Bagdad/Bashaer Musa
Het aantal echtscheidingen in Irak stijgt gevaarlijk en registreert recordaantallen in de eerste vijf maanden van het huidige jaar 2023. Volgens statistieken van de Hoge Raad van Justitie zijn er 30.371 duizend gevallen bereikt, met een snelheid van negen echtscheidingen per uur.
Deze gevallen geven vaak uitdrukking aan een sociale kloof waarvan de negatieve gevolgen rechtstreeks en aanzienlijk van invloed zijn op de gezinsstabiliteit in het algemeen, en op vrouwen in het bijzonder. De meeste gevallen doen zich voor tussen paren die kinderen hebben gekregen. Omdat in de meeste echtscheidingszaken de ene ouder de kinderen gebruikt om druk uit te oefenen op de ander. Deze effecten treffen niet alleen de echtgenoten en kinderen, maar strekken zich uit tot de hele gemeenschap.
Rekeningen van echtparen die besloten uit elkaar te gaan, bevestigen dat de beslissing om te scheiden niet plotseling komt en niet het gevolg is van luxe of verveling, zoals op sociale media wordt gerapporteerd via echtscheidingsfeesten van sommige vrouwen, maar eerder het gevolg is van de opeenstapeling van problemen tussen echtgenoten en de complexiteit van het huwelijksleven. De onvermoeibare pogingen om hen te verzoenen, onder leiding van familieleden en vrienden of sociale onderzoekers die voor sharia-rechtbanken werken, mislukken vaak.
De echtgenoten besluiten uit elkaar te gaan nadat er veel meningsverschillen tussen hen zijn ontstaan vanwege een gebrek aan harmonie of het onvermogen om de persoonlijkheid en meningen van de ander te accepteren. Deze meningsverschillen kunnen zich ontwikkelen en resulteren in fysiek of psychologisch misbruik van een van de echtgenoten door de ander, wat leidt tot het ontstaan van meningsverschillen die zich om financiële of psychologische redenen kunnen ophopen. Vervolgens worden er bandbundels tussen hen geproduceerd. De redenen voor echtscheiding zijn talrijk en kunnen niet tot één reden worden geteld of beperkt. Sommigen schrijven dit echter toe aan redenen, waarvan de belangrijkste zijn: economische situatie, ontrouw, huwelijken met minderjarigen, samenwonen met de familie van de man, de effecten van sociale media en vele andere redenen. De afgelopen jaren zijn er echter nieuwe redenen naar voren gekomen waar de Iraakse samenleving niet bekend mee is.
Economische redenen zijn een van de belangrijkste redenen voor de hoge echtscheidingscijfers, aangezien in het laatste onderzoek dat werd uitgevoerd door het Centraal Bureau voor de Statistiek van het Ministerie van Planning in samenwerking met de Internationale Arbeidsorganisatie, het werkloosheidscijfer in Irak werd vastgesteld op 16,5 jaar. % onder de economisch actieve bevolking van 18 tot 63 jaar. Tussen de leeftijd van 18 en 30 jaar stijgt dit tot ongeveer 21%. Volgens de woordvoerder van het ministerie van Planning, Abdul Zahra Al-Hindawi.
Met het toenemende aantal universitair afgestudeerden zonder kansen op werk in de particuliere sector of het onvermogen van staatsinstellingen om deze op te nemen, zijn veel echtscheidingszaken te wijten aan het onvermogen van de echtgenoot om in de dagelijkse levensbehoeften te voorzien.
N.M. zegt bijvoorbeeld dat zij om een scheiding heeft verzocht omdat haar man, met wie zij vier jaar getrouwd was en één kind had voortgebracht, haar geen menswaardig leven kon bieden onder het voorwendsel dat hij geen baan kon vinden. dus werd hij volledig afhankelijk van haar om de zaken van het huishouden te regelen. Hij draagt de kosten van het gezin, naast het feit dat hij bij haar in het huis van haar familie woont. Dit was niet de enige reden. Ze zegt dat ze, ondanks het werkloze leven dat haar man leidt, niet in staat was zich te ontdoen van de inmenging van zijn familie in elk klein en groot deel van haar leven, zelfs toen ze in het huis van haar familie woonde, ver weg van de stad. Tot het punt dat de problemen die ze haar bezorgden bijna dagelijks voorkwamen, en gepaard gingen met mishandeling en beledigingen. Dus nam ik de beslissing om het uit te maken.
Verhalen over huwelijksontrouw worden herhaald, omdat dit een van de redenen is die tot echtscheiding leiden, maar het verschilt van geval tot geval. De ontwikkeling waar Irak de afgelopen jaren getuige van is geweest, vertegenwoordigd door de introductie van mobiele telefoons, internet en tientallen communicatieprogramma’s, waarop geen toezicht staat, en als gevolg van het misbruik ervan door veel mensen. Al deze factoren waren redenen voor een toename van het aantal echtscheidingszaken, maar de percentages blijven variabel van de ene factor tot de andere, omdat deze gevallen soms te wijten zijn aan de ontrouw van de man, en andere keren aan de ontrouw van de vrouw. Volgens statistieken verkregen van gespecialiseerde rechtbanken in de gouvernementen Bagdad en Dhi Qar wordt het grootste percentage van deze echtscheidingszaken echter veroorzaakt door de echtgenoot. Zo zegt (S.A.), een vriendin op Facebook, dat ze daarna een echtscheiding heeft aangevraagd ze ontdekte dat haar man een affaire had met een meisje. Een Marokkaanse vrouw filmde een immorele videoclip voor haar man, en nadat ze hem voor een som geld had gechanteerd, en zodra hij niet kon betalen, publiceerde ze het filmpje. en stuurde het naar al zijn vrienden op sociale media, waardoor de familie van de vrouw gedwongen werd hun dochter te vragen de echtelijke woning te verlaten en een echtscheiding aan te vragen. Wat (H.M.) betreft, hij zegt dat hij van zijn vrouw is gescheiden omdat ze veel tijd op sociale netwerksites doorbrengt en veel mannelijke vrienden heeft, en dit had een negatieve invloed op haar relatie met haar man, wat ertoe leidde dat ze haar huwelijksrelatie verwaarloosde. en huishoudelijke taken, dus scheidde hij van haar nadat hij haar meer dan eens had geprobeerd te waarschuwen. Ondertussen zegt (A.A.K) dat ze verrast was door het verzoek van haar man om het huis te verlaten en naar het huis van haar familie te gaan; Omdat ze volgens hem “niet mooi is en niet lijkt op de vrouwen die hij op de Tik Tok-applicatie ziet”, en dat hij altijd al met een meisje heeft willen trouwen dat eruit ziet als “een van de Tik Tok-beroemdheden!” Er zijn veel redenen voor echtscheiding vanwege de complexiteit van het sociale leven, bijvoorbeeld het gebrek aan gelijkheid tussen echtgenoten, de keuze op basis van uiterlijk of op basis van materiële voordelen, het verschil in cultureel en opleidingsniveau tussen de echtgenoten, evenals als een van de onwetendheid van de echtgenoten over de beste manier om met de andere partij om te gaan. Al deze redenen en tientallen andere redenen creëren een kloof die na een huwelijksperiode niet meer kan worden overbrugd.
Vroege huwelijken kennen ook een groot deel van de echtscheidingsgevallen, omdat de man of de minderjarige vrouw hun mentale volwassenheid nog niet hebben bereikt en daarom niet in staat zijn de last van deze levenservaring te dragen, die veel geduld en geduld vereist. uithoudingsvermogen voor zijn voortzetting en succes.
Dit grote percentage echtscheidingszaken komt als we de zaken negeren die buiten de rechtbank plaatsvinden en verband houden met huwelijken die niet door de rechtbank zijn goedgekeurd. De ironie is dat er vele factoren zijn die het aantal echtscheidingszaken beïnvloeden en helpen vergroten, waaronder bijvoorbeeld de advocaat, die altijd probeert een zaak te verkrijgen waarmee hij een uitspraak in het voordeel van zijn cliënt krijgt, wat hem financiële gevolgen oplevert. Daarom constateren we dat de meeste advocaten, zo niet allemaal, niet op zoek zijn naar verzoening tussen de twee partijen, maar juist allemaal hun best doen om hun cliënten ertoe aan te zetten vele rechtszaken aan te spannen onder de naam alimentatie, voogdij, voogdij, enz. echtscheidingen en andere, tot het punt dat een van hen kosten noch moeite spaarde om onderscheid te maken tussen de twee partijen.
Ook hebben echtscheidings- en huwelijkscontractbureaus buiten de rechtbank, waarvan het doel altijd financiële winst is ten koste van verzoening tussen de echtgenoten, ook een aanzienlijke en directe impact op het verhogen van het aantal echtscheidingszaken.
Tenslotte, als we het gevaar van deze plaag die de samenleving verwoest, willen verminderen, moeten we allemaal de verantwoordelijkheid dragen, iedereen in zijn of haar positie: overheid, geestelijken, intellectuelen, maatschappelijke organisaties, opleidings-, ontwikkelings- en onderwijscentra, en zelfs beïnvloeders van sociale media. . De rol van de overheid ligt in de noodzaak om werkgelegenheid te bieden, leerplicht aan alle groepen op te leggen en een wet uit te vaardigen die het huwelijk van minderjarigen onder de 18 jaar verbiedt. Wat de geestelijken betreft, op hun beurt moeten zij zich onthouden van het aangaan van huwelijken buiten de rechtbank voor minderjarigen, proberen degenen die hun toevlucht nemen tot echtscheidingen met elkaar te verzoenen en prioriteit geven aan het belang van de samenleving boven het materiële voordeel waarop zij hopen. uit hun scheiding.
