Twee van het 50e Toronto International Film Festival’s Hoogst-profile wereldpremières, Dakman En Huurfamiliewerden zaterdagavond in back-to-back tijdslots gehouden. Het zijn heel verschillende films, maar beide zijn gebeurd op goedbedoelende professionele leugenaars die door acteurs met hoge Q-scores worden gespeeld, en zijn crowd preters voor zover ze sterke kandidaten zullen zijn voor de felbegeerde Audience Award van het fest, die vaak Oscar-succes voorziet.
Dakmandie in première ging in Roy Thomson Hall, werd geregisseerd door Derek Cianfrance uit een script waarmee hij schreef Kirt gunnen is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Het sterren Channing Tatum als Jeffrey ManchesterEen gescheiden vader die zich tot een misdaad wendt om te proberen beter te zorgen voor zijn ex-vrouw en drie jonge kinderen-namelijk hij berooft tientallen winkels van McDonald’s, zo beleefd mogelijk-maar wordt uiteindelijk kapot en opgesloten. Uiteindelijk slaagt hij erin om uit de gevangenis te ontsnappen, maar het leven als voortvluchtige brengt hem naar onverwachte plaatsen: hij begint in een muur te wonen in een speelgoed ‘Amerikaanse winkel, wordt verliefd op een van zijn werknemers (Kirsten Dunst) en probeert zichzelf opnieuw uit te vinden als een betere man.
Cianfrance heeft eerder eersteklas films gemaakt over liefde en/of misdaad, 2010’s Blauwe valentijn en 2012’s De plaats voorbij de dennenmaar hij heeft zich nooit zo ver in komisch territorium gewaagd als met deze film. Hij trekt het grotendeels voor, dankzij een niet in de laatste plaats aan een carrière-beste wending van Tatum, die sinds 2014 geen showcase van deze kwaliteit heeft gehad Foxcatcheren die een sterke zaak pleit voor een beste acteur Oscar-nominatie, die zijn allereerste erkenning van de Academie zou zijn. Dunst is ook een serieuze blik waard in de beste ondersteunende actrice Oscar -wedstrijd, waarin ze eerder was genomineerd voor 2021’s De kracht van de hond.
Dakmandie op 10 oktober een brede release in theaters ontvangt, is de primaire prioriteit van Paramount dit awardsseizoen.
Later op zaterdag, op het Royal Alexandra Theatre, Huurfamilie – De tweedejaarsfunctie van de Japanse regisseur Hikari ((37 seconden), die ook drie afleveringen van Netflix’s Emmy-winnende 2023 Limited Series heeft geholpen Rundvlees – Onverkieerd voor zijn eerste betalende publiek. ((Klik hier om te lezen THR‘S Review.) De film, die Hikari samen schreef met Stephen BlahutDramatiseert iets dat misschien ongebruikelijk klinkt voor Amerikanen, maar blijkbaar wordt steeds populairder in Japan: een service waarmee mensen vreemden kunnen huren om rollen in hun leven of het leven van anderen te vervullen.
Oscar -winnaar Brendan Fraser Speelt een eenzame Amerikaanse acteur die in Japan woont die in Japan woont die een optreden tegenkomt met een dergelijke huurservice die wordt gerund door een ondernemersharde (Sjogoen Emmy -genomineerde Takehiro Hira). Hij blijkt goed te zijn in het werk, maar begint een beetje te geïnvesteerd te worden in het leven van sommige van zijn onwetende klanten, waaronder een oudere acteerlegende (Akira Epydie echt één is) met een falende herinnering en een vaderloos jong meisje (Shannon Gormanin haar acteerdebuut) wiens moeder moet helpen haar naar een topschool te brengen.
Dat is mij betrouwbaar verteld Huurfamilie is een van de beste films in de afgelopen jaren, en ik kan zien waarom. Het is grappig, het is bewegend en Fraser, met zijn kwetsbare ogen en onmiskenbaar fatsoen, is onmogelijk om niet te aanbidden in een deel dat Jimmy Stewart zou binnen enkele decennia geleden zijn gegoten. (Ik veronderstel dat men zou kunnen beschrijven Huurfamilie als Harvey ontmoeting Verloren in vertaling ontmoeting Haar ontmoeting Parasiet.) Searchlight zal de film uitbrengen op 21 november, en Fraser kan goed worden genomineerd voor de beste acteur Oscar slechts twee jaar na zijn enige eerdere nom, voor De walvisDat bracht hem uiteindelijk een beeldje.
