“Als ik een rol probeer, als ik vind dat het te zwaar voor me is, dan zal ik het nooit doen,” vertelde ze Mr. Duffie. “Ik wacht misschien misschien tot later, maar ik zou niet iets doen dat de stem pijn doet, en waar ik tegen het orkest moet forceren. Dat is onmogelijk. “
Edith Mathis werd geboren in Luzern, Zwitserland, op 11 februari 1938. Eenmaal teruggeroepen In een interview met de Neue Zurcher Zeitung, de belangrijkste krant van Zwitserland, dat haar ouders, en vooral haar moeder, haar ambitie om te zingen cultiveerden. In haar tienerjaren, zei ze, typte ze ‘s ochtends facturen in een kantoor, om ouders te kalmeren die zich zorgen maken over de onzekerheden van een carrière in muziek, en ging in de middag naar het plaatselijke conservatorium. Ze studeerde ook aan het conservatorium in Zürich.
Ze maakte haar operadebuut in 1957 in het City Theatre in Luzern als de tweede jongen in ‘The Magic Flute’. Van 1959 tot 1963 maakte ze deel uit van het ensemble in het Keulen Opera House en in 1963 trad ze toe tot de Deutsche Oper in Berlijn.
Ze zong voor het eerst op het Salzburg -festival in 1960, in een concert en op het Glyndebourne -festival in Engeland, als Cherubino, in 1962.
Ze won een aantal prijzen voor haar opnames, waaronder de Prix Mondial du Disque de Montreux, in Zwitserland, en gaf Song and Oratorio aan de University of Music en Performing Arts in Wenen van 1992 tot 2006. Ze verscheen als zanger in 2001.
Mevrouw Mathis wordt overleefd door haar echtgenoot, Heinz Slunecko, een kunstverzamelaar en twee kinderen, Bettina Mathis en Tom Mathis. Een eerder huwelijk, met de dirigent Bernhard Klee, eindigde in scheiding.
In haar interview met Mr. Duffie sprak mevrouw Mathis over het isolement van de zanger:
“We hebben geen excuus,” zei ze. “Een dirigent kan zeggen: ‘Ze hebben niet goed voor me gespeeld’ en een pianist kan zeggen: ‘De piano was erg slecht en was niet in harmonie, of was een heel oud instrument, maar wij zangers zijn onze instrumenten , en we moeten het hele bedrijf zelf doen. ‘
