Hoe deze unieke Londense tentoonstelling 40 jaar Naomi Campbell viert – Nieuws

Nooit eerder was een model het onderwerp van een retrospectieve tentoonstelling in een kunstinstelling. Toch gebeurt dit in het wonderbaarlijke Victoria and Albert (V&A) Museum in Londen, en wel via ‘NAOMI: In Fashion’, gewijd aan Naomi Campbell, een voormalige balletstudente uit Zuid-Londen die het concept van het supermodel belichaamde, een construct uit de jaren 90.

Mevrouw Campbell, 54, is een frequente bezoeker van Dubai – ze zei onlangs dat de stad de place to be is in 2024 – en een liefhebber van het Midden-Oosten. “De regio heeft mij enorm omarmd en als gekleurde vrouw voel ik dat ik als een van hen word gezien. Ik voel me erg gezegend,” vertelde ze enige tijd geleden aan Vogue Arabia.

‘NAOMI: In Fashion’ is chronologisch en in thematische secties georganiseerd om Campbells ongeëvenaarde, duurzame en legendarische 40-jarige carrière te verkennen. De meest iconische stijlmomenten volgen haar volledige mode-evolutie.

De show bevat meer dan 100 looks uit haar persoonlijke kledingcollectie. Bezoekers bewonderen memorabele outfits die ze droeg en die haar langdurige samenwerkingen met Azzedine Alaïa, Gianni Versace, Karl Lagerfeld voor Chanel, Jean Paul Gaultier, Galliano voor Dior, Vivienne Westwood, Dolce & Gabbana, Alexander McQueen en vele anderen markeerden. “Campbell is onderdeel geworden van de geschiedenis van elk merk”, legt tentoonstellingsconservator Elisabeth Murray uit.

Tentoonstelling Naomi in Fashion, 18 juni 2024

Of het nu de legendarische jurk van Versace met goudkleurig metaalgaas is, de schitterende roze look op het Met Gala van Pierpaolo Piccioli voor Valentino, het theatrale motorbustier van Thierry Mugler of het paar verbluffend hoge Vivienne Westwood-platformschoenen die Campbell droeg tijdens haar beroemde catwalkcollectie van 1993: zij vertegenwoordigde altijd het archetype van het modemodel.

Haar recente betrokkenheid bij Balenciaga en haar constante steun aan Afrikaanse en Indiase ontwerpers, zoals Manish Malhotra, worden ook gedocumenteerd. De creatieve industrie breidt zich uit en de hedendaagse culturele figuratie van schoonheid in de mode is ook een kwestie van landen buiten Europa.

De tentoonstelling verdiept zich in Campbells rollen als supermodel, muze, merkenbouwer, creatieve samenwerker, activiste en filantroop en biedt een rijk overzicht van haar leven en werk.

Edward Enninful, de voormalige hoofdredacteur van de Britse Vogue, die meer met Naomi heeft gewerkt dan met enig ander model, kwam met het idee van een show met dit unieke model, “een onvermoeibare perfectionist”, zegt hij.

De clips van haar legendarische wandeling, de shoots en de mode-editorials met de meest visionaire fotografen die het supermodelfenomeen vormgaven, worden tentoongesteld. Peter Lindbergh, Steven Meisel, Bruce Weber, Herb Ritts en Nick Knight produceerden veel iconische beelden van Naomi. Dhr. Knight legt uit: “Ik heb haar gefilmd, gefotografeerd en sculpturen van haar gemaakt, en in elk van deze media heeft haar ongelooflijke schoonheid en kracht mij in staat gesteld om belangrijke beelden te creëren van moderniteit, kracht en relevantie voor de tijd waarin we leven.”

Tim Blanks, hoofdredacteur van The Business of Fashion, benadrukt Naomi’s empathische relatie met fotografen, die haar carrière vormgaf toen ze 16 werd en de catwalk haar lokte.

Campbell had nooit gepland om model te worden. “Ik wilde in de theaterkunsten. Ik raakte afgeleid door modellenwerk,” zei ze. Ze werd geboren in 1970 in Zuid-Londen en schreef zich in bij de Barbara Speake Stage School, een dansschool die mede was opgericht door de moeder van drummer-zanger Phil Collins, toen ze pas vijf jaar oud was. Op haar achtste verscheen ze met andere kinderen in een videoclip voor de legendarische Bob Marley’s Is This Love (1978) en op haar twaalfde in een videoclip voor CulturClub’s I’ll Tumble 4 Ya (1982). Twee jaar eerder, op haar tiende, ging ze naar de Italia Conti Academy of Theatre Arts om ballet te studeren. Terwijl ze nog studeerde, werd ze in 1986 gescout door Beth Boldt, hoofd van het Synchro Model Agency, terwijl ze etalages aan het bekijken was in Covent Garden. Een paar maanden later, voor haar zestiende verjaardag, sierde ze de cover van British Elle.

Haar expressiviteit op de catwalk komt voort uit haar opleiding als balletdanseres. “Campbell heeft haar ongeëvenaarde vermogen om over de catwalk te ‘lopen’ deels te danken aan deze rigoureuze dansvoorbereiding,” legt Sonnet Stanfill uit, curator van 20e-eeuwse en hedendaagse mode bij het V&A. “Hoewel Campbells opkomst snel ging, was deze gebaseerd op deze training.”

Toen Naomi 16 werd, moedigde stylist Ray Petri haar aan om Parijs te bezoeken. “De eerste show die ze in Parijs liep in 1986 was Comme des Garçon,” zegt Tim Blanks. “Haar leven veranderde tijdens die reis.” Via een vriend ontmoette ze de Tunesische couturier Azzedine Alaïa “direct nadat een zakkenroller haar grondig had leeggeroofd. Ze sprak geen Frans en Azzedine sprak geen Engels, maar hij wist haar te kalmeren en haar avondeten te koken. Hij was altijd haar veilige haven in Parijs. Naomi erkende de band door haar ‘Papa’ te noemen.”

Modecriticus Alexander Fury benadrukt dat Campbells relatie met Azzedine een symbiose was, die voor velen de hele dynamiek van een model als muze van een ontwerper belichaamt. Een deel van de tentoonstelling is gewijd aan de ‘Muse’ Campbell.

“Azzedine vond het geweldig dat ik uit een dansachtergrond kwam,” onthult het model van kleur. “Hij vond het geweldig hoe zijn kleren mij stonden. En ik hield gewoon van hem: zijn hart, zijn geest, zijn persoonlijkheid, zijn vriendelijkheid en onvoorwaardelijke steun.”

Azzedine Alaïa in Parijs en Gianni Versace in Milaan werden haar vaderfiguren. Gianni noemde Campbell zijn zus. “Als teken van zijn liefde voor Campbell, een weerspiegeling van hoe zij hem inspireerde, wees hij haar vaak tot wel 10 looks toe in zijn shows — andere modellen kregen er misschien wel drie,” merkt Fury op.

Haar collega-model Christy Turlington stelde haar in 1987 in New York voor aan Gianni. Ze liep voor het eerst voor Versace in de herfst/winter van 1988 en bleef de koningin van het Italiaanse modehuis in zijn designhandtekeningen. “De pasbeurten waren heel snel bij Gianni, omdat hij heel duidelijk was over wat hij bij je wilde,” herinnert Naomi zich. “Ik herinner me ze als snel, naadloos en vlot. Hij was zo duidelijk, zelfs tot aan het haar.”

Onder leiding van Gianni Versace werd Campbell een ‘supermodel’, net als Cindy Crawford en Christy Turlington.

Versace wordt gecrediteerd met het introduceren van de term door te verwijzen naar zijn favoriete meisjes, die hij omvormde tot goedbetaalde beroemdheden. De definitie van een ‘supermodel’ in de Oxford Dictionary is “een zeer succesvol modemodel dat de status van internationale beroemdheid heeft bereikt.”

“Het supermodelfenomeen was het transformatieve moment waarop mode de overstap maakte van de verheven laag van de kledingindustrie naar massa-entertainment,” zegt dhr. Enninful. “In het begin waren er vijf, zoals vastgelegd in Peter Lindberghs foto voor de cover van de Britse Vogue in januari 1990: Naomi met Linda Evangelista, Tatjana Patitz, Christy Turlington en Cindy Crawford. De mediagekte distilleerde dat tot drie—Linda, Christy en Naomi—die ‘The Trinity’ werden genoemd. De modellen waren de sterren en een handvol fotografen waren de regisseurs, en ze zaten in een structuur die de klassieke hiërarchie van Hollywood weerspiegelde.”

“Ze zijn hotter dan een krultang,” stond in het coververhaal van het septembernummer van Time Magazine van 1991, getiteld ‘Supermodellen’, met Campbell op de cover. “Ze zijn prachtig, dat is duidelijk. Maar ze hebben nog iets anders: aanwezigheid, of misschien allure, fascinatie of magie. Wat het ook is, het raakt je zodra je Naomi Campbell ziet in een gele totemjurk, een Nefertiti uit de jaren 90.”

Naomi was een inspiratiebron voor het genie en de ruimdenkende Karl Lagerfeld, die haar graag op haar eigen manier Chanel zag interpreteren. “Op een keer liep ik Chanel binnen, ik kwam uit India, en ik droeg een sari. Hij vond het geweldig,” herinnert Naomi zich. “Het volgende dat ik wist, was dat hij deze sari voor me maakte in de show, gemaakt van deze kleine matte pailletten. Gianni Versace was in die zin vergelijkbaar.”