Medelevend doc over opmerkelijke Italiaanse arts

In de Italiaanse regisseur Gianluca Matarrese’s Compassionate Fly-on-the-Wall Documentaire, Gen_We zijn kennis met een arts die gespecialiseerd is in twee velden die voor sommige mensen bijna diametraal tegenover lijken. Als doorgewinterde endocrinoloog die in het Niguarda -ziekenhuis in Milan werkt, runt Dr. Maurizio Bini zowel een drukke vruchtbaarheidskliniek En Een afdeling die genderbevestigende chirurgie en hormonale behandeling voor transpatiënten beoefent.

In een meerderheid van het katholieke land als Italië, wiens huidige leider campagne voerde op een slogan die zich vertaalt als “ja tegen natuurlijke families; nee tegen LGBT -lobby’s”, voelt Bini als een wonder. Hij heeft kunnen helpen bij het verhogen van het afnemende geboortecijfer van zijn land (een van de laagste in Europa), terwijl hij ook een groeiende transgemeenschap helpt. Misschien nog opmerkelijker is het feit dat zijn medische procedures volledig worden gedekt door het Italiaanse volksgezondheidszorgsysteem, zelfs als een extreemrechtse partij de lokale politiek domineert.

Matarrese, wiens eerdere documenten Haute-Couture Runway-shows hebben aangepakt (Mode Babylon) en de retailschoenen van zijn familie in Torino (Alles moet gaan), volgt de dokter in zijn dagelijkse rondes gedurende de maanden voorafgaand aan zijn pensionering. Veel van de actie houdt in dat Bini in zijn kantoor zit en met zijn patiënten spreekt, op welk punt hij transformeert in een psycholoog, of soms een filosoof, om hen te helpen met zeer gecompliceerde persoonlijke problemen om te gaan. En hij doet dit niet alleen in het Italiaans, maar ook in het Mandarijn of Arabisch – en waarschijnlijk vele andere talen die hij beheerst.

Wanneer Bini niet in het ziekenhuis ligt, filmt Matarrese hem op het Lombardische platteland op zoek naar zeldzame paddenstoelen. In eerste instantie lijken deze sequenties ver verwijderd van de rest van de film, totdat de arts uitlegt dat paddenstoelen zich voortplanten wanneer mannelijke cellen vrouwelijke cellen bemesten, net als mensen. Met zijn warme benadering en extreme empathie komt Bini over als een personage uit een andere, betere tijd – een echte humanist die in dezelfde dag een IVF- of geslachtsbevestigingsoperatie kan beoefenen. Op de vraag waarom hij beide doet, antwoordt hij zonder een tweede gedachte: “Wij zijn artsen om mensen te helpen.”

De meest memorabele scènes in Gen_ Keer hem adviseren van jonge transpatiënten, van wie sommigen tevreden zijn met hun behandelingen en van wie anderen terugkomen om aanvullende procedures te vragen. “Je bent een mooiere persoon dan je denkt,” vertelt de dokter tegen een 20-jarige die vraagt om wat in feite neerkomt op gezichtsoperatie, terwijl een ander hormonale behandeling beschrijft als “een kwestie van leven of dood.”

Matarrese, die ook als cinematograaf diende, documenteert deze gesprekken van een gevoelige afstand, waardoor de patiënten op natuurlijke wijze in zijn aanwezigheid kunnen handelen. Bini lijkt zich meer bewust te zijn van de camera, tot het punt dat zijn sessies een beetje performatief kunnen lijken. Maar ze zijn ook informatief, waardoor we diep kunnen graven met bepaalde patiënten terwijl de arts ze door levensveranderende beslissingen loopt.

Wat Gen_ Wind Uit creëren is een normaliserende ervaring voor de kijker, zelfs als wat we kijken nog steeds als behoorlijk problematisch wordt beschouwd voor bepaalde mensen. Bini behandelt zijn trans -patiënten met eerlijkheid en respect, en hij behandelt de heteroseksuele paren die op dezelfde manier op zijn kantoor komen. Voor de dokter is er geen verschil tussen de twee, en de film stelt dat het overal zo zou moeten zijn. Matarrese verovert misschien een kleine utopie in een openbaar ziekenhuis in Noord -Italië, maar zijn film laat ons de hoop achter dat, eerder dan later, zo’n plaats misschien niet zo uniek is.