Mee met de enige trein die woensdag rijdt, van Amsterdam naar Schiphol en terug. ‘Ik heb net twaalf uur gevlogen, dit meen je toch niet’

Uitgestorven perrons, gesloten winkels en een zo goed als verlaten centrale hal, waar duiven het qua aantal winnen van mensen. Het normaal zo drukbezochte station Amsterdam Centraal lijkt een spookstad. Op enkele verdwaalde zielen na.

Door een landelijke staking van het openbaar vervoer tegen geplande bezuinigingen op sociale zekerheid, georganiseerd door vakbonden FNV en CNV, rijden er woensdag geen treinen in Nederland. Dat geldt ook voor treinen die naar het buitenland gaan. Toch is er één trein die wel rijdt.

De Sprinter tussen Amsterdam Centraal en Hoofddorp rijdt vier keer per uur en komt langs de luchthaven Schiphol. NRC nam in de ochtendspits de enige trein in Nederland die reed.

07.39 uur – Amsterdam Centraal

„Ladies, are you good?” Een NS-medewerker loopt naar drie vrouwen bij de toegangspoortjes van station Amsterdam Centraal. Ze moeten met de trein naar Berlijn, zegt de Filippijnse Marina L Careng in het Engels. De medewerker schudt haar hoofd: „Nothing goes from here.” De Filippijnse gelooft er niets van. „Nee, maar mijn trein vertrekt wel”, houdt ze vol tegen de NS-medewerker.

Na enig verbaal getouwtrek geeft L Careng zich gewonnen. Ze belt haar neefje. „Die woont in Duitsland, maar wil ons vast ophalen. Het is maar vier uur met de auto naar waar hij woont. En daarna is het vier uur rijden naar Berlijn. Dat vindt hij niet erg, denk ik.”

Verderop in het station, in de hal tussen de perrons, is het rond dit tijdstip normaliter een drukte van jewelste. Nu ligt er een pak kranten op de grond voor een gesloten boekenwinkel. Een eindje verder slapen drie mannen op bankjes in de verder lege hal.

Zoom in

08.18 uur – in de Sprinter naar Schiphol

Op het perron van Amsterdam Centraal is het contrast met het stille station groot. Alle passagiers stappen uit – dit is het eindstation – en wachtenden op het perron stappen in. De overwegend lege trein, met enkele tientallen mensen, stopt naast Schiphol ook op Amsterdam Sloterdijk en Amsterdam Lelylaan.

Er zitten voornamelijk passagiers die naar de luchthaven moeten. Slechts een enkeling stapt eerder uit.

08.45 uur – op Schiphol

In de vertrekhal helpt grondstewardess Lynn Tielenburg (20) vakantiegangers met hun boardingpass. „Helemaal goed. U vliegt businessclass, u kunt doorlopen.” Haar dienst begon om half vijf die ochtend, maar voor de zekerheid kwam ze een half uur eerder. Ze woont in Ouderkerk aan de Amstel, veertien minuten met de auto. „Mijn moeder bracht me, dat was heel fijn. Ik wist niet zeker hoe druk het zou zijn op de weg, dus vandaar ging ik eerder. Gelukkig was het rustig en woon ik dichtbij.”

Bij de treinkaartjesautomaten is het een komen en gaan van teleurgestelde toeristen. Op elk automaat is een A4 geplakt, met uitleg over de staking in het Nederlands en Engels.

Zoom in

Een groep van vijf vrienden uit Oekraïne kijkt vertwijfeld naar de mededeling. Mykyta vertelt dat ze een overstap hebben en pas ’s avonds naar Griekenland vliegen. Hij wijst naar Olena en zegt in het Engels: „Zij heeft het over een ‘haringsandwich’, dat blijkbaar typisch Nederlands is. Dat wilden we eten in Amsterdam. En vervolgens weer terug naar Schiphol.”

Een taxi van Schiphol naar Amsterdam is een ritje van ongeveer twintig minuten. Gewoonlijk kost dat 50 euro, maar door de staking is dat nu 80 euro. Mykyta: „Veel te duur.” Zodra ze van een NS-medewerker horen dat de trein naar Amsterdam Centraal wel rijdt, halen de vrienden opgelucht adem. De plannen voor het broodje haring kunnen blijven staan.

Zoom in

09.22 uur – in de sprinter naar Amsterdam

Stewardess Liz van Buren is op weg naar huis. Ze woont in de Beemster, buiten Amsterdam, en neemt de trein naar station Lelylaan. „Vanaf daar zou de bus naar mijn huis moeten rijden. Het is nog onzeker of die echt rijdt. Als er ineens meer buschauffeurs staken, dan is er geen bus. Dat stond op de site van de busmaatschappij.” En als de bus niet rijdt? „Dan weet ik het niet.”

Van Buren verwacht niet dat de staking succes heeft. „Het duurt maar één dag, dat gaat niks uithalen, denk ik. Pas als het maanden zou duren, heeft het effect. Nu zal premier Jetten vanavond wel zeggen dat het allemaal goed is gegaan en er niks ergs gebeurd is vandaag.”

Een paar meter links van Van Buren staat de Amerikaanse James Gerard. Hij woont een paar jaar in Nederland en komt net terug van een bezoek aan San Francisco. Met twee koffers en een weekendtas is de Amerikaan goed bepakt.

Hij is van plan de trein te nemen naar Amsterdam Zuid en vanaf verder te gaan met de metro naar huis. Alleen: die rijden allebei niet. Gerard staart een moment zichtbaar verslagen uit het raam. „Ik heb net twaalf uur gevlogen, dit meen je toch niet.”

Zoom in

09.38 uur – Amsterdam Centraal

Eenmaal terug op het station in de hoofdstad staat een enkele passagier te wachten om de trein te betreden die weer naar Hoofddorp gaat. Zo ook student Claire Hartwijk. Ze woont in Amsterdam, maar moet naar haar ouders in Leiden. „Dat kan gewoon niet, dat is zo stom. Ik moet morgen ook werken, dus ik moet echt naar Leiden. Maar gelukkig wil mijn moeder me van Schiphol halen met de auto.”

Vrienden van haar hebben minder geluk, zegt ze. „Hun ouders wonen in Haarlem en er gaan ook geen bussen die kant op. Er zat maar één ding op voor hen: fietsen van Amsterdam naar Haarlem.”

Zoom in

Geef cadeau





Deel





Mail de redactie