Meld u aan voor de slaap van CNN, maar betere nieuwsbriefreeks. Onze zevendelige gids heeft nuttige tips om een betere slaap te bereiken.
Baland Jalal Lag in bed doodsbanghet ervaren van zijn eigen echte horrorfilm.
Nieuw wakker, de 19-jarige kon zijn omgeving zien, maar kon niet bewegen of spreken, en hij wist niet waarom.
Hij dacht: ” Mijn God, wat moet ik doen? ” Jalal, nu 39, zei over dat moment in 2005. ‘Ik probeerde mijn moeder (en) papa te noemen, maar er zouden geen woorden uit mijn keel komen. … Ik had deze onheilspellende aanwezigheid van een monster en het tilde mijn benen op en neer.
“Het wurgde me en probeerde me te doden. En ik was 100% zeker dat ik zou sterven,” voegde Jalal eraan toe. “Het voelt letterlijk alsof al het kwaad van het universum in een bubbel is gecondenseerd, en het is in je slaapkamer.”
Dit type hallucinatie is een kenmerk voor veel mensen met slaapverlamming.
Het komt voor tijdens overgangen in of uit een snelle oogbeweging, of REM, slaap, vergelijkbaar met een file op een druk kruispunt – je hersenen, wakker en alert, en lichaam, nog steeds in slaap en geïmmobiliseerd, in botsing, zei Dr. Matthew P. Walker, directeur van het Centre for Human Sleep Science aan de Universiteit van Californië, Berkeley, via e -mail.
Na diepe slaapREM -slaap is de volgende kritische fase van slaapcycli, gekenmerkt door meer dromen die ook extra levendig en levensecht is, en door snellere hartslag en ademhaling. Het is essentieel voor geheugen, concentratie, stemmingsregulatie en immuunfunctie.
De ervaringen van Jalal stuwen hem om dit fenomeen over de hele wereld te bestuderen. Hij wilde de oorzaak van slaapverlamming ontdekken, zei hij, en waarom sommige mensen met de diagnose “deze krachtige ontmoetingen hebben waar het aanvoelt als kwaad van epische proporties.”
Hij heeft sindsdien een doctoraat in de psychiatrie behaald en is nu onderzoeker op de afdeling psychologie van de Harvard University en een toonaangevende expert in slaapverlamming. Hij behandelt ook patiënten die ermee worstelen.
Volgens hun leven ervaart naar schatting 30% van de mensen wereldwijd ten minste één aflevering van slaapverlamming in hun leven, volgens De Clinic van Cleveland. Hoeveel van die mensen hebben terugkerende en aantastende slaapverlamming niet duidelijk, maar het percentage is waarschijnlijk laag, zei Jalal.
Dit is wat u nog meer moet weten over slaapverlamming en hoe deze kan worden beheerd.
De wetenschap en symptomen van slaapverlamming
In REM -slaap zijn onze lichamen verlamd, dus we handelen onze dromen niet uit en lopen het risico onszelf of anderen te kwetsen, zei Jalal. De afleveringen van de slaapverlamming duren meestal slechts een paar minuten, maar kunnen volgens de Clinic van Cleveland tot 20 minuten duren.
Tijdens de slaapverlamming, “we herwinnen echter bewustzijn voordat de spieren hun vrijheid herwinnen van door een remeduceerde verlamming,” zei Walker, die ook professor is in neurowetenschappen en psychologie aan de Universiteit van Californië, Berkeley, Berkeley, Berkeley, Berkeley
Ongeveer 40% van de mensen met slaapverlamming heeft visuele, auditieve of tactiele hallucinaties, zoals druk op iemands borst of gevoel uit het lichaam, zei Jalal. Voor ongeveer 90% van die personen zijn de illusies angstaanjagend. Ze kunnen geesten of katten- of buitenaardse wezens omvatten, en hun acties kunnen net zo onschadelijk zijn als ze gewoon benaderen of zo snode als molesteren of proberen ze te doden.
In de academische reizen van Jalal ontdekte hij de inhoud en interpretaties van hallucinaties, opvattingen over wat slaapverlamming veroorzaakt en de afleveringsfrequentie en duur kunnen allemaal ook een culturele basis hebben. Mensen die in Egypte en Italië wonen, bijvoorbeeld, zouden vaak heksen en kwade genieën zien, hen verantwoordelijk houden en denken dat ze konden sterven aan slaapverlamming, zei Jalal. Mensen in Denemarken, Polen en delen van de Verenigde Staten hebben daarentegen minder bovennatuurlijke of exotische verklaringen en minder angst.
“Waarom zien we deze monsters? Is het de droombeelden … dat overloopt in bewust bewustzijn?” Zei Jalal. “Mijn antwoord daarop is, volgens mijn onderzoek, nee, niet precies. Maar het hoort erbij.”
Als u weet dat u nog verlamd en verward bent, is uw natuurlijke reactie om aan die situatie te ontsnappen. Je hersenen bombarderen je lichaam met signalen om te bewegen, maar je lichaam kan geen feedback retourneren.
Jalal’s theorie is, kortom, dat je hersenen zeggen: “Tot de hel ermee” en een verhaal verzint dat het denkt dat je lichaam moet worden geconfronteerd om zulke bizarre symptomen te ervaren.
De verminderde activiteit in uw prefrontale cortex – verantwoordelijk voor rede en logica – draagt ook bij aan hallucinaties die “extreem realistisch en emotioneel geladen worden, versterkt door een overdreven actieve amygdala, het emotionele alarmcentrum van de hersenen,” zei Walker.
Oorzaken en risicofactoren van slaapverlamming
Hoewel wetenschappers weten dat wake-sleep glitch is wat er gebeurt tijdens een aflevering van slaapverlamming, ze zijn niet helemaal zeker waarom. Maar er zijn verschillende factoren die het risico op gefragmenteerde slaap- en slaapverlamming kunnen vergroten.
Die factoren omvatten stress en gerelateerde omstandigheden zoals angstPost-traumatische stressstoornis (PTSS), bipolaire stoornis en paniekstoornis, zeiden experts. Veel van Jalal’s slaapverlamming vond plaats toen hij op school zat. Als hij nu een of twee keer per jaar een aflevering heeft, is dit meestal gedurende een periode met een hoge stress, zei hij. (Als je eenmaal slaapverlamming hebt meegemaakt, kun je je daar tijdens een aflevering van bewust zijn, maar je nog steeds bang voelen.)
Andere gemeenschappelijke bijdragers zijn slaapgebrek, jetlag, een onregelmatig slaapschema, slaapstoornissen zoals narcolepsie en genetische factoren, zeiden Walker en Jalal.
Obstructieve slaapapneumiddelengebruiksstoornis en sommige medicijnen – zoals die Voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder – kan ook het risico verhogen, volgens de Cleveland Clinic.
Hoe eng ook als slaapverlamming klinkt, het is niet echt gevaarlijk, zeiden experts. Maar afhankelijk van hoe terugkerend het is, kan slaapverlamming een teken zijn van een onderliggende slaapstoornis, zei Jalal.
Regelmatige afleveringen kunnen ook leiden tot angst rond slaap en vervolgens het vermijden van slaap, zei Jalal. Dit patroon kan uw dagelijkse energie en het vermogen om te functioneren verstoren. En als je vaak beangstigende hallucinaties hebt, kan dat leiden tot angst of trauma-achtige symptomen.
Slaapverlamming kan aanzienlijk worden verlicht met verschillende praktijken of behandelingen, zei Walker – beginnend met gezonde slaapgewoontenVoor een. Dat omvat zeven tot negen uur rustgevende slaap ‘s nachts.
Het handhaven van een slaapschema dat consistent is in kwaliteit en kwantiteit “werkt als het afstemmen van uw interne klok, waardoor de kans op verstorende wake-sleep-overlappingen wordt verminderd-net zoals ervoor zorgen dat alle delen van een orkest worden gesynchroniseerd voor perfecte harmonie,” zei Walker.
Geef ook prioriteit aan stressmanagement, bijvoorbeeld door bijvoorbeeld te gebruiken mindfulness En ontspanningsoefeningenZei Walker. Therapieën kunnen bepaalde onderliggende problemen verlichten die slaapverlamming veroorzaken, inclusief cognitieve gedragstherapievooral de versie voor Mensen met slapeloosheid.
In meer serieuze situaties worden soms medicijnen gebruikt, zei Walker. Die omvatten SSRI (selectieve serotonine heropname remmer) of tricyclische antidepressiva die kunnen helpen een soepele stroom tussen slaapstadia te beheren of zelfs de REM -slaapfase te verminderen.
Over het algemeen compenseert het stimuleren van de serotoninesniveaus van de hersenen op de een of andere manier het verlies van de REM -fase, zei Jalal. Maar zelden is langdurig gebruik van antidepressiva in verband gebracht met REM slaapgedrag stoornis.
Hoewel de bovengenoemde behandelingen kunnen helpen de frequentie of duur van de afleveringen van de slaapverlamming te verminderen, is er nog geen gouden standaardbehandeling die een aflevering kan stoppen zodra deze gebeurt.
Jalal heeft het afgelopen decennium echter geprobeerd er officieel een te creëren en het is zichzelf geïnspireerd. De behandeling werd meditatie -ontspanningstherapie genoemd en verminderde de slaapverlamming met 50% na acht weken voor zes mensen met narcolepsie, vergeleken met een controlegroep van vier deelnemers, vond een kleine pilotstudie Jalal gepubliceerd in 2020. Hij heeft momenteel een andere studie van dezelfde behandeling met meer deelnemers aan de gang bij Harvard. En de stappen van de therapie van Jalal zijn als volgt:
Cognitief herschikken de betekenis van de aanval. Sluit je ogen en herinner jezelf eraan dat je ervaring gebruikelijk is en dat je er niet aan sterft.
Emotioneel afstand van jezelf ervan. Zeg tegen jezelf dat, omdat je hersenen je alleen maar trucs spelen, er geen reden voor je is om bang te zijn of de situatie te riskeren die erger wordt vanwege je eigen negatieve verwachtingen.
Focus op iets positiefs. Of het nu bidt of het gezicht van een geliefde voorstelt, deze heroriëntatie kan gedachten aangenamer maken in plaats van monsterlijk.
Ontspan je spieren en beweeg niet. Sommige experts zeggen dat het proberen om je vingers of tenen een voor een enigszins te verplaatsen, je sneller uit een aflevering kunnen helpen. Maar de vierde stap van Jalal adviseert tegen deze beweging, omdat je nog steeds signalen naar verlamde spieren zou sturen en misschien hallucinaties veroorzaakt.
Je eigen biologie op een meer objectieve manier bekijken door meer te leren over de wetenschappelijke basis van slaapverlamming is ook nuttig, zei Jalal.
