De Delphi Film Palace is een grote bioscoop, niet ver van Berlijns modieuze winkelboulevard, de Kurfürstendamm.
Boris Becker Aangekomen gekleed in een licht linnen pak en zwart shirt, vergezeld door zijn zwangere vrouw Lilian, zoon Noah, en zuster Sabine en haar dochters. Terwijl hij de bioscoop betreedt, wordt Becker lastiggevallen door fans en fotografen, en het duurt een tijdje voordat hij het podium zou bereiken.
Tijdens de presentatie wankelt zijn toon tussen die van een onaantastbare sportieve God (“ik heb geen grenzen”) en een arme ellendeling krap in een gevangenis naast geharde criminelen (“we zijn allemaal gelijk”).
Maar één centrale boodschap valt op; Becker ziet zichzelf niet als een opzettelijke dader, maar vooral als een slachtoffer – van een harde Brits Justice System, van een samenzwering die hij niet in detail uitlegt, en van zijn sportieve succes.
Een beangstigende, buitenaardse wereld
De titel van het boek, “Inside”, is iets van een dubbele inzender. De Duitse tennislegende geeft inzicht in het harde dagelijkse leven van een Britse gevangenisterwijl hij ook zijn binnenste gevoelens onthulde tijdens deze moeilijke fase van zijn leven.
Becker neemt de lezer mee naar wat voor hem een voorheen onbekende wereld van het leven achter de tralies was. Hij heeft geen manier om zichzelf te beschermen en zijn gebrek aan ervaring in een dergelijke omgeving laat hem geen idee over hoe hij zich het beste kan gedragen.
Die eerste Wimbledon -titel
Becker verwijst herhaaldelijk naar tennis. Het verre geschreeuw van gevangenen is een “eindeloze rally tussen tegenstanders die elkaar niet kunnen zien, maar toch elkaar willen vernietigen.” De tennis De rechtbank, schrijft hij, is overal hetzelfde en biedt “zekerheid in de vorm van rechte lijnen en wit geschilderde rechterhoeken.” In de gevangenis bestaan dergelijke zekerheden echter niet.
Becker traceert alles wat goed is gegaan en later in zijn leven fout is gegaan tot 7 juli 1985. Op die dag,Als 17-jarige won hij de titel van de heren singles in Wimbledon – en zijn leven veranderde ‘s nachts. Volgens Becker is dat vroege succes een deel van de reden dat hij in de gevangenis belandde.
“Mijn Wimbledon -overwinning uit 1985 is deels de schuld hiervoor”, vertelt hij fans en journalisten bij de boeklancering.
“Als je plotseling zo beroemd bent op 17 -jarige leeftijd, voelt het alsof je plotseling bij iemand anders is. De Duitse pers vertelde me hoe ik zou moeten leven en wat ik zou moeten doen”, schrijft hij in het boek.
Hij legt ook zijn latere financiële problemen op zijn vroege bekendheid.
“Als ik Wimbledon niet had gewonnen op 17 -jarige leeftijd, zou dit allemaal niet zijn gebeurd. Dan zou ik dit vertrouwen hebben gehad bij oudere mannen om mijn zaken aan te pakken, noch de gewoonte om anderen mijn financiën te laten beheren.”
‘Andre krijgt meer liefde dan ik’
Met tennis als het centrale thema van zijn leven, beschrijft Becker in “Inside” hoe hij zijn maanden in de gevangenis doorbracht. Omringd door veroordeelde drugsdealers en moordenaars, zegt Becker dat hij tijdelijke allianties heeft gesmeed en zelfs vrienden heeft gemaakt. Hij legt ook uit terwijl hij achter de tralies zat, hij de filosofie van het stoïcisme tegenkwam.
Hij deelt ook de gedachten die door zijn hoofd gingen tijdens de eenzame uren van zijn gevangenschap. Deze betreft aanvankelijk zijn rivaliteit met Andre Agassi, die Becker’s status als de favoriet van het publiek in Wimbledon in de vroege jaren 1990 betwistte.
“Ik heb de menigte nodig. Ik heb hun steun nodig. Maar als ik tegen Andre speel, krijgt hij meer van hun liefde dan ik,” klaagt Becker.
Later herinnert hij zich hoe hij zijn partner Lilian ontmoette en hoe de twee een paar werden. Hij beschrijft ook zijn langdurige zakelijke relatie met Hans-Dieter Cleven, die op een gegeven moment de terugbetaling van leningen eiste van in totaal € 36,5 miljoen ($ 42,8 miljoen) van Becker en in 2017, geïnitieerd Insolventieprocedure tegen hem in een Londense rechtbank. De procedure leidde uiteindelijk tot Becker’s gevangenisstraf.
Ervaren ghostwriter
Sommige anekdotes van Becker uit de gevangenis zijn nieuw; Anderen die hij al vertelde op de Duitse televisie in december 2022, kort na zijn vroege release. Op dat moment faalde Becker’s stem herhaaldelijk.
In het boek klinken veel dingen meer serene en vrijstaand. Dit is zeker te wijten aan de tijdstip van drie jaar, maar mogelijk ook aan het werk van de Britten sport- Journalist Tom Fordyce, een ghostwriter die eerder co-auteur van succesvolle sportbiografieën had geautoriseerd.
Persoonlijke verantwoordelijkheid, maar geen morele schuldgevoel
Becker geeft geen enkele morele schuld toe voor zijn wangedrag – noch in het boek noch op het podium in Berlijn. Hij beweert dat hij twee weken lang geen activa aan zijn insolventiebeheerder heeft aangekondigd en geld gebruikte van het insolventie -landgoed voor onderhoud, huur en de kosten van een knieoperatie.
“Dit kan iedereen in mijn positie overkomen”, zegt Becker.
Becker’s zoon Noah gebruikt zijn korte tijd op de microfoon om de naïeve overmoed van zijn vader samen te vatten.
“Hij is gewoon een kampioen. Voor kampioenen zijn er geen nederlagen. Je kunt er niet verstandig over praten.”
Blijvende verandering ten goede?
Bij het lezen van het boek zullen degenen die de 17-jarige Boris Becker zagen winnen in Wimbledon op 7 juli 1985, en die zijn tenniscarrière en latere leven volgden, worden herinnerd aan hun eigen herinneringen aan die tijd. Tijdens het lezen kun je Becker bijna horen vertellen met zijn onnavolgbare stem.
Het boek markeert ook de conclusie van een verontrustende fase van het leven van de tennislegende. Hij is nu getrouwd met Lilian de Carvalho Monteiro. Het echtpaar woont in Milaan en verwacht in december een kind. Na de conclusie van zijn insolventieprocedures in april 2024 wordt Becker als schuldenvrij beschouwd. Of hij zijn leven permanent kan veranderen – vooral als het gaat om het beheren van zijn financiën – valt nog te bezien.
Felix Schwadorf in Berlijn heeft bijgedragen aan dit artikel, dat oorspronkelijk in het Duits werd gepubliceerd.
Uitgegeven door: Jonathan Harding
