Nicky Katt Linklater, McQuarrie, Robert Rodriguez, David Gordon Green Adam Goldberg

Meer over de Dood van Nicky Katt. Wachten op de doodsoorzaak op een acteur die rond de tijd van de pandemie vervaagde. Zijn bio -informatie werd geleverd door zijn familie en deadline kan enkele citaten volgen door de regisseurs waarmee hij het vaakst heeft samengewerkt. Katt werd geboren op 11 mei 1970, de zoon van Carol Katt, een kostuumontwerper oorspronkelijk uit South Dakota, en Agustin Islas, de bassist voor de Mexicaanse band El Klan. Hoewel hij in Acapulco werd geboren, bracht hij zijn jeugd door in Los Angeles, waar hij door zijn moeder werd opgevoed. Hij ging naar Wonderland Elementary in Laurel Canyon, St. Paul’s Lutheran School in North Hollywood, en studeerde in 1987 af aan de Providence High in Burbank, een jaar vroeg.

Katt werd bij de geboorte de naam Agustin Islas genoemd, naar zijn vader, maar nam de achternaam van zijn moeder toen hij een carrière begon als kindacteur. De voornaam Nicky werd hem voorgesteld door de komische acteur Harvey Korman.

In het begin van de jaren tachtig begon de heer Katt op televisie te verschijnen, inclusief afleveringen van Fantasy Island, Chips, Quincy, Me, Pater Murphy, de feiten van het levenEn V. In 1981 handelde hij in de toneelproductie van Liefdesstromen Geregisseerd door John Cassavetes, verscheen met Jon Voight en Gena Rowlands, die een vriend van zijn moeder was. Zijn vroege filmoptredens omvatten Joe Dante’s Gremlins En De burbs.

Als volwassene nam zijn carrière een belangrijke wending toen hij de rol van pot-rokende versnellingsbak Clint Bruno in Richard Linklater landde Versuft en verwardIn het ensemble met doorbraakoptredens van Matthew McConaughey, Parker Posey, Ben Affleck, Adam GoldbergCole Hauser, Rory Cochrane en Renee ZellWeger. Hoewel een grote groep, de cast, al vele jaren vrienden bleef, vaak herenigend in latere producties. Katt handelde met Posey in Linklater BuitenwijkMcConaughey in Joel Schumacher’s Een tijd om te dodenAffleck in Ben Younger’s KetelkamerZellWeger in Carl Franklin’s Een waar.

Hoewel vaak als de zware gegoten, werkte hij gestaag als een personage -acteur. Nicky Katt was selectief in zijn carrièrekeuzes, die mogelijkheden prioriteit geven om samen te werken met regisseurs en acteurs die hij bewonderde over de grootte van de rollen. Hij verscheen in films geregisseerd door William Friedkin (De regels van betrokkenheid), Christopher McQuarrie ((De weg van het pistool), Quentin Tarantino (Overlijdendbestendig), Gregg Araki (De doomgeneratie), Kathryn Bigelow (Vreemde dagen), Neil Jordan (De dappere) en Oliver Stone (World Trade Center). Evenals voor Joe Dante, verscheen hij in meerdere films geregisseerd door Christopher Nolan (Slapeloosheid, de donkere ridder), Robert Rodriguez ((Sin City, Planet Terror), David Gordon Green ((Sneeuwgelen, de oppas), Schumacher (Een tijd om te doden, Batman en Robin).

Hij had speciale relaties met Linklater en Soderbergh, die vaak mogelijkheden vonden om zich te concentreren op zijn unieke improvisatie -energie. Soderbergh, die Katt binnen heeft gegoten De limoencreëerde een rol alleen voor hem in zijn experimentele functie Volledig frontaal: Een acteur die een bizarre interpretatie van Adolf Hitler uitvoert. Katt’s laatste filmoptreden was in Soderbergh’s Achter de Candelabra.

In 2000 keerde hij terug naar televisie in een aanbevolen rol op David E. Kelley’s Boston publiekverschijnt in 49 afleveringen als de onconventionele leraar Harry Senaat. Een briljante stemacteur en nabootst, hij speelde op drie afleveringen van Koning van de heuvelevenals zijn stem aan de videogame lenen Star Wars: Knights of the Old Republic II – The Sith Lords. Zijn toneeloptredens waren weinig, maar opgenomen Een tweedehands geheugenGeschreven en geregisseerd door Woody Allen.

In zijn laatste jaren wendde Nicky Katt zich af van de entertainmentindustrie, woonachtig in Ben Lomond, CA, waar hij voor zijn moeder zorgde tot haar dood in 2023. Op het moment van zijn dood woonde hij in Burbank.

De filmmakers die meestal met wijlen Nicky Katt hebben gewerkt, zijn met eerbetoon aangenomen.

Zei Richard Linklater, die Katt regisseerde in Dazed and Confused, en het waken van het leven:

“Nicky had een diepe liefde voor de personage -acteurs van de geschiedenis van de bioscoop, en ik denk dat hij op die manier zagen. Toen ik acteurs auditie deed om Dazed en Confused te doen, zou ik hen vragen in het ensemble in het ensemble waar ze het meest in verband met of geïnteresseerd waren, en de meerderheid sprak over de grotere delen. Nicky zei natuurlijk. Nicky zei dat hij niet wist wat hij wist, ‘je was de 17e deel in de film?’ “Ja.” Hij maakte er iets unieks uit, waardoor hij zijn slechte humor, onvoorspelbaarheid en smeulende kwaliteit brengt.

Robert Rodriguez, die Katt regisseerde in Sin City en Planet Terror, de laatste uit bestond uit de helft van de Grindhouse -film:

“Je zou altijd op Nicky Katt kunnen rekenen voor veel dingen. Hij was ongelooflijk voorbereid op een rol met kostuums en rekwisieten. Hij was vol met inventieve en creatieve ideeën die zijn personages van het scherm zouden laten springen en consequent een publiek huilden. Hij zou constant als een advertentie klinken als een advertentie als een AD -lib, het was de tekst.

Nicky was een absolute vreugde op en naast de camera. Een echte kunstenaar. Een vriend. Het is heel triest om Nicky Katt te verliezen. Maar ik kan alleen maar dankbaar zijn dat ik hem heb leren kennen, met hem werk en hem zijn eigen echt originele merk magie maken die voor altijd zal leven in zijn favoriete medium. “

Henry Griffin, een filmmaker en close Katt -vriend, die de acteur regisseerde in de korte film Mutiny uit 1999:

“Nicky Katt deed op de eerste plaats wat andere acteurs de vierde zouden kunnen proberen. In het leven en werk kreeg hij elk scenario als een kans voor zijn kenmerkende aanraking. Zijn charisma en humor waren nog meer onvergetelijk in persoon dan op het scherm. Mijn liefste vriend geliefde legendes, en nu is hij één.”

Christopher McQuarrie, die Katt regisseerde in de weg van het pistool:

“Nicky was een echt unieke aanwezigheid op het scherm en een uniek echte ziel. Ik zal hem missen.”

David Gordon Green, die Katt regisseerde in Snow Angels:

“Nicky was een acteur met een unieke humor. Hij kon een maaltijd maken van een snack. Ik waardeerde die droge comebacks waarmee hij je had geraakt die vaak naar zijn liefde voor old school Hollywood -iconen knikte.”

Adam Goldberg, die samenwerkte met Katt in die memorabele scène in Dazed and Confused, en ook in het wakkere leven van Linklater, en die ook Katt een deel van zijn film maakte die hij regisseerde, Scotch en Milk:

“Nick was een complete kunstenaar, een uniek intelligente en veelzijdige acteur die ik trots ben dat ik al vele jaren een medewerker heb genoemd. Zijn liefde voor film en de geschiedenis ervan wordt weerspiegeld in zijn brede uitvoeringen., En wenste dat het publiek alleen de gelegenheid had om zijn potentieel volledig gerealiseerd te zien.”