Overlijden Andy Kershaw: Voormalig BBC Radio 1 DJ en Live Aid-presentator sterft op 66-jarige leeftijd
Voormalig BBCRadio 1 DJ Andy Kershaw, die de show mede presenteerde Live hulp dekking in 1985, is overleden, 66 jaar oud.
De familie van Kershaw maakte bekend dat de omroeporganisatie stierf maanden nadat hij zijn diagnose van kanker had gedeeld waardoor hij niet meer kon lopen. Hij werd gediagnosticeerd in augustus 2025.
Hij werd vooral bekend vanwege zijn vijftien jaar durende optreden op Radio 1, waar hij een voorvechter was van de wereldmuziek.
De presentator had een behandeling ondergaan waaronder chemotherapie, radiotherapie, fysiotherapie en “veel scans en pijnstillers”, deelde zijn vriend en podcastproducent Peter Everett in januari op Facebook.
Hij deelde een bericht van Kershaw zelf, die zei: “Ik ben in een goed humeur, voel me erg positief en plan een nieuwe podcast.
“Ik ben vastbesloten niet te sterven voordat Benjamin Netanyahu, Vladimir Poetin, Donald Trump en Ant’n’Dec. Dat zou mij een tijdje op de been moeten houden.”
Kershaw, de broer van collega-omroeper Liz Kershaw, geboren in Rochdale, groeide op als fan van artiesten als Bob Dylan en ging naar de universiteit met als doel journalist te worden.
Nadat hij in 1984 in Londen aankwam, waar hij een baan kreeg als roadie en chauffeur voor singer-songwriter Billy Bragg, werd hij aangenomen als nieuwe presentator voor BBC 2’s Fluittest.
Vervolgens zette hij zijn eigen show op Radio 1 het jaar daarop, dat hij vijftien jaar lang presenteerde voordat hij werd ontslagen, zoals op zijn website staat, “om te worden vervangen door een ander dansmuziekprogramma”.
Kershaw ging werken bij Radio 3 en maakte daar ook reisdocumentaires voor Kanaal 4.
Hij werd een vaste waarde in de roddelbladen in 2008 nadat zijn 17-jarige huwelijk eindigde vanwege ontrouw van zijn kant, wat hij toegaf.
Zijn ex-vrouw, Juliette Banner, verliet hem en kreeg een gerechtelijk bevel om hem weg te houden van hun twee kinderen; Kershaw overtrad herhaaldelijk de voorwaarden van het bevel en werd drie keer gevangengezet voordat hij op de vlucht ging.
Hij ontwikkelde uiteindelijk een alcoholverslaving en was tijdelijk dakloos: “Niemand, zelfs mijn bondgenoten binnen de serieuze media niet, nam de moeite om te kijken naar wat er werkelijk aan de hand was.” vertelde hij De onafhankelijke destijds. “Het enige wat ik wilde was mijn kinderen zien, dus waarom zat ik in de gevangenis? Waarom was ik op de vlucht? Het was belachelijk, krankzinnig.”
In 2012 publiceerde hij een autobiografie, getiteld Geen uitschakelaarwaarin zijn onwaarschijnlijke opkomst via de Britse media werd beschreven, waaronder zijn werk als oorlogscorrespondent.
“Het is een onverzadigbare nieuwsgierigheid, eigenlijk een nieuwsgierigheid,” vertelde hij De onafhankelijke dat jaar van zijn benadering van muziek en leven. “Ik denk dat Radio 1 aanvankelijk nog een (John) Peel wilde, maar ik raakte al snel verveeld door die vreselijke, saaie demotapes die ik ontving van indie-acts uit Liverpool, vooral toen ik echt fantastische, verbazingwekkende muziek begon te ontdekken uit Malawi, Congo en Zuid-Afrika.
“Zoals ik het zag, was dit muziek die een aantrekkingskracht zou hebben tot ver buiten de kring van Afrikaanse muziekliefhebbers. En de brieven die ik ontving van enthousiaste luisteraars suggereerden dat ik gelijk had.”
