Legendarische Britse acteur Terence Stamp, Oscar genomineerde ster van Billy Budd en geliefd bij Legions voor zijn rol als generaal Zod in Richard Donner Supermanis gestorven op 87 -jarige leeftijd. In een verklaring gedeeld met ReutersDe familie van Stamp bevestigde dat hij zondagochtend overleed en het volgende zei: “Hij laat een buitengewoon werk achter, zowel als acteur als als schrijver die nog jaren zal blijven aanraken en inspireren. We vragen om privacy op deze trieste tijd.”
Geboren in Stepney, Londen op 22 juli 1938 aan Ethel Esther en Thomas Stamp, begon de liefdesaffaire van Terence Henry Stamp met het grote scherm op de tedere leeftijd van slechts drie, toen zijn moeder hem nam om Gary Cooper -starrer te zien Mooi gebaar. Het was een ervaring die duidelijk een stempel had gedrukt op een jonge postzegel, omdat Terence na het voltooien van zijn jeugdopleiding op Plaistow County Grammar School en een paar jaar in de jaren 1950 werkte bij reclamebureaus en als golfassistent een studiebeurs won aan Webber Douglas Academy of Dramatic Art in zijn begin twintig.
Hoewel de verhalen van veel acteurs over het ontluikende sterrendom jaren en jaren van worstelen, streven en trainen, de ster van Terence Stamp niet zozeer stijgen als schiet door de hemel met een verblindend licht aan het begin van de swingende jaren zestig. Na zijn eerlijke aandeel goed beoordeelde repertoire theaterwerk te hebben gedaan aan het begin van het decennium, stempel-vervolgens leven met een collega-op-en-comer met de naam Michael Caine en al keerde hoofden van zijn Cerulean Blue Eyes en Precernatural Looks-Landed zijn eerste grote filmrol op 23 jaar oud boek.
Critici ‘beoordelingen van Billy Budd Misschien was het over het algemeen eerlijk om te vergroten, maar de prestaties van Stamp en de ruwe sterrenkwaliteit waren niet te ontkennen, waardoor de acteur zijn eerste en enige Oscar-nominatie opleverde-evenals een Golden Globe voor ‘meest veelbelovende nieuwkomer’. Naarmate de jaren zestig doorging, bevestigde Terence Stamp zijn status als een van de echte arbeidersklasse jongens-done-goodhelden van de Britse New Wave. Off-scherm was de man de belichaming van Swinging London, een kleermakerstrendsetter die genoot van een reeks spraakmakende relaties met mensen als Julie Christie, Jean Shrimpton en Brigitte Bardot. Op het scherm laat stempel zijn werk doen, samenwerken met zulke feted filmmakers als William Wyler, John Schlesinger, Ken Loach, Federico Fellini en Pier Paolo Pasolini op De verzamelaar,, Verre van de Madding -menigte,, Arme koe,, Geesten van de dodenEn StellingVaak ondermijnt zijn opvallende knappe uiterlijk om een broeierige innerlijke duisternis te kanaliseren – een vermogen dat in zijn late carrière iets van een visitekaartje zou worden. De jonge acteur maakte een bijzondere indruk op Wyler, die beroemd is zei over stempel“Hij is de meest intuïtieve acteur waarmee ik heb gewerkt. Hij maakt geen fouten.”
Hoewel Terence Stamp misschien nooit fouten heeft gemaakt voor de camera, bracht het staartuiteinde van de jaren zestig een paar opmerkelijke schuifdeuren met zich mee voor de acteur die de wereld aan zijn voeten leek te hebben. In 1966 heeft Stamp de kans afgewezen om zijn gelijknamige blauwe womanizer in te brengen Alfie Van het podium tot het scherm, in plaats daarvan doorgeven ze aan zijn oude partner Caine in wat een goede beurt zou blijken te zijn. Kort daarna, Stamp’s pitch om James Bond’s post-SEAN Connery-tijdperk in vermomming te starten als een Japanse krijger-volledige gezichtsmake-up en alle-producent producent Harry Saltzman uit het maken van hem de volgende 007 van de Spy Saga.
Inbouwpunten zoals het bovenstaande, in combinatie met het absurde woord over de stad in de late jaren zestig dat producenten al op zoek waren naar “Young Terence Stamp” -typen voor rollen (ondanks de feit dat Stamp zelf slechts een vroege dertig-iets was dat destijds in het begin van het volgende deel van het volgende deel van het volgende deel van het volgende deel van zijn spirituele zelf ging. Toen Hollywood uiteindelijk opnieuw naar voren kwam, antwoordde Terence Stamp in een hartslag, genieten van de slechterik in de slechterik van megalomane Kryptoniaanse generaal Zod in Richard Donner’s 1978 Superman en het vervolg uit 1980 Superman II.
Herboren als een personage -acteur – en een geweldige goede – de terugkeer van Terence Stamp naar het scherm was een goede en duurzame thuiskomst. In de vijf decennia die volgden op zijn terugkeer uit India, werkte Stamp met een productief tempo en vergaarde tientallen rollen in film-, televisie- en videogames terwijl hij geniet van een veelgeprezen Second Life als memoires, auteur en co-schrijver van kookboek om op te starten.
Onder de hoogtepunten van de film, waarvan er gewoon te veel zijn om gewoon hier te noemen, heb je de jaren tachtig klassiekers als Wettelijke adelaars,, MuurstraatEn Jonge kanonnen; baanbrekend, transformationeel op meer manieren dan één Hugo Weaving en Guy Pearce co-starrer De avonturen van Priscilla, koningin van de woestijnwaarin stempel een transvrouw speelt die aan een langlaufreis begint met twee drag queens; Steven Soderbergh’s low-key misdaadklassieker De limoen; en, in relatief recentere jaren, een eclectische selectie van edelstenen, waaronder Ja man,, Valkyrie,, Het aanpassingsbureauEn Grote ogen. Enigszins aangrijpend kwam de laatste grote filmrol van Stamp in Edgar Wright’s horror joint van de periode van Edgar Wright Gisteravond in SohoEen kromgetrokken liefdesbrief aan de jaren zestig Londen die de acteur zelf had geholpen te definiëren.
Nadenken over zijn werk in een interview met De voogd In 2015 was Stamp typisch duidelijk over zijn relatie met zijn roeping en de pieken en valkuilen van meer dan een halve eeuw in de industrie doorgebracht. “Ik heb geen ambities. Ik ben altijd verbaasd dat er nog een baan is, ik ben altijd erg blij”, zei Stamp destijds. “Ik heb slechte ervaringen en dingen gehad die niet zijn gelukt; mijn liefde voor film neemt soms af, maar dan doet het gewoon zichzelf op. Ik hoef mezelf nooit op te gaan, of een enorm loon te eisen om ‘s ochtends uit bed te komen. Ik heb onzin gedaan, omdat ik soms niet de huur had. Maar als ik de huur heb, wil ik het beste doen.”
Het volstaat te zeggen dat de beste van Terence Stamp meer was dan goed genoeg, en zijn geheugen zal voortleven in het enorme werk dat hij nu achterlaat. Een held van de arbeidersklasse, een man die wordt begaafd met buitengewoon goed uiterlijk, en een verdomd fijne acteur die beter broedde dan de beste van ze, zal Terence Stamp ernstig worden gemist. Onze gedachten zijn met zijn familie op deze moeilijke tijd.
