Marlon Wayans in Jordan Peele-geproduceerde voetbalhorror

Er zijn zoveel horrorverhalen over professionele sporten dat het verrassend is dat er geen horrorfilms zijn over professionele sporten. De nieuwe film geproduceerd door Jordan Peele streeft ernaar die leemte te vullen met zijn verhaal van een opkomende ster quarterback die donkere krachten tegenkomt op zijn weg om de geit te worden. Helaas, HemGeregisseerd door Justin Tipping (Schoppen), verkwist zijn potentieel. Hoewel het veelbelovend begint, verandert het serieus in zijn tweede helft in een surrealistische fantasmagoria die meer gonzo is dan chillen. Als u op zoek bent naar een echt verontrustende film over de ontmenselijke effecten van professioneel voetbal in de bedrijfsleeftijd, is degene die te zien is nog steeds 1979 Noord -Dallas veertig.

Hem Probeert zeker verontrustend te zijn. Te moeilijk, zelfs. Het verhaal begint realistisch genoeg, met het centrale personage, Cameron Cade (Tyriq Withers,, Ik weet wat je afgelopen zomer hebt gedaan), geïntroduceerd als een star college quarterback op het punt van een professionele carrière. Maar net zoals hij op het punt staat deel te nemen aan een NFL -scoutingevenement, wordt hij aangevallen door een mysterieus gekostumeerde figuur en lijdt hij een traumatisch hersenletsel.

Cameron wordt geadviseerd zijn dromen te vergeten omwille van zijn gezondheid. Maar nadat hij een jeugd had doorstaan ​​waarin het idee om ten koste van alles succesvol te zijn, door zijn vader in hem werd getroffen, is hij vastbesloten om door te gaan. Dus, aangemoedigd door zijn roofzuchtige agent (Tim Heidecker), gooit hij de kans om persoonlijke training te volgen door Jesaja Wit (Marlon WayansWerken in een meer dramatische modus dan normaal), een legendarische quarterback die Cameron heeft geïdealiseerd sinds hij een kind was.

De eerste tekenen dat er iets mis is, treedt op wanneer Cameron een cult-achtige groep van gestoorde, grotesk uitziende mensen op de weg naar de geïsoleerde woestijncompound van de voetbalster tegenkomt. Zodra hij daar aankomt, begroet de vriendelijke witte hem en neemt hij zijn telefoon in beslag en legt hij aan Cameron uit dat hij “radicale onthechting” zal ervaren van communicatie van externe communicatie en sociale media.

De daaropvolgende coaching, onder toezicht van Wit Jim Jefferies) en een kolossale trainer (MMA zwaargewicht jager Maurice Greene), resulteert in Cameron die psychologische intimidatie ondergaat – “Je bent niets anders dan een emotionele kleine mooie jongen,” beschimpt White hem – en brutale fysieke beproevingen. Niet alleen voor hem, maar ook voor een ongelukkige collega -atleet die herhaaldelijk met hoge snelheid in zijn gezicht is onderworpen wanneer Cameron geen pass voltooit. Cameron wordt ook aangemoedigd om frequente bloedtransfusies van zeer verdachte aard te ondergaan.

Vanaf daar wordt het alleen vreemder. Veel, veel vreemder, als het voormalige scenario Black List, mede geschreven door tippen, Zack Akers en Skip Bronkie, lanceert in de volledige bizarro-modus met trippy afleveringen, waaronder-ik maak geen grapje-een visuele re-enactment van het schilderij ‘The Last Supper’.

De film arresteert soms visueel, zoals wanneer de sluwe gewelddadige ontmoetingen tussen de voetbalspelers worden afgebeeld via röntgenstijleffecten waarin de interne schade aan hun lichaam levendig wordt afgebeeld. De muzikale score gecomponeerd door Bobby Krlic, ook bekend als de Haxan -mantel, is passend verontrustend. En de artiesten geven het alles, met Withers indrukwekkend omgaan met de intense lichamelijkheid van zijn rol en Wayans effectief intimiderend als de voetballegende wiens dapperheid niet puur natuurlijk is (de acteur raakte ook in bewonderenswaardige vorm voor de rol). Jefferies is een deadpan -jammer als de sardonische sportdoc Julia Fox Brengt een formidabele vreemdheid door naar haar beurt als de influencer -echtgenoot van White.

Maar tegen de tijd dat het de echt barokke, extreem bloederige definitieve daad bereikt die het publieksleden zal laten huilen in genot of hun hoofd schudden in spot, Hem Is al lang van de rails gegaan.