Jim Morrison skiet als eerste de Hornbein Couloir van de Everest af – DW – 16/10/2025

Op 15 oktober 2025, op het hoogste punt op aarde, de top van Mount Everest op 8.849 meter hoogte verstrooide de Amerikaanse skibergbeklimmer Jim Morrison de as van zijn partner, Hilaree Nelson, die drie jaar geleden omkwam bij een dodelijk ongeval. Tijdens een poging tot ski-afdaling vanaf de achtduizender Manaslu in Nepalze kwam terecht in een kleine lawine nabij de top en viel dood.

Nadat hij even op de top van de Everest had gestaan, trok Morrison zijn ski’s aan en begon zijn afdaling door de “Supercouloir” van de North Face, een combinatie van twee ongeveer 50 graden steile rotsgeulen gevuld met sneeuw en ijs.

Vier uur en vijf minuten later bereikte Morrison de basis van het gezicht op ongeveer 6.000 meter op de Central Rongbuk-gletsjer. Nooit eerder had iemand met succes op ski’s de afdaling langs de noordwand aan de Tibetaanse kant van de Mount Everest afgelegd. Slechts weinigen hadden het zelfs maar geprobeerd.

Eerbetoon aan overleden partner

“Toen ik uiteindelijk de bergschrund (de scheur tussen de basis van de muur en de gletsjer) overstak, huilde ik. Ik had zoveel geriskeerd, maar ik leefde nog”, vertelde Morrison aan een verslaggever van zijn sponsor, National Geographic. ‘Het voelde als een eerbetoon aan Hilaree, iets waar ze trots op zou zijn geweest. Ik voelde haar echt bij me en moedigde me aan.’

Elf andere klimmers waren met Morrison door het supercouloir naar de top geklommen – vermoedelijk met zuurstof uit flessen, anders zou dit waarschijnlijk zijn gemeld. Onder hen bevonden zich berggidsen van de in de VS gevestigde commerciële expeditie-operator Alpenglow Expeditions, ervaren sherpa’s uit Nepal die de klimroute met touwen beveiligden, en een cameraploeg onder leiding van Oscar-winnende documentairemaker en bergbeklimmer Jimmy Chin.

Uiterst moeilijk en gevaarlijk

Voorheen had slechts een handjevol klimmers de route onder de knie, die in 1980 door de Japanners werd geopend – de laatste keer 30 jaar geleden. Het is technisch zeer veeleisend en extreem gevoelig voor lawines. In 2002 stierf de Fransman Marco Siffredi terwijl hij probeerde erop te snowboarden. Zijn lichaam is nooit gevonden.

“Het was een mix van survivalskiën en daadwerkelijk shredden”, zei Morrison na zijn succesvolle afdaling. In de zogenaamde Hornbein Couloir – vernoemd naar Tom Hornbein, de eerste persoon die de Everest beklom vanaf de westelijke bergkam in 1963 – in de bovenloop van het gezicht moest de 50-jarige Morrison ooit zijn ski’s losmaken en 200 meter naar beneden abseilen over kale rotsen.

“Sommige secties waren soepel genoeg voor echte bochten”, zegt Morrison. ‘Anderen zaten vol sporen en werden anderhalve meter op en neer geheven, als bevroren golven.’

Derde poging

Het was Morrisons derde poging tot een ski-afdaling langs de bijna 3.000 meter hoge noordwand van de Everest. In 2023 verleenden de Chinees-Tibetaanse autoriteiten hem pas zo laat in de herfst een klimvergunning dat zijn team simpelweg geen tijd meer had.

In 2024 eindigde de expeditie voortijdig nadat een Nepalese klimmer op bijna 8.000 meter hoogte door een kleine lawine werd getroffen en zijn dijbeen brak toen hij op het touw viel. Hij werd gered, hersteld en was nu een van de klimmers die met Morrison de top bereikten.

Tijdens de expeditie van vorig jaar vond het team de menselijke resten van de Britse bergbeklimmer Andrew Irvine, die sinds 1924 vermist was, aan de voet van de North Face van de Everest: een voet in een schoen, met een naamplaatje op zijn sok. Irvine en zijn metgezel George Mallory stierven 101 jaar geleden toen ze voor de eerste keer probeerden de Everest te beklimmen. Mallory’s lichaam werd in 1999 gevonden.

Eerste afdaling aan de noordzijde

De eerste ski-afdaling aan de Tibetaanse noordkant van de berg werd in 1996 gerealiseerd door Hans Kammerlander uit Italië. Hij was de normale route via de noordoostelijke bergkam opgestegen – zonder steun van de sherpa en zonder zuurstofflessen – en was langs dezelfde route naar beneden geskied. Door sneeuwgebrek moest Kammerlander echter op verschillende secties zijn ski’s verwijderen.

In 2000, aan de Nepalese zuidkant van de Everest, was de Sloveense Davo Karnicar de eerste die volledig op ski’s via de normale route naar het basiskamp afdaalde, nadat hij met een ademhalingsmasker was opgestegen.

Drie weken geleden bereikte de Poolse skibergbeklimmer Andrzej Bargiel deze prestatie voor het eerst zonder zuurstofflessen aan de Nepalese kant van de berg. Tijdens de beklimming werd hij echter bijgestaan ​​door verschillende Nepalese bergbeklimmers die ademhalingsmaskers droegen.

Dit artikel is oorspronkelijk in het Duits gepubliceerd.

Bewerkt door: Jonathan Harding