Puzzelmeester Will Shortz puzzelt zijn herstel na een beroerte in elkaar

CNN
—

Op een zondagavond in februari, Wil Kortz zat thuis aan zijn bureau in Pleasantville, New York, toen hij naar links leunde en besefte dat hij niet meer rechtop kon zitten.

“Ik wist meteen dat ik een beroerte had gehad”, vertelde hij aan CNN.

De beroerte vond plaats aan de rechterkant van zijn hersenen, waardoor de linkerkant van zijn lichaam “volledig arbeidsongeschikt” werd en zijn spraak onduidelijk werd, zei Shortz, 72.

Het had geen invloed op zijn vermogen om puzzels op te lossen en te maken, zei hij – een geschenk voor de miljoenen mensen die van zijn werk genieten als de kruiswoordraadsel-editor van de New York Times en de puzzelmeester van NPR’s ‘Weekend Edition Sunday’, rollen die hij al tientallen jaren vervult.

Met een rechterhersenletsel “zal zijn vermogen om de juiste woorden te zeggen, te schrijven en te gebaren, en die dingen te begrijpen, waarschijnlijk niet worden aangetast”, zegt dr. Sanjay Gupta, een praktiserend neurochirurg en hoofd medisch correspondent van CNN. Maar de andere kant van het lichaam is aangetast, waardoor Shortz zwakte aan zijn linkerkant kreeg.

Slagen zijn veroorzaakt wanneer een bloedstolsel de bloedtoevoer naar de hersenen blokkeert of, minder vaak, wanneer een bloedvat scheurt en een bloeding in de hersenen veroorzaakt. Naar schatting krijgen jaarlijks bijna 800.000 mensen in de Verenigde Staten een beroerte. volgens aan de Amerikaanse Centers for Disease Control and Prevention, en ruim 165.000 mensen sterven aan een beroerte, waardoor het een van de leidende doodsoorzaken.

Patiënten kunnen, zelfs volledig, herstellen met behulp van maandenlange revalidatiewerkzaamheden.

Acht maanden na zijn herstel zei Shortz dat hij zich “geweldig voelt, maar het is gewoon dat mijn lichaam nog niet perfect is.” Hij deelde met CNN de details van zijn revalidatie, wat hij vanaf het begin anders had willen doen en hoe de strategieën die hij gebruikt om kruiswoordpuzzels aan te pakken hem door enkele van de moeilijkste delen van het herstel hebben geholpen.

Die avond in februari wist Shortz dat hij snel een spoedbehandeling nodig had. Maar omdat het winter was en hij zich had aangekleed voor een potje tafeltennis – nog een van wat hij zijn ‘obsessies’ noemt – besloot hij warmere kleding aan te trekken en naar het toilet te gaan voordat hij naar het ziekenhuis ging.

Het was daar dat hij “op de grond in elkaar zakte”, zei hij. Zonder zijn telefoon en niet in staat om weer op te staan ​​of zelfs maar te kruipen, begon Shortz zich zorgen te maken. Maar op de een of andere manier zei hij dat hij ‘als een worm op mijn rug’ zijn kantoor binnen kon kronkelen om zijn telefoon te pakken en zijn partner te bellen, die onmiddellijk kwam en een ambulance belde.

Zelfs met de 15 minuten die hij op de grond doorbracht, was hij binnen een uur in het ziekenhuis, zei Shortz. Dergelijke snelle zorg, zo benadrukken deskundigen op het gebied van beroertes, is van cruciaal belang.

‘Tijd is een brein’, zei hij Dr. Michelle Lineen neuroloog in het Mayo Clinic Hospital in Jacksonville, Florida. “Voor elke minuut dat er vertraging optreedt bij de presentatie bij een dokter of op de eerste hulp, worden er ongeveer 2 miljoen neuronen sterven.”

Lin zei dat ze mensen die vermoeden dat ze een beroerte hebben gehad, aanbeveelt om 911 te bellen voor een ambulance om zo snel mogelijk spoedeisende hulp te krijgen.

Eén manier om symptomen van een beroerte te herkennen, zei ze, is door het geheugensteuntje te gebruiken BEVESTIG Het staat voor:

Als mensen veranderingen in evenwicht of gezichtsvermogen, zwakte of gevoelloosheid in hun gezicht of armen, of problemen met spraak opmerken, is het belangrijk om zo snel mogelijk spoedeisende hulp te zoeken, benadrukte Lin.

Shortz zei dat hij meer dan een week op de spoedeisende hulp in het ziekenhuis heeft doorgebracht, waar stafmedewerkers hem ‘zo snel als ze konden’ weer op de been hielpen. Van daaruit bracht hij enkele weken door in een revalidatiecentrum waar hij zowel bezigheids- als fysiotherapie deed, voordat hij voor een maand naar een ‘subacute’ instelling verhuisde. Daar deed hij elke dag 2,5 tot 3 uur therapie.

“Dat is het soort fysiotherapie en bezigheidstherapie waarvan we hopen dat al onze patiënten deze kunnen krijgen,” zei hij Dr. S. Andrew Josephsonprofessor en voorzitter van de afdeling Neurologie aan de Universiteit van Californië in San Francisco. “Het is een lang proces om de hersenen te laten herstellen en opnieuw te bedraden, maar we hebben steeds meer wetenschap die ons vertelt dat dit soort agressieve rehabilitatiebenaderingen uiteindelijk mensen helpt betere resultaten te bereiken.”

Eén ding dat Shortz wenste dat hij anders had gedaan, is zijn linkerarm net zo vroeg en net zo veel trainen als hij aan al het andere werkte. Aanvankelijk, zei hij, behandelde hij het alsof je een blessure zou behandelen die rust nodig heeft om vanzelf te genezen.

“Ik heb er niet veel gebruik van gemaakt”, herinnert hij zich. “Maar als je een beroerte hebt gehad, wil je dat je hersenen opnieuw verbinding maken of een nieuwe verbinding maken met je neuronen, je zenuwstelsel. Ik had dus vanaf het begin mijn arm zoveel mogelijk moeten gebruiken.”

In april werd Shortz geconfronteerd met een belangrijke gebeurtenis, een gebeurtenis die hij niet had gemist sinds hij de onderneming in 1978 oprichtte: de jaarlijkse Amerikaans kruiswoordpuzzeltoernooi. Hij verliet de subacute revalidatiefaciliteit, ging naar huis en ging in een rolstoel naar het toernooi.

“Ik ben zo blij dat ik dat gedaan heb”, zei Shortz. “Toen ik met bijna duizend mensen de balzaal binnen werd gereden, klonk er een staande ovatie, wat zeer de moeite waard was.”

Sindsdien, zei Shortz, zette hij de therapie zeven dagen per week voort. Hij doet twee keer per week poliklinische fysiotherapie en ergotherapie in een nabijgelegen ziekenhuis, werkt samen met een therapeut thuis en gaat naar een plaatselijke plaats genaamd Revalidatiem dat heeft een aanpak waar hij vooral van houdt: “Je speelt spelletjes en doet oefeningen”, zei Shortz. Hij is ook blijven tafeltennissen.

Op die manier variëren van oefeningen is een belangrijk onderdeel van het versterken van de hersenen, zei Gupta.

“De beste manier om de hersenen te oefenen is door verschillende delen ervan te bewerken – dus het toevoegen van beweging, zoals Will, en het doen van nieuwe activiteiten is wat ervoor zorgt dat de hersenen groeien en op een optimaal niveau blijven werken,” zei hij.

Shortz zei dat hij nu met een stok kan lopen en zijn linkerhand enigszins kan gebruiken, en hij voelt dat hij nog steeds vooruitgaat.

“Ik heb gehoord en gelezen dat alle vooruitgang die je kunt boeken bij het herstel van een beroerte binnen drie tot zes maanden zal plaatsvinden”, zei hij. “Veel slachtoffers van een beroerte hebben mij sindsdien geschreven dat dat niet waar is, dat je vooruitgang blijft boeken, eigenlijk de rest van je leven.”

Het is waar dat het herstel verder kan gaan dan wat eerder werd gezien als het “gouden venster” van de eerste zes maanden, zei Lin. “Ik denk niet dat er een tijdstempel op het herstel staat, omdat onze hersenen eigenlijk behoorlijk plastisch zijn”, zei ze.

Josephson was het daarmee eens. “We weten dat de hersenen nog vele jaren blijven genezen”, voegde hij eraan toe.

Shortz zei dat de moeilijkste tijden in zijn herstel waren toen hij een plateau bereikte en zich begon af te vragen: “Is dit hoe ik de rest van mijn leven zal moeten zijn?”

In die tijd, zei hij, ‘is het net als elke keer dat je met een probleem wordt geconfronteerd dat onoverkomelijk of heel complex lijkt: het enige dat je moet doen, is er gewoon een klein onderdeel uit kiezen en daaraan werken.’

“Ik ben hier altijd aan blijven werken, en dan heb ik een nieuwe doorbraak”, zei Shortz.

Als dat veel lijkt op de manier waarop je een kruiswoordpuzzel probeert op te lossen, is dat geen toeval.

‘Net als bij het oplossen van een kruiswoordraadsel,’ zei Shortz, ‘zelfs als je bepaalde dingen niet weet die in de puzzel staan, pak dan aan wat je wel weet. Haal die onder uw riem. En elk ding dat u doet, zal leiden tot iets anders dat u kunt doen. En als je daarna de puzzel hebt opgelost, denk je: ‘Wauw, ik wist niet dat ik dat kon.’