Grietje (60) heeft dissociatieve stoornis DPDR: ‘Zelfs mijn spiegelbeeld in de spiegel is een vreemde voor mij’
angsten (blijven) onder ogen zien
“Toen ik die specifieke angst onder controle kreeg, diende de volgende zich weer aan: angst voor het openbaar vervoer. Ik werd onredelijk bang voor aanvallen en zag de trein als iets megagevaarlijks. Ook al was ik net weer begonnen met school en moest ik elke dag de trein nemen. Gelukkig heb ik het uiteindelijk weer onder de knie. Het treinverkeer gaat inmiddels weer goed, maar vliegen blijft spannend. Dat doe ik liever niet.
Naast de therapie speelde mijn vriend een grote rol in de aanpak van mijn angststoornis. Ik ben hem enorm dankbaar, omdat ik weet dat het niet altijd gemakkelijk is om hiermee om te gaan. Zoiets zeg je niet op de eerste date, dus ik ben blij dat het hem niet heeft afgeschrikt.
We wonen nu samen en hebben een zoontje van zes maanden. Het leven ziet er een stuk helderder uit. Ik studeerde af en ging fulltime werken, wat mij vreemd genoeg ook hielp. Opeens had ik gewoon geen tijd meer om bij al die angsten stil te staan.”
‘Je bent niet gek’
“Er zijn nog steeds triggers als er dingen gebeuren die buiten mijn normale ritme vallen. Verhuizingen, vakanties… Maar dankzij de therapie weet ik ze te herkennen en vooral weet ik dat het overgaat. Ik verzand minder snel in doemscenario’s en accepteer nu dat ik het even met die vervelende gedachten moet doen. Mijn angststoornis heeft mij ook veel gebracht: ik heb mezelf goed leren kennen en weet nu beter hoe ik over mijn gevoelens moet praten.
Natuurlijk was het soms eenzaam. Ik zat thuis terwijl iedereen bezig was met studeren en ik hoorde niets van mijn vrienden. Dat vond ik vervelend. Het voelde alsof het niemand iets kon schelen. Later begreep ik dat ik er zelf nooit over begonnen was en niet goed kon uitleggen wat er aan de hand was. Nu ik dat kan, is er veel meer openheid en begrip.
Ik deel hier mijn verhaal omdat ik zelf de herkenning echt miste. Ik kende niemand met hetzelfde probleem en dacht eerst echt dat ik gek werd. Dus als je dit leest en je herkent jezelf in mijn verhaal: jij bent het niet. Je bent niet gek. Schaam je niet, zoek hulp en weet dat het echt beter kan.”
Deze maand staat in het teken van geestelijke gezondheid. Je leest erover in het magazine en op LINDA.nl en we hebben in samenwerking met Hanna Verboom een podcast gemaakt: Goed in je hoofd. Daarin praat ze onder meer met Joshua Nolet en Jet van Nieuwkerk over hun psychologische variaties. Volg LINDA. op Instagram zodat je niets mist en bestel het nieuwe magazine via onderstaande knop.
Indy heeft een angststoornis: ‘Ik wil niet dat iemand mijn baby vasthoudt’
