Generatieve AI heeft een week lang al mijn beslissingen genomen. Dit is wat er is gebeurd.

Verlichting van beslissingsvermoeidheid

Beslissingen waar ik normaal gesproken over zou piekeren, zoals reislogistiek of het plannen van een diner omdat mijn schoonmoeder op bezoek wil komen, regelde AI binnen enkele seconden.

En er werden goede beslissingen genomen, zoals het advies om aardig te zijn tegen mijn schoonmoeder en haar aanbod te accepteren om voor ons te koken.

Ik wilde mijn thuiskantoor al meer dan een jaar opnieuw verven, maar kon geen kleur kiezen, dus heb ik een foto van de kamer aan de chatbots gegeven, evenals aan een AI-remodelleringsapp. “Taupe” was hun beste suggestie, gevolgd door salie en terracotta.

In de verfafdeling van Lowe’s, geconfronteerd met alle denkbare tinten salie, maakte ik een foto, vroeg ChatGPT om voor mij te kiezen en kocht vervolgens vijf verschillende monsters.

Ik heb van elk een streep op mijn muur geschilderd en er een selfie mee gemaakt (dit zou tenslotte mijn Zoom-achtergrond zijn) zodat ChatGPT deze kon analyseren. Het koos voor Secluded Woods, een charmante naam die het had gehallucineerd voor een verf die eigenlijk Brisk Olive heette. (Generatieve AI-systemen produceren af ​​en toe onnauwkeurigheden die de technologie-industrie als “hallucinaties.”)

Ik was opgelucht dat het niet de saaiste kleur had gekozen, maar toen ik dit verhaal met mevrouw Jang deelde op OpenAI, keek ze enigszins geschokt. Ze vergeleek het raadplegen van de software van haar bedrijf met het vragen aan een ‘willekeurige vreemdeling op de weg’.

Ze gaf wat advies voor de interactie met Spark. “Ik zou het als een second opinion behandelen”, zei ze. ‘En vraag waarom. Vertel het om een ​​rechtvaardiging te geven en kijk of u het ermee eens bent.

(Ik had ook mijn man geraadpleegd, die dezelfde kleur koos.)

Hoewel ik tevreden was met de nieuwe look van mijn kantoor, was het vooral fijn dat ik eindelijk de verandering had doorgevoerd. Dit was een van de grootste voordelen van de week: verlichting van beslissingsverlamming.

Net zoals we ons richtingsgevoel hebben uitbesteed aan het in kaart brengen van apps, en ons vermogen om feiten op te roepen aan zoekmachines, zou deze explosie van AI-assistenten ons ertoe kunnen verleiden meer van onze beslissingen aan machines over te dragen.

Judith Donath, een faculteitsmedewerker aan het Berkman Klein Center van Harvard, die onze relatie met technologie bestudeert, zei dat constante besluitvorming een ‘belemmering’ zou kunnen zijn. Maar ze dacht niet dat het gebruik van AI veel beter was dan het opgooien van een munt of het gooien van dobbelstenen, zelfs als deze chatbots de wijsheid van de wereld in zich dragen.

‘Je hebt geen idee wat de bron is,’ zei ze. “Op een gegeven moment was daar een menselijke bron voor de ideeën. Maar het is een maatje geworden.”

De informatie in alle AI-tools die ik gebruikte, had menselijke makers wier werk was geoogst zonder hun toestemming. (Als gevolg hiervan zijn de makers van de tools het onderwerp van rechtszaken, waaronder een rechtszaak die door The New York Times is aangespannen Open AI en Microsoftwegens inbreuk op het auteursrecht.)

Er zijn ook buitenstaanders die de antwoorden van de systemen proberen te manipuleren; de zoekoptimalisatiespecialisten die stiekeme technieken ontwikkelden om bovenaan de ranglijst van Google te verschijnen, willen dat nu ook doen invloed hebben op wat chatbots zeggen. En uit onderzoek blijkt van wel mogelijk.

Mevrouw Donath maakt zich zorgen dat we te afhankelijk kunnen worden van deze systemen, vooral als ze met ons omgaan als menselijke wezens, met stemmen, waardoor het gemakkelijk wordt om te vergeten dat er winstbejagde entiteiten achter zitten.

“Het begint de behoefte om vrienden te hebben te vervangen,” zei ze. “Als je een kleine metgezel hebt die er altijd is, altijd antwoordt, nooit iets verkeerds zegt en altijd aan je kant staat.”