‘Jullie favoriete rappers leven alleen dankzij onze offers’: het geheime leven van rap-lijfwachten | Rap

‘MMijn grootste spijt is dat ik degene ben die verantwoordelijk is voor het niet redden van Tupacs leven,” zegt Reggie Wright Jr, voormalig hoofd beveiliging bij het hiphoplabel Death Row Records. Op 7 september 1996, de 25-jarige rapper Tupac Shakur werd dodelijk neergeschoten terwijl hij in een BMW zat met het hoofd van Death Row, Suge Knight, langs de Las Vegas Strip.

De schutter zou Orlando Anderson zijn geweest, een lid van de Crip-bende die het tweetal eerder in elkaar had geslagen na een bokswedstrijd van Mike Tyson. Anderson stierf in 1998 en zijn oom Keefe D, die getuigde in de witte Cadillac te hebben gezeten waar Shakur vanaf werd geschoten, wordt in november berecht voor de moord.

Of het nu Shakurs lijfwacht, Frank Alexander, was die zijn wapen niet bij zich had, of het feit dat de rapper niet opgesloten zat in zijn hotelkamer om vergelding te voorkomen, rechercheurs die vanuit hun luie stoel werken, geven vaak de beslissingen van Wright Jr. de schuld van Shakurs dood, wat betekent dat hij “constant gedwongen wordt om te herbeleven wat er in Las Vegas is gebeurd”, zegt hij. Hij beweert dat zijn beveiligingsteam geen vergunningen kon krijgen om wapens te dragen op de avond dat Shakur werd neergeschoten en dat een zelfgenoegzame Death Row zich “te veilig” voelde in Vegas omdat Knight een nachtclub in de buurt bezat.

Toch blijft de kritiek komen. “Wie had gedacht dat een grote beroemdheid vermoord kon worden op de Las Vegas Strip? Ze schrijven altijd dat Tupac beveiligers aan weerszijden van hem had moeten hebben, maar hij was nergens bang voor en zou daar nooit mee akkoord gaan,” zegt Wright Jr. “In de YouTube-reactiesectie beschuldigen ze je altijd van dit of dat. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat het mij niet raakte.”

De opmerkingen van Wright Jr. tonen de mentale druk aan die gepaard gaat met een van de minst gewaardeerde maar gevaarlijkste rollen in de muziekindustrie: de rap-lijfwacht. Hoewel de moorden op Shakur en de Notorious BIG in drive-by shootings halverwege de jaren 90 worden gezien als een dieptepunt in de relatie van het genre met bendegeweld, zijn rappers sindsdien regelmatig aangevallen of vermoord. “Geloof me,” zegt Bam-Bam, een rap-beveiliger uit Miami, “dit is een van de gevaarlijkste banen ter wereld.”

De in New York gevestigde beveiligingsveteraan Robert House beschermde eerder de namen Lox en Lil’ Kim uit de jaren 90 en gelooft dat de scene van vandaag, met name het drill-subgenre, “zeker gevaarlijker” is dan het gangsta-raptijdperk. “Nu rappen de drill-artiesten over dode bendeleden en laten ze hun foto’s lachend zien in de videoclips. Het dissen van de doden was vroeger een no-go area. Ik denk dat de labels moeten controleren wat ze uitbrengen, maar dat gaan ze niet doen, omdat het geweld te veel geld oplevert.”

Er gaat geen jaar voorbij zonder dat een bekende Amerikaanse rapper om het leven komt door wapengeweld, met artiesten als Nipsey-geweldXXXTentacion, Pop Smoke, Young Dolph, King Von en de Migos-rapper Takeoff behoren tot de recente slachtoffers van het grote publiek. Beveiligers moeten bedreigingen van rivalen beheren, vooral als hun cliënt lid is van een bende, en rappers beschermen tegen afpersing, gewapende overvalpogingen en zelfs gegriefde fans.

De spraakmakende rundvleesrun van dit jaar tussen Mannetjeseend en Kendrick Lamar, die aanleiding gaf tot een reeks diss-tracks, heeft voor gevaren gezorgd: in mei werd er op Drake’s huis in Toronto geschoten, waarbij een lijfwacht gewond raakte (er is nog geen motief bekend); na een concert in Vancouver in juni werden Rick Ross en zijn lijfwachten aangevallen door Drake-fans nadat Ross een nummer had gespeeld waarin hij hem uitdaagde.

Bam-Bams meest prominente cliënt is 6ix9ine/Tekashi69, de controversiële rapper met regenbooghaar die in 2019 samenwerkte met federale aanklagers om leden van de New Yorkse bende Nine Trey Gangsta Bloods gevangen te zetten als onderdeel van een pleidooiovereenkomst. 6ix9ine staat bekend om zijn online trolling en filmt vaak video’s van zichzelf terwijl hij door de buurt van een raprivaal loopt en hem belachelijk maakt, zoals de O-Block van drillster Lil Durk in Chicago’s South Side, het hart van de wereldwijde drillscene.

Bam-Bam, die ook een bokser is met blote vuisten, moet omgaan met de gevolgen die dit met zich meebrengt. Hij moet ervoor zorgen dat de nihilistische 6ix9ine – die door collega’s, waaronder Snoop Dogg, veelvuldig als een ‘verklikker’ is bestempeld – niet wordt vermoord.

“Als ik bij 6ix9ine ben, moet ik mijn hoofd erbij houden,” zegt hij. Vorig jaar raakte de rapper in een vechtpartij in een stripclub in Miami; Bam‑Bam zegt dat hij in de minderheid was en werd aangevallen door een groep boze mannen toen hij de artiest in veiligheid probeerde te brengen. “Ik ben blij dat het alleen een pak slaag was en dat ik niet ben neergeschoten. Ik heb er echter veel van geleerd en dat zal nooit meer gebeuren.”

In deze baan, zegt hij, “kun je je leven zo gemakkelijk verliezen. Ik kom misschien niet thuis bij mijn dochter. Ik sta altijd met mijn rug tegen de muur als ik kamers binnenloop. Ik hou niet van verrassingen.” Hoewel hij zegt dat hij regelmatig doodsbedreigingen krijgt van de vijanden van zijn cliënt, is hij trots op zijn werk en alle mensen die hij veilig heeft gehouden. “Ik geloof dat elke man het recht heeft om naar McDonald’s te gaan en een Happy Meal te bestellen voor zijn kinderen zonder lastiggevallen te worden. Ik zal mijn leven op het spel zetten om die fundamentele mensenrechten te beschermen.”

Een rapper kan voor een platenlabel honderden miljoenen dollars waard zijn, maar de lijfwachten (die meestal onafhankelijk worden ingehuurd door de artiest of het label) krijgen aanzienlijk minder betaald.

“Ik verdien misschien wel $ 500 voor de hele dag”, zegt Samson Dread, een lijfwacht uit Atlanta wiens eerdere cliënten Sexyy Red en Young Thug zijn. In 2014 waagde hij zijn leven voor een andere cliënt, zegt hij. “Ik sprong in de weg van geweervuur ​​en redde hem. Ik werd in mijn hand geschoten, maar ik geloof niet dat ik financieel goed werd beloond.” Het is een van de redenen waarom hij nu NBA-sterren bewaakt, een veiligere omgeving waarin de betaling drie keer zo hoog kan zijn.

Wanneer een MC optreedt op een locatie, zegt Dread dat de beveiligers het moeten overzien “als Napoleon die een slagveld observeert” en tactisch “vooruit moeten plannen”, waarbij ze alle in- en uitgangen in de gaten moeten houden. Dread is al lang ondergedompeld in de gevaren van bendegeweld – hij werd 11 keer neergeschoten toen hij opgroeide in St. Thomas op de Amerikaanse Maagdeneilanden – en gebruikt een formidabel arsenaal.

Hij zegt dat hij niet alleen handwapens maar ook meerdere aanvalsgeweren heeft gedragen toen hij een rapper beschermde. Maar hij zegt dat het niet zozeer gaat om het wapentuig dat potentieel geweld doet toenemen, maar om te weten hoe je het niet moet gebruiken. “Wijsheid is alles: als je je kalmte verliest, stort alles in.”

Lijfwachten hebben vaak een gevechtsopleiding gevolgd en weten hoe ze kalm moeten blijven in stressvolle situaties. Vaak zijn het ex-agenten (zoals Reggie Wright Jr.) en ex-uitsmijters (Robert House bemande de deuren van de legendarische nachtclub Tunnel in New York).

Dread zegt dat rappers vaak hun vrienden rekruteren voor deze rollen, wat “de operatie kan vertroebelen”, maar er kunnen toch hechte banden ontstaan ​​tussen de beveiliging en de cliënt, met Shakurs overleden lijfwacht Frank Alexander eens gezegd dat Shakur “om zijn familie gaf, om mijn familie gaf.”

Volgens Dread zijn relaties met ander betrouwbaar beveiligingspersoneel, vooral op een locatie waar een rapper optreedt, van het grootste belang.

“In de middeleeuwen zag je geen koning zonder zijn soldaten. En die soldaten moeten in hun mooiste harnassen en zwaarden lopen, want zij zijn degenen die bereid zijn te sterven, toch? Als lijfwachten worden we niet meer zo geëerd of gerespecteerd. Het is raar, want veel van je favoriete rappers leven alleen nog dankzij onze offers.”

House zegt dat ondanks alle trots en broederschap, rap-lijfwachten vaak last hebben van aanhoudende PTSS. “De baan zorgt voor veel mentale spanning. Mijn moeder was bang dat ik vermoord zou worden. Ik zag mezelf altijd als Martin Luther King: mijn taak was om een ​​rustig gesprek te voeren en de boel te kalmeren. Dat was helaas niet altijd mogelijk – er was een rapper die ik vertegenwoordigde die beschoten werd en ik sprong op hem om hem te beschermen. Toen ik na een lange dag thuiskwam, duurde het lang om al het vuil van mijn schouders te krijgen en te ontspannen. Ik nam vroeger hele lange baden.”

Het geweld dat hij beschrijft kan overal gebeuren, zelfs – of misschien wel juist – op de plekken waar rappers zich het veiligst voelen. Samson Dread verwijst naar het lot van zijn overleden vriend Nipsey Hussle, de rapper uit Los Angeles die in 2019 werd vermoord buiten zijn Marathon-kledingwinkel in Crenshaw terwijl hij vrijelijk omging met de lokale bevolking. “Het is altijd je thuis dat je doodt,” zegt Dread, “want daar is de meeste jaloezie. In plaats van sieraden te kopen, zou je moeten investeren in veiligheid, want dat houdt je in leven.”

De gepensioneerde Wright Jr. zegt dat hij hoopt dat beveiligers beter betaald zullen worden, maar dat hij blij is dat grote sterren betere voorzorgsmaatregelen nemen: “Je hebt nu Beyoncé die rondrijdt in een kogelvrij busje.”

Maar de lijfwachten zelf worden nog steeds zo vaak blootgesteld, aan het geweld zelf en de blijvende impact ervan. “Je denkt altijd na over wat je anders had moeten doen,” zegt Wright Jr.