De Verenigde Staten en de Europese Unie vermeed het worst-case scenario: een schadelijke, totale handelsoorlog tussen bondgenoten die dreigden prijzen te verhogen voor een groot aantal goederen en twee van ‘s werelds grootste economieën te vertragen. Het raamwerk leverde een gevoel van opluchting voor beide partijen – maar weinigen juichen de arrangement zelf toe.
De overeenkomst, die een tarief van 15% vaststelt voor de meeste Europese goederen die de Verenigde Staten binnenkomen, is hoger dan het tarief van 10% dat Trump op 2 april heeft ingevoerd en aanzienlijk hoger dan het gemiddelde van ongeveer 1,2% van het presidentschap van Trump. Maar het is aanzienlijk minder dan de enorme cijfers die Trump bedreigde als een overeenkomst niet werd bereikt.
Een deal met de Verenigde Staten voelde als een onmogelijkheid eind mei. Gefrustreerd door een gebrek aan vooruitgang in onderhandelingen met de 27-koppige Europese Unie, vertelde Trump op 24 mei de wereld dat hij was klaar met praten met enkele van de sterkste bondgenoten van Amerika.
“Onze discussies met hen gaan nergens heen!” Trump plaatste op waarheid sociaal.
“Ik ben niet op zoek naar een deal,” zei hij later die dag in het Oval Office. “We hebben de deal vastgesteld – deze is 50%.”
De verklaring – en de schokkend hoge tariefdreiging – verbijsterde Europese handelsonderhandelaars en brachten de Europese leiders in actie. Ze kwamen snel in om gesprekken in een hoge versnelling te schoppen.
Trump, die een bijzondere voorkeur heeft genomen bij de Europese president Ursula von der Leyen, werd beïnvloed nadat ze hem had gebeld om te zeggen dat de EU zich zou verbinden “snel en beslissend te bewegen. Trump steunde al snel zijn dreiging en zei dat de onderhandelingen zouden doorgaan.
Maar een deal tussen de Verenigde Staten en de Europese Unie, een van de beste handelspartners van Amerika, was maandenlang ongrijpbaar gebleven. De twee partijen ruzie over de aandringen van Amerika op hoge tarieven voor staal en aluminium, dreigende tarieven op geneesmiddelen en de tariefvloer voor vrijwel alle goederen die de Trump -administratie lijkt te verhogen tot 15%.
Onderhandelaars konden geen resolutie bedenken vóór de eerste deadline van 9 juli-een van de redenen waarom de Trump-administratie de effectieve dag uitstelde voor zijn “wederzijdse” tarieven tot 1 augustus. Met slechts enkele dagen om te gaan voor de verlengde deadline, terwijl Trump Schotland bezocht, was hij nooit met Retales een houghond a-houghtes, maar was nooit een houghond voor beide zijkanten.
Met de overeenkomst vermeden twee van ‘s werelds grootste economieën een potentiële economisch verlammende handelsoorlog. De Verenigde Staten hadden een tariefdreiging van 50% over het Europese hoofd en Europa bedreigde Amerika met strategische vergeldingstarieven die dreigden de belangrijkste Amerikaanse industrie te schaden.
Beide partijen leken het feit te omarmen dat er meer een deal was dan ze het vierden.
“We hebben het gehaald,” zei Trump tijdens het aankondigen van de deal met von der Leyen. “Het gaat heel goed werken.”
“Ik denk dat we precies het punt hebben geraakt dat we wilden vinden,” zei von der Leyen. “Rebalance maar maakt de handel aan beide kanten mogelijk. Dat betekent goede banen aan beide zijden van de Atlantische Oceaan, betekent welvaart aan beide zijden van de Atlantische Oceaan en dat was belangrijk voor ons.”
Markten juichten, enigszins: Dow Futures stegen 150 punten, of 0,3%, klaar om te openen in de buurt van recordgebied. S&P 500 futures won 0,3% en NASDAQ -futures waren 0,4% hoger.
De Verenigde Staten en Europa “lijken voorlopig een zelfvernietigende handelsoorlog te hebben vermeden in de grootste en diepste commerciële en investeringsrelatie die de wereldeconomie kent,” zei Jörn Fleck, senior directeur van het Europa Center van de Atlantic Council.
Desondanks blijven de details troebel. Europa zal zijn investering in de Verenigde Staten met $ 600 miljard vergroten en zich inzetten voor het kopen van $ 750 miljard aan Amerikaanse energieproducten. Het elimineert tarieven voor verschillende items, waaronder vliegtuigen en vliegtuigonderdelen, halfgeleiders, generieke geneesmiddelen en sommige chemicaliën en landbouwproducten.
Maury Obstfeld, senior fellow bij het Peterson Institute for International Economics, merk op dat veel van die investeringen al aanwezig waren. En de overeenkomst lijkt weinig te doen om de niet-tarifaire barrières van de EU te elimineren, zoals toegevoegde waarde en digitale belastingen waartegen de Trump-administratie zich had verholpen.
“Er zijn veel dingen die me puzzeren over deze overeenkomst,” zei Obstfeld.
Industrieën in de nul-tariff-regeling juichten.
“Het nul-voor-nul tariefregime zal banen vergroten, onze economische veiligheid versterken en een kader bieden voor Amerikaans leiderschap in productie en veiligheid,” zei Airlines for America in een verklaring.
Maar het 15% baseline tarief is van toepassing op de meeste goederen, dus de EU -lidstaten – en Amerikaanse importeurs – zullen moeten in het reine komen met het feit dat hogere tarieven de prijzen voor Europese goederen in Amerika zullen verhogen.
“Je gaat meer betalen voor je Europese invoer. Dat is wat dit betekent,” zei Joe Brusuelas, hoofdeconoom bij RSM. “Dit verbetert de handel niet, dit stelt alleen een belasting op Europese goederen in de Verenigde Staten.”
De overeenkomst ook Doe nog een klap voor Detroit -autofabrikantendie bezwaar maakte tegen een vergelijkbare deal die de Trump -administratie met Japan bereikte. Het 15% auto -tarief op EU -auto’s die in de Verenigde Staten zijn geïmporteerd, onderbiedt de 25% tarief die Amerikaanse autofabrikanten betalen als hun auto’s in Mexico zijn gebouwd.
Hoewel von der Leyen zei dat geneesmiddelen in het vroege kader werden opgenomen, erkende ze dat Trump uiteindelijk hogere tarieven zou kunnen plaatsen voor geneesmiddelen die in de Verenigde Staten zijn geïmporteerd, waardoor de overeenkomst ondermijnt.
Toch is een deal in de ogen van de hardwerkende onderhandelaars-en omwille van de wereldeconomie-beter dan geen deal.
“We vermijden een tit-for-tat vergelding tussen Washington en Brussel die zou zijn gemorst in de veel belangrijkere dienstensector,” zei Brusuelas.
Nu komt het moeilijke deel: de details uitzoeken.
Matt Egan van CNN heeft bijgedragen aan dit rapport.
