‘Kom hier niet om af te bouwen’

“Het eerste wat ik heb gezegd: ik kom hier niet om af te bouwen en te chillen. Ik heb ambitie en ik wil hier slagen met het team, maar ook zelf alles eruit halen en stappen maken. Als voetballer, maar ook in leiderschap. Ik hoop belangrijk te zijn.”

Oranje-international Jill Roord ruilde topclub Manchester City deze zomer in voor een verrassende terugkeer naar FC Twente. Het is een veelbelovend vooruitzicht na het mislukte EK, waar Nederland roemloos in de groepsfase werd uitgeschakeld.

Roord: “Het was natuurlijk een teleurstellend EK. En dat doet best effe zeer, daar heb je best even last van, want je leeft naar zoiets toe. Maar dat is geweest en heb ik achter me gelaten.”

Dat al in de aanloop naar het toernooi de energie uit het team aan het wegvloeien was, zoals KNVB-directeur Nigel de Jong zondag opperde, kan Roord niet bevestigen. “Ik ben een tijd geblesseerd geweest en toen ik er weer bij kwam, was ik heel erg gefocust om in het team te komen en te voetballen. Dus ik heb daar niet zo naar gekeken.”

Na vijf jaar FC Twente en 57 doelpunten in 106 competitieduels verkaste Roord in 2017 naar Bayern München. Na omzwervingen langs topclubs Arsenal, VfL Wolfsburg en Manchester City is ze nu op 28-jarige leeftijd al terug in de eredivisie bij landskampioen Twente, dat de competitie op 6 september opent bij sc Heerenveen.

En dat stemt haar blij. “Het is heel fijn om hier te zijn en hier te spelen en ook te weten dat ik niet meer iedere keer weer terug moet. Ik kan mij nu lekker focussen op voetballen en daar plezier in hebben.”

Want daar ontbrak het aan, had ze al eerder laten weten. “Als je in het buitenland voetballer bent en het elke dag alleen maar daar om draait, kun je op een gegeven moment het normale leven en je eigen mensen en het geluk verliezen.”

Dat ze de juiste beslissing had genomen, voelde ze al zodra de handtekening onder het driejarig contract was gezet. “Ik wist natuurlijk dat het eraan ging komen, maar ik voelde meteen heel veel energie. Ik kende letterlijk niemand persoonlijk hier, maar het voelt absoluut als thuis.”

Natuurlijk merkt ze verschillen met Manchester City, waar ze afgelopen twee seizoenen voetbalde. Binnen de lijnen, maar ook zeker daarbuiten. Zo haalt het terrein van amateurclub Sparta Enschede, waar de Twente-vrouwen hun trainingen afwerken, het bij lange na niet bij de faciliteiten die Roord bij haar buitenlandse werkgevers aantrof.

“Zeker. Dat heb ik de afgelopen acht jaar meegemaakt. Maar dat is ook niet alles, kan ik je vertellen. Het is leuk, maar hoe je je voelt en hoe je het hebt, is uiteindelijk belangrijker dan een iets beter of slechter veld.”

Qua beleving en ambitie verschillen Twente en City veel minder, aldus Roord, die zich met haar 111 caps en 30 interlandgoals gerust de vedette van de Tukkers mag noemen. “Nou, zo zie ik mezelf niet. Ik ben wel een van de oudsten en heb veel ervaring. Ik denk dat daar een mooie rol voor mij ligt. Ik kan het team helpen.”

Afgelopen maandag was ook haar vriendin Pien Sanders in het nieuws als aanvoerder van de Nederlandse hockeyvrouwen die deze week hun Europese titel hopen te prolongeren. Het duel met gastland Duitsland werd met 5-1 gewonnen.

“Het was haar 150ste interland. Dus dat was wel bijzonder. Ze scoorde twee keer en dat doet ze niet zo vaak. Ik vroeg: heb je genoten? Het is bij hen bijna vanzelfsprekend dat ze winnen, maar ze zei dat deze wedstrijd waarschijnlijk wel in haar top drie komt.”

Scoren doet Roord met grote regelmaat, maar dat behoorde nooit tot Sanders’ kwaliteiten.

“Ja, dat zeiden haar ouders ook al: dat ik een goede invloed heb wat dat betreft. We lijken als speler wel enigszins op elkaar lijken, alleen ben ik iets aanvallender ingericht.”