Hoe de Netflix-spin-off een Emmy-sweep trok

Veel echt geweldige kunstwerken door de jaren heen zijn in één take opgenomen. Kijk eens naar de videoclip van Spice Girls voor Wannabe.

Maar veel van de beroemdste voorbeelden – waaronder dat popmeesterwerk uit de jaren 90 – werden in het echte leven eigenlijk niet continu geschoten. In plaats daarvan gebruikten ze gewoon wat slimme bewerking om het eruit te laten zien zoals ze waren geweest.

Een van de vele opmerkelijke dingen over de adolescentie van Netflix, die net verschillende topprijzen heeft gewonnen bij de Emmy Awards, Was dat alle vier de afleveringen van een uur echt in één keer alles in één keer filmen, zonder onderbreking.

De techniek werd op grote schaal geprezen om de kijkervaring meer aangrijpend en meeslepend te maken toen de serie in maart werd vrijgegeven.

Het publiek werd onmiddellijk aangetrokken in de bracing -afbeelding van de show van een tiener die wordt beschuldigd van het neersteken van een vrouwelijke klasgenoot. Maar de serie was veel meer dan een ander procedureel misdaaddrama.

De verkenning van de impact van smartphones en sociale media op tieners veroverde de Zeitgeist en maakte gebruik van de angsten van ouders over de hele wereld.

De breakout-ster van het drama was Owen Cooper, een in Warrington geboren acteur die pas 14 was toen de serie werd gefilmd.

Cooper speelde het centrale personage, Jamie Miller, een schooljongen die abrupt wakker wordt door de politie die zijn huis bestormde in de eerste aflevering van de show.

Ze vinden hem in zijn slaapkamer en plaatsen hem onder arrestatie. “Je maakt een grote fout,” staat erop dat de vader van de jongen, gespeeld door Stephen Graham, die ook de serie samen heeft gemaakt met schrijver Jack Thorne.

Maar terwijl de aflevering zich ontvouwt, is het duidelijk dat er geen fout is. Damning CCTV -bewijsmateriaal bewijst uiteindelijk de schuld van Jamie, en de adolescentie begint zijn belangrijkste vragen te onderzoeken: wat heeft geleid tot deze moord en wat een motief zou kunnen hebben gehad.

Het was een verhaallijn gebaseerd op echte gebeurtenissen. “Ik las een artikel over een jonge jongen die een jong meisje dood had gestoken, en het gaf me een koud,” Graham vertelde Radio X’s Chris Moyles.

Een vergelijkbare maar afzonderlijke tiener die neerstortte, haalden de krantenkoppen slechts een paar maanden later. “En deze twee incidenten waren aan de tegenovergestelde uiteinden van het land,” merkte Graham op.

“En ik dacht gewoon, waarom gebeurt dit? En niet alleen omdat ik een vader ben, maar ik denk dat een mens met een moreel kompas naar die situatie kan kijken en denkt, wat is er aan de hand met de samenleving vandaag dat we in dit tijdperk zijn waar deze jonge jongens jonge meisjes dood steken?”

Graham wist dat het succes van de show zou afhangen van de jonge acteur die gekozen was om Jamie te spelen, en casting -regisseur Shaheen Baig sloeg goud met Cooper – die voor het eerst geïnteresseerd was geraakt in het handelen rond de leeftijd van 10.

In een gezamenlijk interview met Baig, Cooper legde uit: “Ik weet niet waar het vandaan kwam, maar ik vroeg mijn moeder en papa of ik kon gaan gaan gaan naar drama -lessen, en ik denk dat ze er een beetje geschokt door waren omdat ik altijd voetballer wilde worden.

“Ik speel nu nog steeds voetbal en vraag ze toen of ik dramielessen wilde beginnen, het was echt een beetje uit het niets.”

Baig herinnerde zich: “Het was echt (over) om iemand met het emotionele register te vinden om Jamie te kunnen spelen.

“Owen stuurde ons een improvisatietape, en ik herinner me dat ik daar eerst naar keek en dacht,” OK. Hij ziet er geweldig uit op de camera, maar ook zijn improvisatie was echt slim. “Het voelde heel natuurlijk aan.”

Veel van de krantenkoppen rond Cooper beweerden dat hij nog nooit eerder had gehandeld. Maar dat was niet echt waar.

“Het heeft ons een beetje gefrustreerd”, zei dramaverleraar Esther Morgan, die hielp bij het runnen van de wekelijkse waarnemingslessen die Cooper twee jaar in Didsbury, Manchester had gevolgd.

Het adolescentie -team, Ze vertelde BBC News in april, had de dramamobsschool benaderd tijdens het werpen van de serie en vroeg om banden van hun “sterkste noordelijke jongens” te zien.

“Ze bleven terug voor Owen,” herinnerde ze zich. “Hij had gewoon iets.”

Het was waar dat Cooper geen tv- of filmcredits op zijn naam had, maar niet dat hij nooit zijn hand had geprobeerd om te acteren.

Morgan suggereerde zelfs dat Cooper’s comfort met one-take schietpartij deels te wijten was aan de focus van de drama-school op improvisatie.

Toen de show werd gelanceerd, zei Morgan: “Het voelde geweldig, maar ik wist niet dat het zo goed zou zijn als het was, ik had niet verwacht dat er zoveel over zou worden gesproken.”

Gedurende enkele weken domineerde de serie de nieuwsagenda en werd uiteindelijk Netflix’s op een na meest bekeken Engelstalige serie ooit (na het eerste seizoen van woensdag).

“We wilden een vraag stellen die mensen op hun banken, in pubs, op scholen, misschien zelfs in het parlement bracht,” Zei Thorne.

De regering steunde vervolgens het voorstel van Netflix om het drama beschikbaar te stellen voor scholen. Premier Sir Keir Starmer zei dat het behoefte was om het “opkomende en groeiende probleem” aan te pakken die de show heeft opgehaald.

Veel critici deelden het sentiment in hun beoordelingen. “Als je een ouder bent voor een schoolleeftijd … het zal je blodd chillen” zei Anita Singh van de telegraaf. Het is een drama dat zo rustig verwoestend is dat ik het niet heel lang zal vergeten. “

Het is duidelijk dat Emmy -kiezers het ook niet vergeten. De impact van de show was zo onmiskenbaar dat het werd gezien als de Dead-Cert voor de beste beperkte serie.

Zelfs Colin Farrell’s pijnlijke maanden Doorgebracht in een hete en zware bodysuit en onder hectare protheses voor Batman spin-off De pinguïn waren er geen partij voor.

De overwinning van Adolescence dit jaar vervolgt de winnende reeks van Netflix, nadat een andere van hun andere waterkoeler hits, Baby Rendier, in 2024 verschillende prijzen mee naar huis nam.

Je kunt verwachten dat adolescentie zijn awards -succes voortzet in volgend jaar bij de Golden Globe, SAG en BAFTA TV Awards. Cooper kon zijn Emmys Tuxedo beter terugbrengen naar de dry-reiners.

De show heeft misschien de gevaren van sociale media benadrukt – maar het succes ervan is ook iets te danken.

Verschillende scènes uit de serie gingen viral, van de eerste arrestatie in het begin tot de camera die volgt op een leerling die het klaslokaal uit een raam in aflevering twee ontvluchtte. Beide momenten werden versterkt door de schietstijl met één take.

“De choreografie van camera en lichamen, als je erover wilt overwegen, is opmerkelijk, navigeren door menigten en gangen en openbare plaatsen met onmogelijke genade,” merkte de LA Times op.

“Lange, ononderbroken scènes laten ook een uitstekende cast toe om in karakter en het moment te duiken.”

Maar de derde aflevering van de show, een kamerstuk waar Jamie een uur doorbrengt met een kinderpsycholoog, was misschien het hoogtepunt. Nauwelijks andere personages verschijnen als Briony (gespeeld door Erin Doherty) zachtjes Probes Jamie.

Cooper runt de volledige handelende handschoen – van kwetsbaar naar woedend, eigenwijs tot radeloos. Rekening houdend met het feit dat Cooper alleen op het scherm verschijnt in twee van de vier afleveringen van Adolescence, was het waarschijnlijk deze uitvoering die zijn Emmy verzegelde.

Maar de acteerprestaties werden over de hele linie geprezen – met Doherty en Graham die beiden wonnen voor hun respectieve rollen, terwijl de show ook prijzen won voor zijn schrijven en richting.

Na het filmen van de adolescentie zei Cooper dat hij had besloten: “dat ik dit de rest van mijn leven gelukkig zou doen. Ik denk dat de adolescentie de perfecte start voor mij was”.

“Ik denk dat ik veel geluk heb gehad om er deel van uit te maken,” ging hij verder. “Ik wilde gewoon de kans met beide handen grijpen. Ik ging daar naar binnen en wilde gewoon leren. Ik wilde het werk echt doen. En ik neem dat in elke andere baan die ik ooit zal doen, ooit.”

Net als de heer Bates versus het postkantoor een jaar eerder, was de adolescentie niet alleen succesvol, maar had een real-world impact. Het was een van die zeldzame succesverhalen waar tv -executives van dromen.

Maar laten we dingen in perspectief houden. Het was geen wannabe.