht en mogelijkheid,” schreef Ballal. “Maar hoewel onze film wereldwijde erkenning kreeg, voelde ik dat ik had gefaald – we hadden gefaald – in onze poging om het leven hier te verbeteren. Om de wereld te overtuigen iets dat nodig is om te veranderen. Mijn leven is nog steeds overgeleverd aan de kolonisten en de bezetting. Mijn gemeenschap lijdt nog steeds aan een eindigende geweld. Onze film won een Oscar, maar ons leven is niet beter dan voorheen.”

De regisseur beëindigde zijn op-ed met een oproep tot actie en zei dat hij “hoop” voelde van de reactie Geen ander land Gericht. “Ik weet dat er duizenden en duizenden mensen zijn die nu mijn naam en mijn verhaal kennen, die de naam van mijn gemeenschap en ons verhaal kennen en die bij ons staan ​​en ons steunen. Wend nu niet af,” concludeerde hij.

Geen ander landDie de vernietiging van de bezette Westelijke Jordaanoever van de Masafer Yatta door Israëlische soldaten documenteert, werd geleid door een Palestijns-Israëlisch collectief dat de alliantie onderzocht tussen co-directeur Basel ADRA, een Palestijnse activist, en Yuval Abraham, een Israelische journalist. Rachel Szor, een Israëlische regisseur, heeft ook het project geholpen, dat nog steeds de Amerikaanse distributie mist en bedreigingen heeft doorstaan ​​om het te screenen.

De verovering van ballal was Voor het eerst gepubliceerd door AbrahamWie later gecensureerd de reactie van de Academie tot de aanval, als het lichaam weigerde het geweld ondubbelzinnig aan te konden aan de kaak stellen. Een dringende vergadering op de daaropvolgende terugslag, Pulp zich verontschuldigen Voor de vage brief heeft het over de kwestie vrijgegeven – die niet eens ballal bij naam noemde – nadat meer dan 900 vooraanstaande leden van de Academie de lauwe beweging veroordeelden en opriep tot een sterkere reactie ter ondersteuning van Ballal.

Daarna, het collectief Een gezamenlijke brief opgesteld De leden van de Academie bedanken voor het komen naar de verdediging van Ballal en schreef: “We wilden kort met u delen dat de fysieke staat van Hamdan de afgelopen dagen is verbeterd en hij is thuis met zijn kinderen. De brief die u schreef ter ondersteuning van hem is diep in beweging voor ons, en ook belangrijke politiek, en de aanvallen op de Academe die we niet meer hadden. alleen.”