Paul Mescal’s Shakespeare wordt geconfronteerd met verdriet, kunst en liefde
Het is een tijdje geleden dat we een Chloé Zhao-film hebben gehad, laat staan een van haar kalme, meditatieve edelstenen zoals de Oscar-winnende Geen van beide of de stilte en contemplatief De rijder. Nu, na een stint in de wereld van Wonder met EthernalsZe is terug met iets dat meer in lijn is met haar eerdere kenmerken – hoewel ze deze keer een hitroman aanpast. De eerste trailer voor haar nieuwe film, Hametis gevallen en voor degenen die het boek hebben gelezen, weet je dat deze een emotionele darmpartij wordt. Bekijk hier de trailer:
Aangepast van de veelgeprezen 2020-roman van Maggie O’Farrell concentreert de film zich op William Shakespeare en zijn vrouw, Agnes (aka Anne Hathaway), terwijl ze geconfronteerd worden met het onvoorstelbare verlies van hun 11-jarige zoon, Hamnet. Wat volgt is minder een eenvoudige biopic van de schrijver en meer een meditatie over liefde, verlies en hoe tragedie kunst kan vormen – namelijk het schrijven van het spel van Shakespeare (je raadt het) … Gehucht.
De trailer verdubbelt op de romantiek bij de kern van het verhaal, onder de aandacht van zijn man-en-vrouw duo: het vriendje van internet en onlangs aangekondigde Beatles-ster Paul Mescal als William Shakespeare, en De verloren dochter En Wilde roos‘s Jessie Buckley als Agnes. En eerlijk gezegd, waarom zouden de filmmakers niet in het hart van ‘The Untold Love Story’ leunen, vooral met twee leads die in zo’n vraag zijn geweest? Afronding van de cast zijn de jonge Jacobi Jupe als Hamnet, samen met Joe Alwyn, Emily Watson, Jack Shalloo en David Wilmot. Zhao schreef het scenario samen met O’Farrell zelf en het project wordt ondersteund door een indrukwekkende line-up van producenten-waaronder Zhao, Steven Spielberg en Sam Mendes.
De film heeft nog geen Britse releasedatum ontvangen, maar zal in de Verenigde Staten debuteren met een beperkte release op 27 november, voordat hij op 12 december landelijk uitbreidt. Als de trailer een indicatie is, lijkt Zhao de roman van O’Farrell te hebben geëerd, terwijl ze ook haar eigen kenmerkende stijl toevoegt, en wat een vreugde is het om een Chloé Zhao -film naar onze schermen te laten komen – hoewel we het gevoel hebben dat we een of twee tissue nodig hebben voor deze.
